Ghost In Tagalog Novels & Stories

“Ang ikalabing limang araw ng ikapitong buwan na tinatawag nga nilang Ghost day at Ghost Month. Kung saan ang mga kaluluwa ng mga namatay bumabalik sa mundo natin para dalawin tayo. Sa araw na ito, the elder ancestor and generation are worshipped. Maraming rituals ang kailangan gawin lalo na sa pamilyang ito Missamy. At bilang asawa ng susunod na Elder, kailangan mong makabisado ang lahat ng gawain. Minsan ang mga asawa nating lalaki ang nakakaligta sa mga araw na special dahil abala sila. Bilang asawa, kailangan natin ipaalala ang mahahalagang petsa. Naiintindihan mo ba Missamy?” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ah

"Sumalangit nawa ang malandi mong kaluluwa..." "Hayop ka!" Sinabunutan niya si Joyce at natawa na lang ako sa kanilang dalawa. "Eto... Seryosong tanong, Nics," saad ni Joyce kaya napatingin kami sa kaniya. " What if mahulog ka nang sobra sa isang tao then one day, bigla na lang siyang mawala nang paalam? Ghost, ganern." "Ay, hindi naman puwede ’yon! Nagbigay siya ng motibo tapos biglang ganern?"

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Medyo matamis nga lang lalo na't nag-donut pa ako. "I take it back. You're an exception," I stifled a smile. Kinagat ko ng matindi ang straw at humingang malalim. "Nagpaparamdam ka lang ba?" tanong ko. His brows arched and looked at me. "Nagpaparamdam?" hindi niya maintindihan ang tanong ko. "Baka kasi ghoster ka," sabi ko. Mas lalo siyang naguluhan. "What's ghoster?" umirap ako.

Lumingon muna ako subalit, wala na doon ang asong humahabol sa akin. "May humahabol saakin." hinihingal kong wika. Nakita kong ibinaling nito ang tingin mula sa likuran ko upang hanapin ang sinasabi kong humahabol. "A ghost?" natatawang wika nito. Pakiramdam ko biglang nanghina ang mga tuhod ko ng masilayan ang napakaganda nitong mga ngiti. "Hindi puwede iyan Venice! galit ka sa kanya!" bulong ko sa aking sarili.

Nilibot niya ang arena ng tingin. Saglit siyang napatingin sa direksyon namin. Hindi ko alam kung nakita niya ako sa anino. Hindi ko alam kung nakilala niya ako. Pero sa isang segundo na iyon, may dumaan na kung ano sa pagitan namin. Pagkilala. “Siya ang tinatawag nilang ‘Ghost Return’,” sabi ng announcer. “Isang lalaking inakala ng lahat na wala na!”

Nakangiti pa ito, ngunit nang magtama ang kanilang tingin ay unti-unti rin naglaho ang ngiti nito. Sh*t! She must be real. ‘Cause there's no f*ck*ng way I'd believe with a ghost. Bulong niya sa sarili.

“Ang bulaklak na ‘to, kaya mo bang iligtas?” Mabilis na ininom ni Angeline ang gatas at mabilis na kinain ang tinapay habang sinasabi nang may naiiyak na mukha, “Ito ang Ghost Orchid, ang pinaka-maselan na klase ng orchid. Ang mga kamay ko ay pasmado. Hindi ko man lang mapanatiling buhay ang isang pawikan, kaya ‘wag mong asahan na kaya kong buhayin ang maselan na bulaklak na ‘to.”

Sigurado akong nasa malapit lang pero bakit wala akong makita. "I'm not a pig, not even a ghost or a maligno. Kaya bago ka pa magulat d'yan sa pabigla-bigla kong pagsasalita, gusto kong sabihin na tao ako and I'm leaning in the bark of this big acacia tree adjacent to yours."

ang sabi ng babaeng kasama namin. Hindi kami pwedeng magsinungaling sa pagkakataong ito. Nadulas na kami kaya papanindigan na naming ang mga salitang nasambit namin. “Ah si Calix. Isa siyang friendly ghost. At nasa likuran natin siya kasama ng kaluluwa ng mommy ni Gray,” ang sabi ko at kita ko ang pagkunot ng noo niya. “Nakahithit ba kayo ng droga?” ang tanong niya.