Write-up Yearbook Novels & Stories

pag puri nito. “Pwede ko po ba makita ang year book niya?” Tanong ko dito. “Pwede naman nasa library ang mga dating yearbook. Halika puntahan natin..” aya nito kaya tumango ako at tumayo. Habang nag lalakad kami, sinabi ko na posible na kapatid ko ang hinahanap ko. Sinabi nito na ang kapatid ko lagi nito kasama si Knight at Modred saka si Kohen pero unang nag tapos si Kohen dito. Naramdaman ko na naman na parang may sumusunod sakin kaya hindi ako mapakali at pilit ko na lang isinantabi ang pakiramdam na ito

Karamihan sa kanila ay magaganda pa rin, mukhang kaunti lang ang mas matanda kaysa sa kanilang mga larawan sa senior yearbook. Ngunit ang ilan, gayunpaman, ay hindi gaanong maganda ang naging kapalaran. Sinubukan niyang hindi tumingin nang masyadong matagal sa mga kalbo at mataba na mga lalaki at babae na mukhang hindi bababa sa 10 taon ang mas matanda kaysa sa kanilang tunay na edad.

Napahinga ako nang malalim sabay napailing-iling. “How I wish… pero hindi eh.” wika ko sa kaniya. Maya-maya ay dumating na rin si Ma’am Elena dala-dala ang batch yearbook. “Buti na lang nakatago pa rin ang batch yearbook ninyo. Plan na rin kasi ng school na ilagay siya sa cloud storage, para kahit papaano ay ma-restore pa rin at magkaroon pa rin ng files from years past.” wika niya sa amin.

Tanong nito muli saka inumpisahan buklatin ang yearbook. "Hinanap ko talaga sa kwarto ko 'yan kasi may nabalitaan ako na yung isang kaklase natin noon.. ibang-iba na raw ngayon." Nangunot ang aking noo sa sinabi niya. Halos lahat naman ng kaklase namin ay alam ko na kung anong buhay ang meron sila ngayon. "At hindi lang 'yun, maganda na siya ngayon.." "Sino?" Tanong ni Ash na nakasilip din sa yearbook na iniisa-isang tinitignan ni Denver.

Napatingin naman siya sa akin. "What do you mean? May iba ka pa bang naiisip na gagawin natin?" Tumingin ako sa kanya at napatango-tango. "Nagpaplano pa tayo. Sa bahay na." "Okay... But wife, how about sa year book mo?" Napatingin ako sa kanya at sa bintana. Napangiti naman ako. "Ayos lang 'yun..." "Wife, nag-iisa na lang iyon at wala na tayong mahahanap na ibang information sa bagay na 'yun."

Isang taon din ang inabot niyon pero wala talaga. Pangalawa, si Briann noong 2nd year college siya. Kasamahan niya ito sa School Publication at pareho pa silang Feature Writer. Binansagan pa itong isa sa mga Campus Princes. Palaging may mga tula o kaya awitin itong inihahandog sa kanya araw-araw. Pwede niya na nga itong ipa-publish at gawing isang buong libro.

tanong ko habang ini-scan ko ang bawat year ng mga libro na nasa shelves. "I-I don't remember. Just based on my age." sagot ni Bianca. I started computing inside my brain and got 2022 as the answer. Kaagad kong hinanap ang batch 2022 na yearbook. Ang kasunod ko na hinanap naman ay ang pangalan ni Bianca. "Nakita mo na ba ang pangalan ko?" tanong ni Bianca at maging siya ay sumipat na rin sa yearbook.

tumigil siya sa pagsasalita at tinignan kami sabay binilang, "limang first year, lahat tayo at seventeen members ngayon ang art club. Marami ngayong taon 'di tulad ng last year." Nawala ang ngiti niya ng sabihin niya iyon. May nangyari kaya last year sa kanila? "Anyway, P'wede kayo mag-drawing anytime, ha? ilagay niyo lang dito sa log book ang mga ginamit niyo para mabilang sa inventory." ani niya sa amin at tinuro ang mahabang kulay blue na notebook. Tumango kami sa kanyang sinabi.

" Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin. "Ang importante may motto." Sabi ko nalang. Kung makapanglait itong kaibigan kong 'to. Napaangat ako ng tingin nang makita ko si Kent habang binabasa ang yearbook namin. Nang magtama ang mga mata namin ay agad ko ring binawi ang tingin ko. Malakas na naman at walang tigil ang pagkalabog ng puso ko sa tuwing nagtatama ang paningin namin.

panimula niya. “Every year, may special page ang The Queens sa school publication na para lang sa kanila. And every picture there was captured by Carrie,” patuloy niya. Hindi ko alam kung saan papunta ang kwento niya subalit sa halip na pigilan siya at pinili ko na lang na makinig habang ipinagpapatuloy ko ang pagkain ko.