Novel & Cerita Freshman Year

Muling bumalik sa harapan si Brix at kinuha iyong mic para kunin ang atensyon ng mga freshmen. "Take your time, explore, and don't be afraid to ask questions. These organizations are here to enrich your university experience." Alas otso palang ng umaga ay tirik na tirik na ang araw kinabukasan kaya naman nagdadalawang-isip ako kung paano ako makikipag-participate without minding my skin turning red. "Tumulong ka nalang sa pag-assist sa mga medic mamaya," baling ni Nova sa akin, mukhang nabasa niya ang iniisip ko.

Mabuti na lamang at hindi naman ako nahuli ng pasok sa aking klase. Mas nagiging masaya ang bawat araw na lumipas—hanggang sa hindi ko namalayan na isang taon na rin pala ang relasyon naming dalawa ni Conrad. I successfully finished my first year in college at kasalukuyang nagha-handa para sa second year. I felt both sadness and happiness in the past year. And I think it's part of life.

Ngunit kung gaano kabait ang pamilya Altacara, kabaliktaran naman ang mundong aking ginagalawan sa eskuwelahan. Unang araw ko bilang isang first-year college student sa kursong Business Administration at isang transfe . Dala ang simpleng bag, naglalakad ako papunta sa aking locker nang maramdaman ko ang mga mapanghusgang tingin ng ilang estudyante. Tulad ng dati, nakasuot ako ng makapal na salamin at wig upang maitago ko ang aking pagkilanlan hanggang biglang may sumigaw sa akin sabay bato ng kamatis.

“Sis! It’s official, juniors na talaga tayo!” Kakapasok ko pa lang ng room at sumalubong na kaagad sa ‘kin si Trisha. Natapos na kasi ang dalawang buwan naming bakasyon at ngayon ay first day na ulit namin bilang third year students. Parang kailan lang ay isa lamang akong transferee, ngayon, sampong buwan na nakalipas simula nang maging estudyante ako rito.

Sinamahan din ako ni Vad at Maj. On the first week of May, nakapag-enroll agad ako. Irregular student ang naging status ko kasu may mga na-take na akong minor subjects from my previous school na credited naman. But I can be a regular student with a regular schedule with the help of summer classes. Now that I'm starting again with my chosen course. I can feel it na I will be sailing smoothly in my college years. Let's get it on, college life. ~ First year as a Civil Engineering student!

Nayuko siya, pansin ko rin na pinaglalaruan niya ang hinlalaki niyang daliri. Masigla ko siyang ginantihan ng ngiti. "Okay lang 'yon! At least 'di ka na niya kukulitin. Wala na mang-aaway sa 'yo." Bumungisngis pa ako. "B-bago ka lang ba rito?" tanong niya. Mabilis akong tumango. "First year ako, section A," proud kong tugon. Mahina siyang natawa. "Oo nga, eh. Pansin ko nga. Ang tapang mo para sa isang freshman para makipag-away, 'tapos transferee ka pa."

“Ayoko na talaga yaya kasi ayokong matikman ni baby bunso ko ang naranasan kong hirap na lugaw sa umaga, lugaw sa tanghali, tapos lugaw na naman sa gabi.” Tang ina! May tao bang nabubuhay sa lugaw lang? “Ano na ba dapat ang year mo?” “Hay naku yaya, kung dire-diretso ako, tapos na dapat ako ngayon. Fifteen po kasi ako nag-first year college at hindi maman po ako inabot ng Kto12 program. Syempre may summer classes kaya mabilis akong makakapagtapos. Kaya lang po, 3rd year pa lang ako ngayong pasukan kasi patigil-tigil ako at baka nga tumigil na naman ako dahil sa sitwasyon ko.” Dinampot nito ang karneng baboy at inilagay sa kawali.

The school is so alive. Tonight is SPU’s Freshman Night. Isa ito sa mga pinaka-aabangang events sa SPU. Isinasagawa ang Freshman Night para i-welcome ang mga freshmen ng SPU at ang mga bagong estudyante para magkakila-kilala. Bonfire party ang tema ng Freshman Night ngayong taon.

Wala rin naman siyang balak makisama nang totoo sa taong ito. Tumayo siya, naligo, at nagbihis. Kailangan niyang pumasok sa University dahil may activity para sa mga bagong estudyante. Hindi man ito ang unang araw niya, sumali na rin siya sa ilang aktibidad ng campus. Pero para sa freshmen orientation ng mga upperclassmen—doon pa lang magsisimula ang lahat ngayong araw.

Unang araw ng pasukan ngunit tila ba pakiramdam ko ay patapos na ang school year na 'to dahil hindi manlang ako nag-eenjoy ngayong araw na 'to, idadag pa ang katutuhanang first year na ako bilang isang college student at talaga namang katapusan ko na ito ngunit sa tuwing iniisip ko na may pangarap ako nadadagdagan ako ng lakas ng loob upang ituloy ang pagpasok sa unibersidad na ito at mag-aral, kaya laban lang apat na taon lang naman ito kaya malalagpasan ko rin kagaya kung paano ko nalagpasan ang pagiging heart broken mas mahirap naman 'yun kumpara sa pag-aaral