Novel & Cerita Gamot Para Sa Hilo Sa Byahe

CHAPTER 82 Sobrang nagalit si Hulyo kaya gusto niyang gumamit ng karahasan, pero biglang lumingon si Helena at nakita niyang nakataas ang kamao niya. Malamig ang mga mata ni Helena at galit niyang sabi. "Kung maglakas-loob kang saktan ako, mas mabuti pang patayin mo na ako, kung hindi, hindi ka na makakatulog!"

Kasabay nito, hinawakan ni James ang kanyang kamao at naghatid ng suntok sa direksyon ng lotus. "Sagradong Liwanag na Kamao!" Sa pagkakataong ito, hindi na nag-abala si James sa paggamit ng kanyang espirituwal na enerhiya at ginamit ang kanyang kapangyarihan upang Suntukin ang Lotus, Boom! Ang lotto ay naputol sa mga piraso at naglaho. sa ilalim ng Sagradong Liwanag na Kamao.

sagot ko Ito ay ang salamin ng Olympus. Mahiwaga ito at ang tanging makakadaan dito ay ang mga hindi pangkaraniwan. Nagliwanag ito ng marahan at ang repleksyon nito ay nagbago. Ibig sabihin ay maaari na itong pasukin. " Nagliwanag ito! " manghang wika ni Elina " Oo, Ngayon nama'y sumama ka sa akin at tayo'y papasok sa salaming ito. " paanyaya ko

Yung nararamdaman kong hilo kanina eh napalitan naman ngayon ng hiya! "Ahm, thank you." Hindi ako makatingin lay Cayden! Yung totoo, nahihiya ako sa mga nakapaligid sa amin. Saksi ang Elite, mga puno, insekto at mga engkanto sa kagubatang ito! And yes! I just realized as well na nandito na pala kami sa kagubatan! But this is not just a simple forest. There are fireflies in broad daylight! May malaking batis na tahimik lang ang agos at sa di kalayuan ay may nakikita akong sobrang laking kahoy! As in malaking malaki! Walang masabi yung red woods!

Halos bumabakat sa tela ang kaniyang matipunong pangangatawan. ‘Oh God!’ Nakakawala ng konsentrasyon ang ganitong tanawin! Kagat-labi si Blair habang pinagmamasdan ang guwapong lalaking agaw-pansin kahit saan mapunta. Siguro ay dahil narin ito sa kumpiyansang taglay, lakas ng dating, at mga galawang

Ang kanilang mga espada ay kusang nabitawan, at ang hangin ay tila napako sa kalagitnaan ng pag-ihip. Mula sa ulap ay bumaba ang Bathala ng mga Bampira, si Agamus. Ang kaniyang presensiya ay parang bigat ng sandaang bundok, at ang kalangitan ay tila yuyuko sa kaniyang kapangyarihan. Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo.

napatili Naman ako nang maramdamang umangat ako sa semento at napgtantong Buhat Buhat na ako nito. Lulan nang sasakyan ay nakapikit lang ako dahil nararamdaman ko na Ang pagka Hilo, gusto Kong mag tanong Kong saan nya ako dadalhin pero parang Wala na akong lakas, nang huminto Ang sasakyan ay di parin ako nagulat nang mata, naramdaman ko nalang ulit Ang pag angat ko, napakapit nalang ako sa batok nang lalaking ito para di mahulog, nakikinig lang ako sa paligid dahil nahihilo ako sa tuwing imumulat ko Ang mga mata.

“Heto. Pagkatapos mong kumain ay umimom ka ng gamot. Mga vitamins ito para gumanda ang kalusugan at lumakas ka pa.” Nagugulumihan na tumingin si Hazel sa matanda. “Malakas naman po ako—“ napipilan ang dalaga ng itapat ni Aling Fatima ang daliri sa labi, tanda na pinapatahimik siya. “Wag kang mag alala dahil mga gamot ito para lumakas ka lalo. Wala itong masamang dulot sa kalusugan mo kung ‘yan ang inaalala mo. Sige na, kumain ka na.”

[Ang Guho ng mga Gunita] Ang amoy ng pulbura ay humalo sa matapang na bango ng mamahaling alak na tumapon sa sahig ng Sanctum. Ang bawat patak ng asul na likido mula sa nabasag na vial ay unt-unting hinahigop ng mga bitak sa semento, humahalo sa sariwang dugo ni Billie. Para kay Mariel, ang bawat segundo ng pagkawala ng gamot na iyon ay katumbas ng pagguho ng isang pader sa kanyang isipan.