Novel & Cerita Nurse Outfit Male

bati sa akin ni Ninong Bullet sabay kindat at saka niya inilapag ang tray ng pagkain sa kama. “Ninong Bullet, magaling ka na?” tanong ko at hinipo ang noo niya. “Aba, syempre, magaling ang nurse ko, at maganda at sexy pa rin kahit buntis na.” kantyaw niya sa akin na malapad na ngumiti. Sira ulo talaga! Ngunit hindi pa rin ako padadala sa mga pa-ganyan niya, style niya bulok! Napansin ko ang suot niyang damit. Pambahay na muscle tee iyon ni daddy at saka short niya.

Chapter 40: Fear of Truth "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? You're just going to stay here and cry for a long time?" Napataas ang ulo ko dahil napukaw ng atensyon ko ang nagsalita. He is now wearing a white shirt and black jogger pants that made his well-toned and muscular body more visible. Nakapagpalit na siya ng damit, samantalang ako ay nakasuot pa rin ng kulay asul na hospital gown.

Makalipas ang ilang minuto, lumabas si Rowena mula sa locker room matapos magpalit ng damit. Naka-khaki coat siya sa ibabaw ng simpleng puting pang-itaas at itim na inner shirt. Bagay rito ang pantalon at brown ankle boots niya. Ibang-iba siya sa istriktong head nurse na naka-uniform kanina. Simple lang ang suot niya, pero maganda pa rin siyang tingnan. “Good night, Head Nurse!” sunod-sunod na bati ng mga nars.

Agad sumilid sa isip niya kung paano nito nalaman na naroon siya sa hospital na iyon gayong hindi niya naman sinabi. "G-Geoff? Anong ginagawa mo rito?" Nakasuot pa ito ng pang-opisina niya kung kaya naman nade-depina ang hitsura nitong mala-adonis at saka halos ay pinapantasya ng karamihan.

tanong ng isang nurse. “Mga kaibigan ko sila,” tugon ng lalaki. Napaangat siya nang tingin nang marinig ang pamilyar na tinig. Nabuhayan siya ng loob nang makita si Uriel na kausap ng mga nurse at doctor. Nakasuot ito ng business suit na itim at puting panloob na madalas nitong porma kapag nasa anyong tao ito. Agad siyang tumayo para lapitan ito.

Ni hindi ko man lang nakuha ang pangalan nito pero gayunapama, mabilis na din akong nag-asikaso sa aking sarili. Kailagan kong maglinis ng katawan kaya lang ang problema, wala akong pamalit na damit. Mabuti na lang talaga at may naka hang na bathrobe sa banyo kaya naman pagkatapos kong mag half bath, iyun na lang muna ang pinagtiyagaan kong gamitin. Ang suot kong uniform pati na din ang underware ko, nilabhan ko na din. Ngayun pa lang, hindi ko alam kung kaya ko bang magtravel na walang ibang isusuot kundi ang uniform ko lang bilang isang nurse.

Nagtatakang tumayo ako. " Pero bakit?" pribado itong ospital at may kamahalan ang mga silid kaya semi-private ward lamang ang inookupa namin. Kapag sa mas pribado pa ay magkulang na talaga ang hawak kong pera. "Sandali," awat ko sa nurse. Magtatanong pa sana ako rito ng mahagip ng aking tingin ang isang lalaking nakatayo sa gilid ng pinto ng silid. He was wearing the usual long sleeves polo tucked in black slacks with a pair of black shoes. May suot rin itong salamin at maayos na nakasuot ang necktie.

, ang nurse na kasama niya. Agad din siyang tumalima lumapit kay Dr. Chan. Naka long sleeve ng black at na nakatuck sa black slacks. Wala itong white na gown kaya hindi mo siya mapagkakamalang doctor bagkus ay isang high profile chinese businessman. Naka suot ng salamin pero hindi pa rin nito naitago ang kanyang chinito looks. " Good afternoon doc", bati niya dito pagkatapos na iintroduce siya ng kasamang nurse. Kasalukuyang may binabasang xray result kaya hindi agad ito tumingin sa kanya.

“Opo. Binayaran na po nung kasama ninyo ang halos lahat. ‘Yung kama na lang ang kulang.” Sabay turo ng nurse sa direksyon sa likod ni Chloe. Paglingon niya, nakita niya si Yohan, nakatayo sa may pasukan ng inpatient ward, kausap ang dalawang lalaki na parehong naka-military uniform. Napatingin siya sa mga shoulder strap ng mga ito. Mukhang pareho silang nasa iisang division ni Yohan. Napansin niyang puno pa rin ng dugo ang damit niya.

Madalas ay nakasuot ng white coat si Lucien sa ospital, ngunit ngayong araw ay suot niya ang isang tailored black suit na nagpatingkad sa kanyang matangkad na pangangatawan, malapad na balikat, at likas na aristokratikong aura. Dahil sa kanyang pagmamadali, may ilang hibla ng buhok ang malayang nalaglag sa kanyang noo, na nagpalambot sa malamig na seryosong anyo na madalas niyang ipinapakita. Ang batang nurse sa pharmacy counter ay may isinusulat nang marinig ang paparating na mga hakbang. Sa sandaling nag-angat ito ng tingin at nakita siya, agad na namula ang dulo ng mga tainga nito.