Front Desk Uniform Novels & Stories

Kasama rin nila si Anabella, na hindi inaalis ang tingin sa paligid, alerto at handang sumalo sa anumang emosyon ni Belle. Pagtuntong nila sa resort, sinalubong sila ng isang receptionist na nakasuot ng puting linen uniform. Magalang, maaliwalas ang mukha—tila walang kamalay-malay sa dalang tensyon ng kanilang pagdating. “Good morning, Ma’am and Sir!” bati nito, may ngiti sa labi. “Ma’am, may nakalimutan po ba kayong itanong kahapon kaya po kayo bumalik?”

Wala na si Midnight sa kuwarto. Pagkatapos maligo ay nagbihis na siya ng bagong uniform. May dress code kasi ang mga departments OIC ng hotel. Dark blue na ang skirt niya at white sa top na blouse na merong collar. Hindi na rin siya obligadong magsuot ng three inches shoes o sandals. Paglabas niya ng kuwarto ay naabutan niya sa dining ang kaniyang mag-ama na nag-aalmusal. Hindi pa nakaligo si Midnight, suot pa rin ang pantulog na puting pajama at t-shirt.

“MAGSUOT ng formal? Why not uniform?” kunot-noong tanong naman ni Felicity. Kung staff lang naman ang magiging trabaho niya, bakit kailan pa niyang magbihis ng pormal? 'Di ba dapat at uniform ang suot niya? “I know this,“ singit naman ni Shia sa usapan. “Usually, when there are big events like this, the hotel assigns staff who also dress formally and mingle with the crowd to prevent accidents,” pagpapaliwanag nito.

basa ko sa pangalan. "Ibig sabihin sila pa rin ang may ari nito?" piping usal ko sa isip Pinagbuksan n'ya ako ng pinto at inalalayan bumababa, hindi na rin s'ya naka uniform dahil nakaplain white shirt na s'ya at pang-ibaba na lamang n'ya ang camouflage. "Good Morning! Mr. and Mrs. Sedest!" bungad ng gwardya sa amin.

Mabilis niyang kinuha ang bag at nagtungo na sa front desk, dala ang determinasyong siya mismo ang magbabayad ng kanilang kinain. Ngunit pagdating niya roon, sinalubong siya ng receptionist na nakasuot ng maayos na uniporme, magiliw ang ngiti, at tila sanay sa pagbibigay ng balitang nakagugulat sa mga bisita. “Ma’am, bayad na po ang bill ninyo.”

Simple and yet classy ang pagkakagawa ng lobby. Very accommodating din ang ambience, maging ang mga empleyado na maagang pumasok ay hindi madamot sa pagngiti para sa isang bagong mukha sa kanilang building. Nilapitan niya ang gwardiya na nasa front door at sinabi kung ano ang pakay niya. Tinanggal nito ang suot na mask at saka niya lang nalaman na si Jerry pala ito. Hindu sila nagpahalata na magkakilala sila, pero di niya pinalagpas na di masabi ang gusto niyang sabihin sa kasamahan. "Bagay pala sayo ang uniform na yan! Pabulong na sabi niya.

“You pick up quickly naman so I think you won’t have any problem.” She tried to meet his eyes ngunit mabilis din itong iniiwas. She cleared her throat. “As you can see, we have a uniform here,” she said, gesturing to her clothes. It’s a simple cream polo shirt, a pair of black slacks and a coffee-colored apron. They even have a cream-colored bandana too. “Nasa staff room na ang uniform mo. You can get it later, but for now, I think you’ll just have to watch how we work.”

May mga kasama daw ng mga guest at ilang media personnel para i-cover ang official na pagbubukas ng beach resort! Kanina pa rin ako kinakabahan na hindi ko mawari! Kahit anong pilit ko na pakalmahin ang sarili ko hindi ko talaga kaya! Iba-iba ang kulay ng mga uniform ng mga staff sa iba't ibang department! Kulay blue na blouse and trousers sa mga taga houskeeping at sexy na kulay yello na blouse with mini-skirt naman sa mga taga reception area! Ang mga taga resto iba din ang kulay pati na din ang mga bill boys! Ang iba pa hindi ko na alam kung saan sila naka-assign! Basta, iba-iba kami kaya mabilis lang talaga malaman ng lahat kung saang department kami.

Kung nahulog ito dito, dapat kanina pa ito natagpuan. Kumunot ang noo ng front desk attendant. "Ngunit Ms. Larson, pinagbabawalan kaming ibunyag ang impormasyon ng aming customer…" Bago pa siya matapos, kumuha si Gwen ng isang tumpok ng pera at itinulak ito sa kamay ng front desk attendant. "Maaari mo bang sabihin sa akin ngayon?" Laking gulat ng front desk attendant nang makita ang pera sa kanyang mga kamay. Ito ay halos ang halaga ng suweldo na maaari niyang makuha pagkatapos magtrabaho ng ilang taon!

Tila komportableng-komportable pang tinungkod nito ang siko sa edge ng nakababang front door glass na parang kaibigan niya lang na kinakausap si Conrad, nakakatuwang mukhang friendly at masayahin tao itong staff na sumalubong sa amin. Tingin ko'y nasa early twenties pa ito, pansin ko rin ang mga kasamahan nitong siguro'y mga kaedad lang din nito na sa may di kalayuan lang habang kumakaway kay Conrad nang may malalapad na mga ngiti. Di ko man kita ang buong mukha ni Conrad habang kinakausap sila ay alam kong nakangiti rin siyang kinakausap ang mga ito. Doon ko nakumpirmang staff nga sila ng lugar dahil maliban sa uniforms nila, may logo din ang magkabilang sleeves ng shirt nila at may nakalag