Novel & Cerita Freshman Year

Napangiti si Lucian at sumagot, " Tandaan ang kaganapan nung Valentine's Day nung freshman ka?" Nag-interni si Lucian sa kumpanya noong freshman year ni Calista. Hindi siya regular na bisita sa campus. Pero, nakuha niya ang hangin ng freshman at sophomore social event sa partikular na araw na iyon. Gumawa siya ng kusang desisyon na dumalo. Kung iisipin ng tadhana, nasumpungan niya si Calista, na mukhang semi-conscious, na nakaupo sa sopa, kasama ang ilang lalaki na umaaligid sa kanya.

Besides, they will meet some cute people from the cheerleading team. "Well then hurry and let's leave!" In fact, I really want to hurry because I am so bored. I also need to apply make-up. Talking about make-up, I immediately thought of Nathaniel’s face and today's most important match. Everyone is looking forward especially his fans and the hardcore fans of the sport. First year is not too hard to study. Subjects being studied are the basics that cover old knowledge from middle school. It is a good thing for us because we don't have to stress ourselves. But the thing killing me are my extra-curricular activities.

Hindi ko na siya pinansin at tumingin na lang sa paligid. Kakatransfer ko lang this semester. Fourth year college na ko, graduating na. Ayoko talagang magtransfer since one year na lang naman at panibagong pakikisama na naman. Pero ang kulit nila Mommy, at sino ba naman ako para hindian sila? Lalo na nung na-guilt trip nila ako na pangarap daw nilang makagraduate ako sa alma mater nila. Hindi na lang ako umapila since makakasama ko naman si Marc, pabor na din sakin yun. First day of class, stress agad ako. Feeling ko mauubusan ako ng boses mamaya dahil sa walang katapusang introduce yourself lalo na't transferee ako.

Ginawa niyang unan ng isang braso at ngiti-ngiti nang maalala ang nakaraan nila ni Xianelle. Freshman si Xianelle at Senior naman siya sa University. Unang beses niya itong nakita, tinamaan na siya. Maganda, mabait, hindi mapangmata tulad ng ibang anak mayaman at higit sa lahat ito lang ang hindi nagkaroon ng interest sa kanilang magkakaibigan kahit na sikat na sikat sila sa University.

It was in my freshmen year. Iyong mga pictures ko na nasa board corner, ay purong stolen shots ko from freshmen year up until this year. Karamihan sa mga larawan ko doon ay pawang mga nakangiti. Hindi ako nakaramdaman nang pagkakilabot pero nanghina ako dahil sa isang katotohanan na ngayon ko lang nalaman at napagtanto.

ARAW ng lunes ngayon at nandito sila magkakaibigan nakatambay sa gilid ng classroom ng mga first year high school. Recess time kasi ngayon kaya't nandito siya sa first-year department kahit pa second year na siya, mas nakakasundo niya lang kasi ang first year kaysa ka-edaran niya.

They’re twins huh. “I’m really sorry, and I think you and your dress looks fine. I’ll go now.” “Fresher?” Tanong nung kasama niya, hindi ko siya sinagot at tinalikuran na lang sila. “Iba na talaga ang mga first year ngayon, buti na lang alumni na tayo.” Dinig ko pang sabi nila bago sila tuluyang maglaho. That was so irritating, paano na lang ‘pag nasira itong dress ko. This dress depends on my life line.

Umuwi lang naman ako para magbihis. Gusto ko lang mag celebrate ng mag isa ngayon. Bumili ako ng mango shake tapos pancake at umupo sa may bench at do'n kumain. Napatingin ako sa mga couples na nandidito. Mostly, mga freshman sila sa college. Namumukhaan ko kasi sila. 'Yong iba, mga ka close ko pa. May babaeng lumapit sakin. Hindi ko tiningnan kung sino dahil nakatingin ako sa pancake na kinakain ko.

Si Winter Kevin, isang law student. Freshmen siya sa school namin at ako naman junior na sa unibersidad. Nag-recruit ang lider namin ng mga bagong member para sa music club at isa sa na-recruit niya si Win noong panahon na 'yon. Noon pa man nakikita ko na siya sa school namin kaso, mailap siya kapag nandun ako kung saan nandun siya. Hindi ako 'yong nakikipag-usap sa hindi ko lubos na kilala.

Siguro kasi bago pa lang siya rito at nag-a-adjust pa lang sa buhay niya rito sa syudad. Mahirap malayo sa pamilya. Grabe rin iyong homesick na mararanasan mo sa mga unang araw lalo na sa unang linggo. Ganoon ako noong bagong salta ako rito upang mag-aral ng Senior High. Nandoon iyong feeling na gustong-gusto mo ng umuwi pero hindi pwede kasi kailangan mong mag-aral. Hindi madali pero kinakaya para sa pangarap na nais magkaroon ng katuparan.