Ghost In Tagalog Novels & Stories

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Ngunit bago pa makapindot si Tristan, isang mahabang sipol ng bala ang dumaan sa hangin. SHING! Ang tablet sa kamay ni Tristan ay sumabog, nagkawasak-wasak sa libu-libong piraso. Isang sniper shot mula sa kabilang bahagi ng ilog. “Sino ‘yon?!” sigaw ni Don Manuel, sabay hila kay Paola para gawing kalasag. “Ang ghost,” bulong ni Kristoff, may bahid ng ngisi sa labi. Mula sa kagubatan, lumabas ang isang pigura na balot ng itim na tactical gear. Hindi ito si Julian. Hindi rin ito si Elena.

Paliwanag naman ni Prince Flame. "Ano ba ang ghoul, mahal na prinsepe?" Tanong ni Guia. "Ang mga ghoul ay mga undead na sumasamba kay Lucifero na kumakain ng laman ng Fantasian at Fera." Sagot naman ng prinsepe.

Tss, may nakakatawa ba sa sinabi ko? "Ghost? Wala 'no." "Sure?" "Matakot ka sa buhay, Young Miss. Huwag sa patay. Akina nga yang maleta mo," inagaw niya sakin ang maletang bitbit ko at pinasunod ako sa kanya. May sumalubong sa amin na matanda na may kasamang binatilyo. Tantiya ko ay parang ka-edaran ko lang ang binatilyo.

To My Lovely Readers, This previous week I lost my dearest Mom and niece, for now, help me to keep reading and remain for the meantime, and can't wait to write again for an update. Hope you understand. Thank you so much. The Ghost Prince By DeathWish "Si-sino ka ba talaga... "Ngumisi lang siya sa tanong kong yun... Waring, natatawa sa itinanong ko... Namalayan ko na lang nasa likuran ko siya.Ramdam na ramdam ko ang lakas ng tibok ng puso ko.

What's with that random Taglish sentence though? "Oh my god, ate! My lips are so itchy na rin," Pinakita ni Lilith 'yung middle finger niya na kinakamot 'yung bibig niya. Tumayo 'yung dalawang tsismosa at agad linayuan si Lilith. Hinawakan ni Lilith 'yung kamay ko at kinaladkad ako kung saan. 'Di ko malaman kung saan ako dadalhin ni Lilith.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

sabi ni Rufus habang nakatingin kay Alex, na napabalikwas sa sofa. “Si Jonah ay dapat na talagang mahalaga sa kanya para sa kanya upang sundan tayo tulad nito. Ang Ghosts ay nakabase sa California, ngunit sila ay may mga miyembro sa buong mundo. Siya ay masyadong abala upang makipag-away sa sinuman sa kanyang sarili maliban kung ito ay personal." Ngumiti si Alex.

Singit ko naman. Napakunot naman ang noo nila sa akin. "A talking ghost? Where?" Tanong pa ni Gen sa akin na tila nag-iisip kung ano ang tinutukoy ko. "Those demons last night. They spoke! They keep on saying kill.... kill you... but I don't know who are they trying to kill." Paliwanag ko rito sa mga ito dahil totoo naman na narinig ko yung mga multo.