روايات وقصص ضمن Forevermore Songs

"Thank you Mommy kahit kailangan ko rin ng pera galing sayo hindi ko rin makukuha dahil wala akong ID. Pero kung gusto n'yo akong bigyan ay kay ate Olivia na po ibigay at siya na po ang bahala na ibigay sa akin. Mommy may isang hiling po ako kung babalik po kayo ulit d'yan sa bahay ni ate Olivia pwede n'yo po bang dalhin ang passport ko at ibang valid ID ko." Sunod-sunod na tumango si Mommy sa akin sa harap ng video call namin. Pinigilan ko ang sarili ko na umiyak ayokong makita ni Mommy na umiiyak ako. Pagkatapos naming mag-usap ni Mommy ay saka ko pa nilabas ang mga luha ko na kanina pang gustong lumabas.

tanging sabi ko nalang at iniwan na siya doon. Pero parang gusto ko nalang din mag sisi na dumiretso dito sa deck dahil naabutan ko ang pagkanta ni Jace. Hawak nito ang mic at halos nasakanya ang tingin ng lahat, naka two piece na ito at basa na din tulad ng iba na may hawak na mga baso ng alak. "I can't imagine... Life without your love Even forever... Don't seem like long enough," she sang the familiar song.

I don't care kung may makakakita man sa 'min or maybe, wala naman talaga kasi kanina ko pa napapansing wala masyadong dumadaan dito. Dear Lord, thank you so much for your kind consideration—este, thank you po pala dahil ibinigay mo sa akin ang nag-iisang Patrick Raveno. Thank you po, kasi pinagtagpo mo kaming dalawa. Thank you, kasi kahit may mga problemang dumaraan, nalalagpasan pa rin namin. Siya na po ba ang forever ko? Sana, oo ang sagot, 'no? Pero sabi nga niya, 'wag ko raw isipin na siya na ang magiging forever ko. Mamahalin lang daw niya ako hanggang sa huli. May pinagkaiba ba? Ewan ko. Siguro, doon namin makikita ang forever—sa pagmamahal na meron kaming dalawa.

Naglakad sila papunta sa kanang upuan at umupo. Sumabog ang tunog ng musika ng sayaw, at dumating si Jennifer upang magsayaw gamit ang damit na arabin style na may mga maliliit na kampana sa kanyang mga pulso at bukong-bukong. Nag-bow siya sa lahat at nagsabi, "Ang susunod na sayaw na aming ipapakita ay isang sayaw para sa isang salo-salo ng pag-iisang dibdib na nakarehistro sa intangible cultural heritage. Tinatawag itong "Forever", na nangangahulugang pagpapala sa magkasintahan ng isang mahaba at matatag na relasyon."

"Nalaman ko ito noong hawak ko ang kamay mo sa delivery room. Nalaman ko ito noong nakita ko ang pagtawa ni Elias habang tumitingin sa dagat. Ang forever ay hindi isang pangako na kailangan mong gawin; ito ay isang pundasyon na kailangan mong itayo araw-araw." "Ang forever natin, Mariel," pagpapatuloy ni Billie, ang kanyang boses ay naging matatag, "ay binubuo ng maliliit na bagay: ang varnish sa mesa, ang drainage sa hardin mo, ang tamang init ng kape, at ang katotohanan na bawat gabi ay natutulog tayo nang magkatabi, walang armas, walang takot. Iyan ang aking Legacy. Hindi ang pagkatalo ni Victoria, o ang pag-alis ni Rafael. Ito ang katatagan na binuo natin. Kaya, oo. Ang ating forever ay

" Ginulat mo ko,ah! Sige ka, baka hanap-hanapin ko na 'to!" " Kahit araw-araw pa hinding hindi ako magsasawang gawin 'to," madamdamin nitong turan. Very romantic ang place na sinabayan pa ng kantang ' Forevermore' by Side A. Niyakap siya nito sa bewang at masuyong hinalikan sa mga labi na ginantihan niya rin naman. Ramdam niya sa halik nito ang labis na pagmamahal para sa kaniya. Matagal ang halik na iyon na halos ayaw na yatang bumitiw ng lalaki na tila pinanggigilan na yata siya. At dahil matangkad ito ay nangalay na ang mga paa niya sa pagtingkayad. Mukang naramdaman naman iyon ng binata kaya mula sa bewang ay iniangat siya nito sa mesa habang hindi pa rin bumibitiw sa pagkakahalik. Naram

Bumulong siya sa akin. "Favorite ng Nana mo ang kantang iyan," ika niya. Ngumiti ako. Ang ganda nga naman ng kanta. Forevermore ang tittle ng kanta. Forevermore ha? Hindi ko sinasadyang magawi ang mga mata ko sa table nila Lucas. Gumalaw ang mga labi ko at napakurap nang magtama ang mga mata namin. He was looking to us as well. No, maybe he was checking his grandpa. Tama, hindi naman ako ang tinitingnan niya. Kaya umiwas ang tingin ko sa kanya.

when I close my eyes So I won't let your memory ... come to an end When I said forever, that's just what I meant. Forever Yeaah Forever Yeaah Always in my heart forever Napahilig nalang ang ulo ko sa upuan ng sasakyan. Ang ganda nung kantang pinapakinggan namin sa radyo. Para bang nakakarelate ako sa lyrics nito kahit napaka imposible naman nun sa buhay ko ngayon.

Huminto sila sa gitna ng sala. "The song, it's 'Thinking out loud', let's dance wife." "H-hindi ako marunong sumayaw!" "Tuturuan kita." "Ano?!" Ang lakas ng tawa nito at bago pa siya makahuma, hinapit nang kaniyang asawa ang beywang niya. 'Cause honey your soul can never grow old, it's evergreen Baby your smile's forever in my mind and memory I'm thinking 'bout how people fall in love in mysterious ways

Maraming umiilaw sa taas ng langit, ang buwan natatabunan ng mga ulap samantalang kokonting sasakyan lang ang dumadaan at ang ilaw na nalalagpasan namin ay mapanglaw dahil sa dilaw ang kulay nito. "Ikaw, naniniwala ka ba na may forever?" Ako naman ang nagtanong. "Oo. Nagsimula ang forever sa true love. Kaya kung walang forever, walang true love. Ikaw ang true love ko kaya ikaw ang forever ko. Forever kasama sa hirap at saya, sa pait at ginhawa, sa lungkot at hinagpis." Sagot niya at kinilig na naman ako sa sinabi niya.