Novel & Cerita Frustration Synonym

Nasakit ang ulo ko. "Pahiram ng..." "Ng ano po?" ulit ng Nurse. "Ng... ng ano..." I frowned when I forgot that word. Nahihirapan akong alalahanin at nakakaramdam agad ako ng frustration. "Iyong ano..." medyo tumaas ang boses ko dahil naiirita ako na hindi ko matandaan iyong salita! "Iyong ganito!" sumenyas ako sa kanya na parang nakaharap ang aking kamay.

Hindi niya mapigilan ang frustration na nararamdaman niya dahil dito. "Fùck!" mura naman ni Craig. Napatalikod kay Maxine habang sinabunutan ang sariling buhok. Hindi pa nakuntento ay nagawa niyang pagtatampalin ang dingding ng elevator. Paulit-ulit. Papalakas nang papalakas. Doon niya ibinuhos ang frustration na nararamdaman niya. Kanina pa niya gustong pumutok na parang bulkan.

“Get a grip, Dylan.” sabi niya sa sarili. “Hindi ito normal.” “Hindi ito healthy.” “Empleyado mo lang siya.” Tumawa siya nang konti—walang humor. “Then why does it feel like this?” Tahimik. Walang sagot. Kasi kahit siya, alam niyang walang sagot na logical. At doon niya mas naramdaman yung frustration. Hindi siya sanay sa ganito.

ang kanyang boses ay puno ng frustration. "Dahil ang halik na ito... it doesn't fix anything, Adrian! Hindi nito maibabalik ang anak natin! Hindi nito mabubura ang mga gabing umiiyak ako habang ikaw ay nagsasaya sa piling ng iba! It was just a moment of weakness... isang pagkakamali na hindi ko na hahayaang mangyari uli!" pagtatapat ko... ang bawat salita ay parang sampal sa mukha niya.

nafru-frustate niyang sabi. "Sorry! My fault!" I admit. "Aish! So stubborn!" Sorry naman! Buntis eh!

frustrated niyang tanong. Bigla itong sumeryoso at pinakatitigan siya. “No,” maiksi ngunit may pinalidad nitong sagot. “No? Anong no?” “Means no, I will not leave you alone. Not again. I can’t,” seryoso nitong tugon habang nakatingin ng diretso sa mga mata niya. Nag-iwas siya ng tingin. Naisuklay niya sa buhok sariling kamay sa lalong tumitindi niyang frustration.

Ramdam niya na ang pamumula ng pisngi niya sa inis dito at napapahawak na siya sa tenga dala ng frustration. “Pa’no ko ikukumpara kung hindi pa tayo nagkakasama ng matagal?!” Ayaw niya na talaga tumanda. Nakakapagod ang mga ito intindihin. Ayaw niya tumulad sa mga ito. “What?! So ‘yung pagsasabay natin sa pagkain during lunch is hindi pagkakasama?” He frustratedly said. Napakamot na siya sa noo dahil dito. “Sarap mo murahin.” Sabi niya dito sabay hinatak papunta sa malaking surfboard na iniitsa pataas ng pabalik-balik.

Ang ngiti at ngisi niya kanina ay napalitan ng matinding inggit at galit. “Sa isang tulad mong walang ibang ginawa kundi ang gumimik kasama ang mga barkada, magwaldas ng pera sa mga walang kuwentang bagay, ilang beses na nagpasaway—sa kabila ng lahat, sa’yo pa rin mapupunta ang bagay na hindi mo pinaghirapan?! Dàmn it!” hinanakit nito. Damang-dama ni Fourth ang matinding frustration sa boses nito. Ang inggit na siyang lumamon sa kaluluwa nito ang siyang nag-udyok na paslangin ang taong nagpalaki rito.

“Okay lang ako.” Hindi niya ako sinagot agad. Sa halip, bahagyang umigting ang panga niya. Kilala ko na ang ekspresyong iyon. Hindi ito galit. Hindi rin concern. Frustration. Sa akin. “Palagi mong sinasabi iyan,” malamig niyang tugon. Hindi ako sumagot.

frustration is written in his face. "Save your explaination to your son. I thought sapat na kami ng anak mo para sa'yo pero mukhang hindi pa. I know we have our misunderstanding pero hindi ko alam na sa ibang babae mo ilalabas 'yang frustration mo," panunuya ko at hindi ko na siya hinintay pang makasagot at pumasok na ako sa sasakyan at nilock 'yon. Ilang beses niya pa akong kinatok pero wala akong planong buksan, sunod sunod na tumulo ang mga luha sa aking mga mata, kanina ko pa pinipigilan ang hindi maiyak sa harap nila.