Pagdugo Ng Ilong Sa Gabi Novels & Stories

Gabriel Del Fuego Cortez’s POV Ang gabi sa Batangas ay bumagsak nang may kasamang malamig na simoy ng hangin mula sa dagat. Mula sa ikalawang palapag ng aming private beach house sa Nasugbu, maririnig ang tuluy-tuloy na paghampas ng mga alon sa pampang.

“Sa lahat ng taong tumalikod sa kanya.” --- Nightfall Kumikinang ang ilog sa ilalim ng buwan, parang pilak na alaala. Lumuhod ako, nilublob ang mga daliri ko sa malamig na tubig. Nanlamig ang balat ko. Hinawakan niya ang tubig na ’to. Naglakad siya rito. Huminga siya ng hangin dito. Parang binaril ang dibdib ko.

Nasa dulo na kami ng pulo, pero kung minsan, may mga mangingisda o namamalakaya sa dalampasigan na naliligaw dito at nakikidaan kapag may hibas sa gabi at madaling araw. “Ang ganda,” si Ida na dinalhan kami ng refill ng maiinom, inililibot ang paningin sa loob ng gazebo hanggang sa labas. Mas payapa na ang aura nito ngayong narito na si Diego at hindi na rin ito nagsusugal. Sa wakas, naging huwaran na itong ‘ina’ para sa lahat. Pero hindi pa sila tumitigil sa pag aalaga ng mga anak ng iba.

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

ELIRA POV Maaga akong nagising dahil sa mahinang katok sa pinto. Pagtingin ko sa labas ng bintana, medyo kulay abo pa ang langit pero tumigil na ang ulan kagabi. Basang-basa pa rin ang mga dahon ng halaman sa garden sa ibaba. Si Zion ay mahimbing pa ring natutulog, nakadapa at nakayakap sa kaniyang unan.

Ang bawat bagsak ng tubig ay parang marahang tibok ng gabi, paulit-ulit na umaalingawngaw sa malamig na hangin. Ang mga mumunting ilaw na nakapalibot sa garden ay kumikislap na parang maliliit na bituin na bumaba mula sa langit upang saksihan ang gabing ito. Sumasayaw ang mga dahon ng puno sa bawat pagdampi ng hangin habang ang amoy ng mga puting rosas ay dahan-dahang humahalo sa malamig na simoy ng gabi.

" Sa'yo ko isisisi lahat kapag napahiya ako. " *** Sa kailaliman ng gabi, napuno ng makukulay na ilaw ang isang malaking bahagi ng resort na puno ngayon ng mga taong nagkakasiyahan. Dumadagundong din ang paligid dahil sa isang banda na kasalukuyang tumutugtog sa isang entablado na nakapuwesto sa tabing-dagat.

Naramdaman niya ang presensya ko sa kanyang likuran kaya humarap ito. Hinawakan niya ang kamay ko. Itinuro niya sa akin ang napakagandang tanawin sa gitna nang gabi. Namangha ako sa aking nakita, kung maganda itong pagmasdan kapag maliwanag at may araw, mas maganda itong pagmasdan kapag sumapit na ang gabi. Makikita mo ang malawak na dagat na may nagkikislapan na mga ilaw. Maaaninag mo rin ang kabilang bundok at ang mga karatig lugar na nagniningning ang maliliit na liwanag nang ilaw. Ang gabing tahimik, ang malawak na kalangitan na puno nang mga bituin ay kay sarap damahin.

Pero ang pinakakinatatakutan ko ay hindi ang araw— kundi ang gabi. Pagkatapos lumubog ng araw, tuluyang nabalot ng dilim ang buong isla. Bukod sa mga ahas, insekto, at daga, wala nang ibang tao. Marahil ay parang may kamay ng langit na nakikialam, dahil pagsapit ng dapithapon, biglang umihip ang malamig na hangin. Tumingala ako at nakita ang makapal na maiitim na ulap sa ibabaw.

Nagpasya siyang maglakad-lakad kasama ang kanyang matalik na kaibigan na si Lina Gomez. Ang malamig na simoy ng gabi ay may dalang banayad na amoy ng basang lupa. Sa kahabaan ng pasilyo sa tabi ng tubig, tumatalon ang mga pulang at puting koi sa lawa, kasabay ng pag-ugoy ng mga anino ng puno. Sa unahan ay ang billiard room, ang malalawak na salaming bintana nito’y lantad ang lahat ng nasa loob.