Front Desk Uniform Novels & Stories

Nagmamadaling naglakad si Darryl papunta sa front desk para magalang na magtanong ng “Maaari ba akong makitawag?” Ang receptionist na nakaduty ay isang magandang babae na nakasuot ng uniform na nagpakita sa magandang hubog ng kaniyang katawan. Tiningnan niya mula ulo hanggang paa si Darryl bago ito nanlalamig na magsalita ng, “Pasensya na pero hindi pinapayagan ang mga hindi customer na makitawag dito sa hotel.” Nakasuot ng simpleng damit si Darryl na nagbigay ng impression na isa lang itong mahirap na lalaki sa receptionist.

Tumugon ang resepsyonista sa front desk. Ang Trustdeck Group ay isang napakalaking korporasyon at nahahati ito sa tatlong magkakaibang klase, mababang antas, mid-level, at pamamahala ng mataas na antas. Ang front desk ay nakikipag-ugnay lamang sa mga tao mula sa mababa at kalagitnaan ng antas, hindi kailanman sinuman mula sa pamamahala ng mataas na antas.

If I know isa ito sa mga tinitingnan nilang mga lalaki, kunwari pa. "It's our uniform, Roe?" imporma ko sa kanya. "What's wrong with my blouse?" sa tingin ko ayos lang naman, medyo hapit lang talaga ang uniforn namin kasi isa na rin ito sa mga pagsasanay para maihanda kami kapag nakapagtapos na. "It's too reavealing, kita ang balikat at leeg mo." "But it's our uniform and if ever I will be working in a hotel or cruise of if I will be an FA iba-ibang damit na ang susuotin ko."

And speaking of the guests, may namataan pa siyang isang kilalang personalidad sa larangan ng politika na naka-upo sa isa sa mga sofa sa lobby at nagbabasa ng dyaryo. Most of them are wearing tuxedos and formal dresses. Nailang tuloy siya dahil sa suot niya. Baka pagkamalan siyang staff ng hotel dahil naka-skirt lamang siya at blouse na kulay blue. The uniform of flight attendants in Vesarius Airlines. Hindi sila dumaan sa receptionists. Bagkus ay sinalubong sila ng babaeng nasa edad kwarenta na sa siyang manager ng hotel.

bulong niya sa sarili habang nagmamadaling bumangon at patakbong pumasok sa banyo para maligo. Pagkatapos, dumiretso kaagad siya sa kanyang walk-in closet na konektado sa loob ng banyo. Mabilis niyang hinanap ang kanyang uniporme at agad itong isinuot. Their uniform was a striking mix of red, white, and black. Puti ang pang-itaas na blusa, pinapatungan ng isang sharp red blazer, at itinatambal naman sa isang black pleated skirt na above the knee.

Magiging madali nga para kay Jonathan Clark na kunin ang gusto nito, sa ayaw nila at sa gusto. Ipinilig ni Simone ang kaniyang ulo. Hindi dapat siya mamangha sa nakikita niya ngayon, bagkus ay dapat niya ngang kabahan. Kaya naman dumiretso nga si Simone sa front desk. May tatlong tao roon na nag-a-accommodate sa mga tao roon na nakapila at gustong pumasok. Hindi lang siya ang nasa front desk para humingi ng permiso o appointment sa kung sino-sinong nasa loob. Ni hindi nga kaagad siya naasikaso kahit tatlo na ang nasa front desk. Kinailangan pa niyang maghintay na matapos ang ilan bago siya balingan ng atensyon ng isa sa mga front ladies.

"Uwi ka na, 'tol? Sama ka muna sa amin. Gigimik kami d'yan sa bagong bukas na bar. Ano tara?" "Salamat na lang pero may part time job pa kasi ako." "Sige ingat, 'tol. Sama ka na lang next time." Sinakbit ko na sa balikat ang backpack at lumabas na. 4:30 na ngayon ng hapun at alas cinco ang start ng work ko kaya nagbihis na ako sa restroom dito para diretso pasok na lang pagdating doon. Grey na polo shirt na may logo at itim na pantalon lang naman ang uniform namin. Pinaibabawan ko na lang iyon ng shirt para hindi naman mukhang sasabak kaagad sa kusina.

Para sa kanya, ang karaniwang bagay ay ang mga babaeng iyon mismo ay sapat na marumi. "Sorry, no comment," sabi ng front desk. Sa pagkakataong ito, lumapit ang manager at tumingin kay Reana Angeles, na nakasuot ng uniporme ng stewardess, na halos kamukha ng babaeng umakyat kanina. Hindi niya maiwasang isipin na ang mga malandi na bastard na ito ay lalong nagiging magaling sa paglalaro, at nagsagawa pa ng unipormeng tukso.

” Kasalukuyang sitwasyon…. “Mullon naega seonggonghal geoya.” (Of course magtatagumpay ako…) mapanganib kong sambit habang sinisipat ng tingin ang dulo ng hawak kong baril. Kinabukasan, tulad ng sinabi ni nanay Mercy, nagsimula akong magtrabaho bandang ala sais ng umaga. Suot ko ang uniporme ng katulong: isang long sleeve na polong puti at itim na slacks. Habang ang mga kusinera na tulad ni nanay Mercy ay nakasuot ng hairnet at whole body na bestida na kulay asul. Ang mga katulong dito ay mabilis mong malaman sa kung saan sila naka-assign dahil hindi pare-pareho ang kanilang mga uniform. Masasabi ko na hindi sila basta katulong lang dahil mukha silang mga empleyado ng isang hotel.

Tinitigan ang susuoting uniporme na ngayon nakasabit na sa dalawang hanger na naghiwalay ang palda at damit para bukas handa na ito. The color of the uniform is navy blue stripe polo shirt and navy blue skirt, the IFU (International Foreign University) logo was located on the upper breast of the uniform. The edges of the lower part of both armpits are colored white. I stretched out my hand to reach the bag on my mini table beside my bed where I place it.