Novel & Cerita Forget Me Not Enhypen Lyrics

inilapit ko Ang mukha ko sa malapit sa Tenga nito at unti unting kinakalabit ulit Ang spring ng guitara " [G]Toast to ones [D]here today [Em]Toast to the ones [Bm]that we lost on the way 'Cause the [C]drinks bring back [G]all the memories And the [C]memories bring [D]back memories, bring [N.C.]back you" habang tinuturuan sya ay napansin ko Ang gumuguhit na ngiti sa kanyang labi this is the first time na nakita ko sya na ngumiti ng ganto parang ibang Reina Ang nasatabi ko bahagya itong napatingin sakin kaya nagkalapit Ang mga mukha naming dalawa pakiramdam ko umiinit Ang tenga ko dahil sa sobrang Kaba at Ang puso ko sobrang bilis ng tibok na para bang Hindi nako makahinga.

Nakangiwi parin ito pero unti unti nang lumuluwag ang kanyang mukhang nasasaktan kanina. "Open your eyes babe, look at me" bulong ko dito ngunit nanatili itong nakapikit kagat parin ang kanyang labi. Kinagat ko ang kanyang leeg ng may pagmamahal, I want her to remember me, to remember this moment with me kahit alam kong lasing siya.

"You will mend your wounds now, you will end your misery tonight. At kapag gising mo bukas, wala na ako sa isip mo dahil 'yun din ang gagawin ko. We'll forget about each other and the memories... we will both erase them from our minds like what we are supposed to do. You heard that, Rain? " "Art, hindi ko kaya. Huwag ganito, please..." pilit niyang hinawakan ang braso ng binata para roon kumuha ng lakas at huwag matumba, sinikap niyang higpitan iyon nang hindi siya tuluyang makawala. "Art!"

"Did you remember that song I used to sing when we are in college?" Napatanga siya sa biglang tanong nito. "W-what song?" Austin starts to hum. "I see the crystal raindrops fall And the beauty of it all Is when the sun comes shining through To make those rainbows in my mind When I think of you sometime And I wanna spend some time with you Just the two of us We can make it if we try Just the two of us.." Napatitig siya dito Austin smiles at her,. '.. Yes..I remember that song.. '

Napabangon ako ng biglang nag ring ang phone ko. Kate is calling... Sinagot ko ang tawag. “Hello? Nasaan ka?” tanong niya ka agad. “Nasa bahay malamang,” sagot ko. “Hindi ka dadating?” “Ha? Saan ba ako pupunta?” “Nakalimutan mo?” “Ang alin?” “Nakalimutan niya nga," bulong niya sa kabilang linya. "Ang tungkol sa party. Hindi ka sasama sa ‘min?”

Honestly, kahit pa pilitin kong makinig ay wala namang pumapasok sa utak ko. My mind is somewhere else like will Marcos suddenly show up here and stopped the wedding like what I see in the movies? I know that's absurd but what's wrong with hoping? I don't want him back but I want to run away from this place that's why even with a little hope, I am counting at him.

Tumayo ako sa inuupuan ko at pumunta sa stage para mag-gitara kahit tapos na ang gig ko wala naman ng gaanong tao sa bar 6:00pm to 2:00am / 2:00am to 6:00am ang open nito. I'm Mr. Lonely, that's always been there, man Like, took all the bullshit Yeah, I woke up in the middle of the night And I noticed my love wasn't by my side Tryin' ta figure out what I do to make it go bad, cause ever since my love left me My whole life came crashing and I'm so May bago akong nabuong kanta na sumagi sa isip ko. Napatingin ako sa taong pumalakpak sa akin nakita ko si Helga nakatayo sa harap ko.

At kung totoo 'yun, ibig sabihin ang babae sa likod niya ay. "Fhey, anak." Nanginig ang buong katawan ko. Lumakas ang tibok ng puso ko. Hindi dahil sa saya, kung hindi dahil sa takot. Unti-unti siyang lumalapit sa'kin at unti-unti din akong lumalayo. Nararamdaman ko na nauubos ang lakas sa binti ko. Para akong matutumba. "Fhey, I heard you lost your memories. Do you still remember me?"

Sinabayan ko siya. And I can't fight this feeling anymore. I've forgotten what I started fighting for. It's time to bring this ship into the shore, And throw away the oars, forever. Cause I can't fight this feeling anymore. I've forgotten what I started fighting for. And if I have to crawl upon the floor, Come crushing through your door, Baby, I can't fight this feeling anymore.

Tahimik na nakikinig ang lahat sa awit ni Felicidad. Paraluman sa pinto ng iyong dibdib Isang puso ang naritong humihibik Kaluluwang luksang-luksa at may sakit Pagbuksan mo't damayan Kahit saglit. Tingnan yaring matang luha'y bumubukal Humihingi ng awa mo't pagmamahal Damhin mo rin ang dibdib kong namamanglaw Yaring puso sa pagsinta'y mamamatay, mamamatay ay!