Francisco Balagtas Biography Novels & Stories

Naka polo at pantalon s'ya marahil kakagaling lamang sa panlilinlang ng mga tao. Fernando... Fernando Balagtas. Ang ama ni Isaiah at Ace. Naningkit ang mga mata ko nang lumapit s'ya sa aking harapan. Hindi nakatakas sa'kin ang baril sa kan'yang bewang. S'ya nga ang may pakana ng lahat ng ito. Marahas n'yang tinanggal ang panyo sa'king bibig. Naghahabol ng hininga ko s'yang tinignan.

"Siya ay marunong magsalita ng Kastila." Humayo na ang bangka ngunit ang bantay ay nakatayo pa rin sa tabi ng pampang. "Maaabala tayo sandali, kailangang dumaan tayo sa ilog Beata upang magkunwaring ako'y taga-Peñafrancia. Dito ay makikita ninyo ang ilog na inawit ni Francisco Balagtas. Kayo po ang hari ng inyong sariling kalooban, ginoo at ng inyong kinabukasan," ang tugon ni Francisco. "Datapwat kung inyo pong ipahihintulot sa akin ang isang palagay ay ito po ang aking masasabi. Isipin ninyo na mabuti ang inyong gagawin --- pasisiklabin ninyo ang digmaan, pagkat kayo'y may salapi, talino at madaling makakakita ng mga taong makakatulong lalo na ngayong maraming di nasisiyahan. Ngunit sa iny

Gusto ko magtanong kaya lang medyo nakadistansya siya sa akin. Nang sumilip sa kabaong si Francisco ay napasilip din ako. Iyon nga ang barangay captain doon. Nakilala ko siya nang kumuha ako noong nakaraan ng barangay clearance. Iyong mabait at magiliw na kapitan. "Condolence, ah. I'm sorry hindi ko nasabi agad," sabi ni Francisco kay Carlo. Inakbayan niya pa ito.

bati ni Franco. Si Franco ay ang panganay na anak ni Don Salvador, bagama’t matalino ito at mahusay sa negosyo ang tanging kapintasan nito ay ang pagiging babaero. Walang babaeng nag tatagal ng isang buwan sa lalaki bagkus ay nag sasanhi ng alalahaanin sa kaniyang ina. “Where’s Mom, Dad?” tanong nito sa ama sabay sa pag-upo nito sa hapag.

Ang inaasahan niyang sandali ng karangalan ay biglang naging bangungot. Ang plano sana ng matanda ay kilalanin si Francisco sa publiko, bigyan ng espasyo sa mundo ng negosyo, ipagmalaki bilang anak na muling tumayo pagkatapos ng pagkakamali. Ngunit ngayon? Wala na. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig mula ulo hanggang paa—sa gitna ng sariling pagdiriwang. “Francisco, anong ibig mong sabihin dito?” sigaw ni Alberto Lazaro, na siyang unang nakabawi sa gulat.

Kasalukuyan silang nasa pagdiriwang at ang lahat ng tao roon ay nagsasaya maliban kay Mina na nakaupo lamang sa gilid habang pinagmamasdan ang mga mayayamang matapobre. Gaya nang kaniyang sinambit sa simbahan, pinakawalan nila si Francisco ngunit hindi na ibinalik pa ang ranggo nitong heneral. Hawak niya ang kaniyang kabilang palad na unti unti niyang naiyukom nang magtama ang kanilang paningin ni gobernador Edilberto. Nadako 'rin ang kaniyang paningin sa mag anak na Crisologo at kabilang roon si si Victorina na masayang masaya habang nakikipag kwentuhan kay donya Palma.