Gate Crasher In Tagalog Novels & Stories

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

paliwanag ni Regina. Pagkatapos, napansin ni Regina ang security guard kanina. Nakaisip siya ng ideya, at lumapit siya sa security at iniwan si Luke, “Excuse me, Sir?” Itinuro niya si Charlie at Taylor para sabihin, “Hindi inimbitahan ang dalawang iyon! Gatecrashers sila.” Tinignan ng security personnel si Charlie at Taylor. Sumimangot siya, at nagtanong, “Sigurado ka po?”

( Miss, nandito na tayo) Huminga siya ng malalim bago bumaba sa tricycle. Nagbigay siya ng limang daan at hindi na kinuha ang sukli. Nang wala na ang tricycle ay humarap siya sa matayog na gate. Nagsalubong ang kanyang mga kilay nang makitang kinakalawang na ang malaking gate. Ang nakalagay na sign ay halos hindi na nakakapit. Nahuhulog na iyon at mukhang luma na. "Anong nangyari dito?" aniya sa sarili. Parang napabayaan ang kanilang mansiyon. Batay na lang sa kinakalawang na gate.

Nagpanting ang tenga ni Alex dahil sa putok, at naramdaman niya ang init mula sa apoy na tumupok sa sasakyan. “Ano ang kailangan para mapatay ka?" sigaw ng lalaking may pana. Dahil sa mga bolts, inihagis niya ito sa isang tabi at bumunot ng baril, determinadong wakasan si Alex. Biglang sumabog ang isa pang pagsabog habang ang apoy ay umabot sa tangke ng gasolina ng kotse, na naging impyerno ang sasakyan. Pinikit ng kanilang umaatake ang kanyang mga mata at bumalik sa mas ligtas na distansya. Sinamantala ni Alex ang pagkagambala sa likod ng makapal na usok, nagtago. Pagkatapos ay lumabas siya sa mga anino, nagmamadaling umatake. Mabilis siyang gumalaw, nahuhuli ang kanyang kalaban. Bago pa ma

O chochopchopin ang bawat parte ng katawan ko? “No way! Ayoko!” Pagsigaw ko ng malakas sa masamang isipin na iyon. Nasa kalagitnaan kami ngayon ng highway at marami-rami akong nakikitang mga establishment sa labas kaya nilaksan ko ang loob ko at hinawakan ang bukasan ng pinto ngunit nakarinig ako ng pag-click. Nanlaki ang mata ko nang tignan ko ang lalaki sa ginawa nitong pagsara ng pinto kaya napasigaw na lang ako sa inis at nagwala. “Walang magagawa ang pagwawala mo. Actually, you should thank me for not letting you jump in the road where you can possibly be killed in an instant,” Kalmado nitong wika.

Singit ni Gail. Naghiwalay kami at ngumiti ako kay Teedy nakita kong namumula rin ang kaniyang mata. "I miss you," sabi ko kay Teedy. "Huh? Anong meron dito?" pumagitna sa amin si Gail. "Ate, siya kinukwento ko na nakasama ko sa accident." Nakita kong nagulat si Gail sa sinabi ni Teedy. Ako naman ngayon ang naguguluhan.

Mas lalo lang akong pag iinitan nong babaeng yun. "Ah sige po. Pwedi na po kayong lumabas. Uwi po kayo nang deritso sir. Mag ingat po kayo sa pagmamaneho mahirap na baka may mangyaring masama ako po ang malalagot." Bilin nito samin bago binuksan ang malaking kulay blue na gate nang Academy. "Sige po manong una na po kami salamat." Sabi ko bago kami tuluyang umalis.

Jelly "Let's go, delikado dito" Gulong gulo ang utak ko habang nakasunod kay Dante. Hindi ko alam kung saang pasikot sikot na kanto ang dinaanan namin, paglabas sa isang eskinita ay saka lang bumungad sa akin ang limang black na magarang sasakyan. Magkakasunod ang mga ito na nakaparada sa gilid ng daan

Banta nito. Narinig ko ang pagbukas muli pinto. "Vim. May papasok." tawag ng isang kasama nila. Sabi na at kay Vim ang boses na iyon. "Let's go." Yaya nito sa mga kasamahan niya. "Don't ever try me Gail. My eyes were on you. I just want to inform you that." At sumunod na bukas at sara ng pinto ang narinig ko.

"Kailan ako nagalit sayo?" Nagsalubong ang kilay ni Paris. Sa dami ng sinabi niya, iyon lang ba ang nag-ring dito? "Look, hindi iyon ang point dito. Ang sinasabi ko ay dahil nagawa ko na, magtulungan nalang tayo. Isipin mo nalang na itinuloy ko ang balak mong pagpapanggap na may mahal kang girlfriend na ipapakilala sa Lola mo. Ang naiisip ko'y pakisamahan nalang muna natin ang isa't isa. I know, absurd idea right? Pero wala na tayong choice. Magpanggap tayong tayo pagkatapos ay saka din maghiwalay. She would understand since ang alam niya ay bago palang tayo. Kaya pwede bang itago mo muna yang galit sa puso mo. If you can go to the extent of introducing Jenna Mae as your girlfriend kahit di