Gaano Katagal Bago Sagutin Ang Manliligaw 소설 & 이야기

Garalgal na ang boses nya sa kaiiyak "I'm sorry hinatak kita dito sa laro" yun nalang ang nasabi ko Mga ilang minuto kaming ganin bago sya kumalas sa yakap "Ngayong tapos na ang larong sinimulan natin, ano na ang susunod na mangyayari?" Tanong nya sa akin "Mag hintay nalang tayo. Pero sa ngayon, pahupain muna natin ang nangyari. Uwi na tayo Manila?" Aya ko sa kanya at tumango naman sya

ginawa ko. "Lahat tayo nagkakamali. Ikaw, ako sila. Nagkakamali sila pero anong kwenta ng mali mo kung hindi mo babaguhin?" He ask me i look at him i feel shy... im intelligence but siya? Magagawa niyang patahanin ang sarili niya. Ngumiti siya ang ningiti niya, na para bang gusto akung damayan sa problema ko na gustong gusto ko noon..

"O- teka bakit ka ba nagtatanong? Tsismoso ka rin eh!" "Curious lang. Hindi na nga kita liligawan eh." "Hindi naman talaga ako mag papaligaw sa'yo asa ka naman." Ngumiwi ako. "Hindi ka talaga na in love kahit kelan? O kahit nag ka gusto na lang." Nag kamot ako ng kilay. Hindi naman siya titigil hangga't hindi ko sinasabi kaya sige na sasabihin ko na at saka wala naman yung mga taong 'yon dito eh.

"Ayaw ko rin na balaangaraw, isumbat niya sa akin ang lahat ng itinulong niya." Ayaw pa naman ni Yesha sa lahat ay isinusumbat anag lahat ng itinulong sa kaniya o sa kanila na para bang hiningi nila 'yon. Well, yeah. Nagbiro siyang humingi ng limang milyon, pero biro lang naman talaga 'yon. Sino ba naman kasi ang taong magbibigay ng gano'ng kalaking pera sa taong hindi mo naman kilala. At sino ba naman kasi ang magtatapon ngganoong pera sa mga taong mahirap, 'di ba? Limang milyon?! Ilang taon nilang pinagkakitaan tapos ipapamigay lang ng gano'n kadali?

hindi makapaniwalang lumingon siya sa akin. “Babayaran ko na lang ang magagastos mong gas ngayong gabi basta lang matuloy tayo. Wala akong kadala-dalang kahit ano ngayon. Bukas ko babayaran mga gagastusin natin.” natatawang umiling siya. “Anong meron sa Batangas?” natatawa niya pa ding tanong. Napansin kong sinunod niya din naman ang gusto ko.

nakakapagtaka tlga eh? Iyan ang paulit ulit na tanong sa isop ko na hindi ko masagot sagot tama kaya ang sinasabi ng totoo KO DAW NA TATAY na kung sino pa mas pinagkakatiwalan mo sila pa pala yung manloloko sayo?

“Wanna Open?” “Hindi satin yan! Baka multuhin pa tayo ni Lola!” sagot naman niya kaagad. “Oh please! I'm telling you mas matutuwa tayo kung mumultuhin talaga tayo ni Lola. Come on! Hindi ka ba nacu-curious?!”

Nakauwi na ako mula sa school. --- FROM: Winston Nash Ravalez Bakit 'di ka nagre-reply? Galit ka ba kasi hindi ako nag-message agad? --- FROM: Winston Nash Ravalez Sorry. Right now, I want to see you. Can we have a video call? --- Matapos kong basahin iyon ay agad akong tumili. Gumulong-gulong pa ako sa kama ko dahil sa nararamdamang kilig. Kailangan ko pang kunin ang unan para kagatin at pigilan ang sariling sumigaw.

Bahagya akong napatalon dahil sa gulat. "What the... hobby mo bang mang-gulat!? " singhal ko sa kanya at dumiretso sa hapag. Menudo, adobong manok, at sinigang na hipon at kanin ang nakahain sa hapag. Nanubig naman agad ang bagang ko. Ngayon ko lang natanto na gutom na pala ako. "Magaling ka palang magluto?" tanong ko at sumubo ng kanin. Ngumiti siya sa'kin.

Hindi ka manlang mag papasalamat? ""Para sa'n?"" ""Dahil sa binigay kong pera?"" ""Hindi, reasonable ang pag bigay mo. Kung seryoso kang titira ka dito marapat lang na mag ambag ka."" ""P-pero sobra yan..."" ""Sino ba nag bigay sa 'kin nito?"" ""Ako."" ""Sinong may kasalanan?"" ""Ako..."" ""Sino ang mamatay tao?""