Fresh Starts New Beginnings Novels & Stories

sabi niya, “sa pagitan ng katahimikan, sa pagitan ng respeto, sa pagitan ng pagkilala na pareho tayong may takot.” Tumango siya. “Tayo. Ngunit may hangganan.” At sa gabing iyon, kahit tahimik, kahit mabagal, may isang bagay na malinaw: Hindi pa sila ganap na nagbabalik sa dati. Ngunit may bagong simula—isang simula na hindi nangangailangan ng pagsunog ng sarili para magmahal. Isa itong unang hakbang.

Natatakot ako na baka hindi ko kakayanin, pero umaasa ako na baka ito na ang simula ng panibagong buhay ko. Huminga ako ng malalim bago lumabas. Paglabas ko, sinalubong ako ng amoy ng kape, amoy ng pandesal, at amoy ng bagong umaga. Ang sarap sa pakiramdam ng umagang ito. Dali-dali na akong pumara ng tricycle upang makarating agad sa trabaho nang hindi pagpawisan.

Habang nasa gitna kami ng halik, sabay naming narinig ang mahina pero malikot na boses ni Julie mula sa telepono. “Mommy! Daddy! Don’t forget my pasalubong! And… no baby yet, okay?” Sabay kaming natawa, halos mabitawan ni Solidad ang kape. “Anak mo talaga ‘yan,” natatawa kong sabi. “Oo,” sagot niya. “Mana sa’yo sa kakulitan.” At sabay naming tiningnan ang tanawin sa labas — ang bagong araw, bagong simula, at bagong pag-ibig na walang pagtatapos.

Sinisipon na siya sa kakaiyak niya. "Can we start a new beginning?" Dagdag na sabi niya sa akin at hindi na ko nag dalawang isip na pumayag. "Oo, I'm willing to start a new beginning of us. Para na rin kay Eros. Ayaw ko ring lumaki siya na broken family." I answered. Biglang may tumawag sa kanya kaya agad niyang sinagot. I heard about business yung pinag-uusapan nila.

"Better." Narinig ko ang mahinang tawa niya. "That's good." Tahimik kami sandali. Comfortable silence. Hindi yung pilit. Hindi yung nakakasakal. "Did you eat?" "Yes." "Good." Napailing ako. "You're acting like an old man." Tumawa siya. "And you're acting like someone who forgets to eat when stressed." "Maybe." Muli siyang natawa. At hindi ko napigilang ngumiti. Yung totoong ngiti. Hindi pilit. Hindi para magkunwari. "Passport appointment tomorrow?" "Yeah." "Nervous?" "A little." "Don't be." Humiga ako sa kama. Nakatingin sa kisame. "Why?" "Because after everything you've been through..." Tumigil siya. Pagkatapos ay nagsalita nang mahina. "You deserve a new beginning." Napapikit ako. Bagong s

“Para kay Aerol at para sa ating bagong simula.” Sa mga sandaling iyon, ang takot at pangamba ay unti-unting napalitan ng pag-asa. Kahit hindi perpekto ang kanilang sitwasyon, natutunan nilang yakapin ang mga hamon at itaguyod ang pagmamahal para sa kanilang anak. Ang tunay na pagsisimula ay nasa harap nila, at handa na silang harapin ang anumang pagsubok na darating.

All that matters Maganda ang gising ko sa sumunod na araw. I don't remember being this energized as soon as I wake up before. Ngayon pa lang ata. Agad kong kinapa ang ilalim ng unan para sa cellphone. Awtomatikong umarko para sa isang ngiti ang labi ko nang makita roon ang pangalan na inaasahan ko. Colton Jace: good morning, gorgeous. what r u up to for today? badly hoping to be with u rn. please let me atleast send you home again. sorry if this sounds clingy :( dont forget to eat your breakfast po.

Ang anumang nararamdaman ng puso na higit pa sa pakikipagkaibigan ay pipilitin niyang isantabi. “To a new beginning.” “To a new beginning,” ulit niya. “And from this day onward, we will take everything slow.” Slow. Gusto niya ‘yon. Tumayo si Chad. Pinulot ang gitara at inilahad sa kanya ang kanang palad pagkatapos. “Come on, matulog na tayo at maaga pa tayo bukas.”

Kaagad siyang napalingon, binuhat si Nara, at sumigaw, "Dalhin sa ospital!" Lumingon ako para tingnan sila habang binabaybay niya ang crowd, bakas ang matinding pag-aalala sa mukha niya. Sumikip ang dibdib ko nang maalala kong kahit noong mga panahong pinakamahal niya ako, si Nara pa rin ang pipiliin niyang unahin. Kung sana noon ko pa nalaman ‘to sa dati kong buhay, baka hindi ganoon kapait ang naging katapusan ko. "Amber, nandito naman ako," biglang sabi ni Ezra habang tinutulungan niya akong maglakad. "Huwag kang malungkot. Hindi ko hahayaan na masaktan ka ulit."

Tanong niya kasabay ng pag-abot sa akin nung baso. "Kaya! Ako pa." Kumindat ako sa kanya tsaka nilagok yung alak na nasa baso. "You know what bro, let's make a plan. Ngayong gabi, maglasing ka. Sabihin mo lahat ng gusto mong sabihin, lahat ng hinanakit, lahat ng nararamdaman mo kay Steff. Tapos bukas, maguumpisa tayong itayo ka uli, simula bukas. We'll start our Mission:Moving on, Game?" he suddenly spurted out of nowhere.