Frustration Synonym Novels & Stories

"God, Sean! You're embarrassing, pinagmukha mong tanga ang sarili mo. Do you really think that's the right thing to do? E, halos hindi nga ako tingnan no'n! Tapos susugurin mo para palayuin sa akin? That's absurd!" Dala ng frustration sa nalaman ay muling kinagatan ni Sapphire ang kaniyang gawang buttered sandwich. Malapit na nitong maubos iyon, wala pa rin ang magaling niyang pinsan at ang ipinagmamayabang nitong sandwich. Kapag si Sapphire talaga nabusog hindi na niya titikman ang gawa nito!

But the content is getting boring. Hindi niya alam kung pang-ilang beses na siyang humugot ng malalim na hininga. He’s frustrated and he doesn’t know why he feels that way. Wala namang rason para maging frustrated siya kaya bakit ganito?

saad ko. “You seem like the kind of person who already has planned ahead. That must be nice.” “Hindi kaya. Ang gulo gulo kaya. Mayroon ‘yung mga pagkakataon na hindi nasusunod ‘yung mga planong ginawa ko. At talagang nakakaramdam ako ng frustration. Meron ‘yung mga panahong hindi smooth ang takbo ng buhay ko na para itong napagbuhol buhol na sinulid. Alam mo namang kapag nabuhol ang isang sinulid, ang hirap ibalik.”

Habang tumatagal ay mas lalo lang nadagdagan ang frustration niya. "How—" Napalunok siya at huminga nang malalim pilit na kinakalma ang sarili sa matinding frustration. "How can I wait? Hindi ko na alam kung hanggang kailan ako maghihintay. Ni hindi ko nga malaman kung mapapatawad pa niya ako. She's too stubborn to hear me out. Parang naging bato na nga yata ang puso niya para patawarin pa ako."

Nasakit ang ulo ko. "Pahiram ng..." "Ng ano po?" ulit ng Nurse. "Ng... ng ano..." I frowned when I forgot that word. Nahihirapan akong alalahanin at nakakaramdam agad ako ng frustration. "Iyong ano..." medyo tumaas ang boses ko dahil naiirita ako na hindi ko matandaan iyong salita! "Iyong ganito!" sumenyas ako sa kanya na parang nakaharap ang aking kamay.

Hindi niya mapigilan ang frustration na nararamdaman niya dahil dito. "Fùck!" mura naman ni Craig. Napatalikod kay Maxine habang sinabunutan ang sariling buhok. Hindi pa nakuntento ay nagawa niyang pagtatampalin ang dingding ng elevator. Paulit-ulit. Papalakas nang papalakas. Doon niya ibinuhos ang frustration na nararamdaman niya. Kanina pa niya gustong pumutok na parang bulkan.

“Get a grip, Dylan.” sabi niya sa sarili. “Hindi ito normal.” “Hindi ito healthy.” “Empleyado mo lang siya.” Tumawa siya nang konti—walang humor. “Then why does it feel like this?” Tahimik. Walang sagot. Kasi kahit siya, alam niyang walang sagot na logical. At doon niya mas naramdaman yung frustration. Hindi siya sanay sa ganito.

ang kanyang boses ay puno ng frustration. "Dahil ang halik na ito... it doesn't fix anything, Adrian! Hindi nito maibabalik ang anak natin! Hindi nito mabubura ang mga gabing umiiyak ako habang ikaw ay nagsasaya sa piling ng iba! It was just a moment of weakness... isang pagkakamali na hindi ko na hahayaang mangyari uli!" pagtatapat ko... ang bawat salita ay parang sampal sa mukha niya.

nafru-frustate niyang sabi. "Sorry! My fault!" I admit. "Aish! So stubborn!" Sorry naman! Buntis eh!

frustrated niyang tanong. Bigla itong sumeryoso at pinakatitigan siya. “No,” maiksi ngunit may pinalidad nitong sagot. “No? Anong no?” “Means no, I will not leave you alone. Not again. I can’t,” seryoso nitong tugon habang nakatingin ng diretso sa mga mata niya. Nag-iwas siya ng tingin. Naisuklay niya sa buhok sariling kamay sa lalong tumitindi niyang frustration.