Forget Past Quotes Mga Nobela at Kwento

Kundi dahil ang damdaming matagal ko nang itinatago, unti-unting lumalabas sa liwanag ng gabing ito. “Alam mo bang… kahit sinubukan kong kalimutan ka, hindi ko rin kinaya?” bulong ko. “Pero natakot akong bumalik dahil baka… masaktan lang ulit tayo.” Tahimik siya. Tumingin sa akin. At sa malamig na hangin ng gabi, unti-unti siyang lumapit. “Then let’s not repeat the past,” aniya. “Let’s fix what we didn’t know how to fix before.”

Pagkatapos ng ilang sandali na katahimikan, nagsalita siya, "Nakalimutan ko ang lahat. Ayoko ng alalahanin ang mapait na nakaraan. Tapos na ang yugto ng buhay ko diyan." Nagulat si Vince sa sagot na iyon. Tila tinusok ng matalim na patalim ang kanyang puso. Tinitigan niya ito ng may hinanakit sa mga mata, "Nakalimutan mo na ang lahat." "Well, the past is too far away. I can't remember it." Sinabi ni Era iyon sa kaswal na tono, "Maganda ang buhay ko ngayon, kaya hindi ko naaalala ang masasamang bagay na iyon."

dagdag pa niya, “dahil napunta si Luther sa isang babaeng wala man lang sa kalingkingan ng past lover niya.” I don’t know what to feel. Biglang nanghina ang tuhod ko at sumikip ang dibdib ko. “Past lover?” gulat kong usal. “Who?” “Oops. Hindi mo alam? Anong klaseng asawa ka kung hindi mo alam?” she said while fixing her makeup. “Didn’t Luther tell you?” “Maybe he did… but I forgot because of my memory loss,” sagot ko, pilit pinatatatag ang boses ko. “Kagagaling ko lang sa ospital, so I have no idea what you’re talking about.”

hindi makapaniwalang sabi niya “It’s in the past, Love. Kalimutan na natin iyon at magsimula tayong muli. Wala tayong kasalanan sa mga nangyari.” Naramdaman kong yumugyog ang balikat niya. I let him cry habang tumutulo din ang luha ko. “We should let go of the past, Love. Let’s forgive ourselves and forgive each other so that we can move on!” I almost whispered in his ears

I jumped in and added the missing statement to complete the sentence. “I’m glad that you’ve remembered it!” Pinatayo niya ako mula sa inuupuan namin na buhangin. “Sumama ka sa akin ngayon. Let’s celebrate our friendship anniversary,” she commented, but I feebly pulled my hand away from her, making it clear that I didn’t want to go with her. “To be frank with you, Crystal. I may not always show it; even though five years pass, whether you believe me or not, I’ll never forget those special dates in our calendar, especially now, our anniversary; they’re forever imprinted on my heart.”

Kapag ganito ang topic nila ay palaging nasisira ang mukha nito. "Gusto kong ulit-ulitin bakit may angal ka?" mataray na sita n'ya rito. "Honey naman eh, hindi ba pwedeng forget the past na lang at ako na lang ang future mo?" "Abnormal ka ba, eh wala naman akong ibang past kundi ikaw lang din!" "Sabi ko nga ako ang past, present and future. Hay naku Creed pagdusahan mo kasi ang ginawa mo," sagot nito na ikinabunghalit n'ya ng tawa.

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone

"I tried to forget them. Sinubukan ko ring ipakita sa'yo dad na nakalimutan ko na 'yon because I know how much you care for me, but I didn't." "Trina, but you know how much I love you, right—" "Of course. Kaya nga naisip ko na hindi ko naman kailangang kalimutan yon. I don't need to forget my past, all I need is to use that as an inspiration to be a better person. Also, yung past ko dad ay natakpan ng magandang memories ko with you."

Mas lalo lang kasing tatagal ang problema nila kapag hindi natapos ang dapat nilang pag-usapan ngayon. “Kung wala kang gagawin bukas, puwede ka bang dumalaw sa bahay? Ipapakilala lang kita sa kuya at lola ko,” sabi ni Mace. “On leave ako,” maikling tugon ni LA. “Okay. So, sure na `yon bukas. Mga anong oras?” “Puwede bang sa labas na lang tayo magkita bukas? Magpapa-reserve ako ng restaurant.”