Novel & Cerita Fort Drum Manila Bay

It’s twice- no, thrice as big as the other buildings around. Napatingin ako sa dagat na nasa ilalim ng tulay na inaapakan ko. Ang Manila Bay, ito ang malaking karagatang nagbibigay balanse sa siyudad na puno ng malalaking gusali. This is secretly owned by the Westside Dragons. Simula noon, kami na ang nangangalaga rito bilang malaking parte sa amin ang karagatang ito. Nagpatuloy na ako sa paglalakad kahit hindi ko naman alam kung saan ako patungo. Wala ng masiyadong tao sa paligid dahil madaling araw na.

BUM-BUM-BUM-BUM! Hindi ito tunog ng mga Taiko drums ng Japan. Ito ang walang humpay na tunog ng mga sumasabog na granada, basag na semento, at umuulan na bala sa pinakamadilim na bahagi ng Maynila. Bumubuhos ang napakalakas na ulan, humahalo sa makapal na usok ng pulbura at amoy ng sariwang dugo na umaagos sa kalsada.

Ang bawat bilang na lumilitaw ay sinasabayan ng nagkakaisang hiyawan ng crowd na tila yayanig sa matibay na pundasyon ng Manila Bay. 3... 2... 1... Isang nakakabulag na puting spotlight ang tumama sa entablado. Unang lumitaw si Rigel sa kanyang drum set, hinataw ang cymbals nang napakalakas upang gisingin ang sistema ng lahat. Sumunod ang mabigat at mayanig na bass line ni Neptune at ang ethereal, space-like na tunog ng keyboards ni Archer. Si Orion naman ay buong lakas na binitawan ang unang guitar riff—isang matalim, mabilis, at energetic na himig na agad nagpa-indayog sa buong crowd.

Napaka bastos nila, and papi was not involve here kahit na kahit anong relasyon nya sa lalaki na iyon. "Lumayas ka dito bago pa kita maipatapon sa Manila Bay." Pinahid ko ang kamay ko sa panyo dahil nakakadiri na humawak sa tao na akala nila ay napaka lakas na nila dahil lang sa kakarampot na kapangyarihang binigay at pinahiram sa kanila.

At pagkatapos ay naglakad na siya palabas ng tent. Maririnig sa labas ng tent ang malakas na tunog ng drum! Hindi modern ang mga sundalong mula sa New World kaya kumikilos at naguusap ang mga ito ng mga estratehiya sa pamamagitan ng mga drum. Malakas ang naging tunog ng mga drum na ito habang buong pusong umaatake sa Donghai City ang mga sundalong mula sa New World gamit ang mahahaba nilang saber at spear!

Ilang sandali lang ay lumitaw na sa dagat ang isang asul at malaking drum. Tila sila nauupos na kandila nang tuluyang maiahon ang drum. Hindi magawang maihakbang ni Norman ang mga paa upang ito'y lapitan. Samantalang si Emmanuelle ay naisapo sa bibig ang isang kamay at nagbabadya ng humulagpos ang mga luha. Dahil kung matagal ng nakalubog ang drum na iyon sa ilalim ng tubig, maaaring wala ng buhay ang taong nasa loob niyon.

Sa una, hindi ko pa makuha kung ano ang pinapatugtog niya pero kalaunan ay nalaman ko na rin. Nilingon ko siya at papalit-palit ang mga tingin ko sa mga mata niya at sa gitara. Pagkatapos ng kanyang performance ay pinapalakpakan ko siya. "Di ba sa drum ang forte mo? Yan kasi ang naalala ko nung nasa Manila ako at na met ko kayo doon sa isang bar na kayo naman ang may-ari nung bar na yon, tama ba?" Tanong ko.