Ghost In Toilet Novels & Stories

“Halos isuka ko na pati ang bituka ko, at kulang na lang ay ilublob ko na ang mukha ko sa loob ng bowl. Subalit, kahit anong suka ko ay wala naman akong maisuka. Halos hindi na nga mabilang sa daliri kung ilang beses na akong nagpabalik-balik dito sa loob ng banyo. Kulang na lang ay dalhin ko sa kama ang toilet bowl na ‘to dahil nanghihina na rin ang mga tuhod ko.

O hindi kaya'y sana may bumagsak na bulalakaw sa bahay nila at kasama silang masunog nang buhay ni Van. She felt like dying. All her hope went down the drain. Sa mabigat na dibdib ay bumalik siya sa kanilang silid at nagkulong sa banyo. Ni-lock niya ang pinto at binuksan ang shower. Tulad ng inasahan niya, ilang sandali pa, ay pumasok si Van sa silid at kinatok siya. Naka-upo siya sa toilet bowl at tahimik na lumuluha. Naka-ilang lunok na muna siya bago sumagot.

his husky voice bounced on the four corners of the room. "Nasa'an ka?" he again asked. Mabilis niyang isinara ang bintana na siyang nagsisilbing sikretong tulay sa pagitan ng Mundo ng tao at mundo ng kamatayan. Ngunit hindi pa rin siya nagpakampante, malakas ang black aura na umiikot sa kabuuan nang kwarto. He walked towards the dining, on comfort room, and lastly the lady's room. And there he saw a Ghoul sipping Felicity's soul. A white fog-like is coming out of Felicity's mouth through the Ghoul's body.

Naghe-hestirikal na nagsumiksik siya kay Tita Joana na parang bata. “What?!” “Sa may kusina po. Dopple ganger niya.” “Ghost is not real,” bored na bored na wika ni Kismo nang tuluyang makalapit sa kanya. “Kahit tingnan mo pa!” Nagtago siya sa likod nina Tita Joana at Kismo nang naglakad ang dalawa papunta sa kusina. Kapagkuwan ay tiningnan siya ni Kismo na parang nababaliw na siya nang makitang wala naman tao sa kusina.

bulong sa akin ni Theo pagkatapos kong palitan ang maisuot ang damit niya. 'Ha?' 'Ghost?' Nagsalubong ang kilay ko, "Ghost?" Tumango siya, "Yes, mommy. The ghost even went inside my walk-in-closet!" Ako lang naman ang pumasok sa walk-in-closet niya kanina a. Don't tell me he mistook me for a ghost! Natawa ako sa sinabi niya, "Baby, that was me. I entered your walk-in-closet earlier."

parang sirang tanong niya sa kanyang sarili matapos na e-flush ang toilet bowl, “Eh ano naman kung may sakit? Sabi nga niya dala ng katandaan niya lang…” Halos maupos naman sa kanyang hininga sa pagmamadali si Giovanni na makabalik sa kanyang silid. Iyong tipong sumisigaw na ang kanyang katawan sa labis niyang pagmamadali ay hindi niya iyon pinansin. Hindi siya tumigil sa takot na sundan siya ni Briel. Nang lubusang makapasok sa loob ng silid, doon pa lang siya nakahinga pero kinakapos na.

Agad na pumunta si Darryl sa toilet matapos sabihin ang mga bagay na ito at iwasan ang nakaambang sakuna sa kaniya. “Huh? Pupunta ka ba sa toilet para…” Habang pinapanood niya si Darryl na papunta sa toilet, isang disturbing na imahe ang pumasok sa kaniyang isipan na nakapagpapula pa lalo sa kaniyang mukha. Ikinalampag niya ang kaniyang mga paa habang naglalakad pabalik sa kusina. Nagkunwari naman si Darryl na hindi niya ito narinig. Agad niyang itinapon ang mga ginamit niyang tissue sa basurahan at agad na naghilamos ng kaniyang mukha.

“It's suicide. The police found him dead claiming he drank the muriatic acid from the toilet.” Laking gulat ni Violet sa narinig. Hindi siya makapaniwala sa nangyari. Hindi niya alam kung ano ang emosyong ibibigay para sa namatay. Pero isa lang ang hindi niya kayang ipagpaubaya. At iyon ay ang awa. Violet held her chest as she simply grasping for air from the shock. Lumapit si Red na nag-alala. “Are you okay?”

Hindi rin masaya. “Ghosts don’t talk back,” sabi niya. “You do.” Lumapit siya hanggang magkadikit ang noo namin. “That’s why you’ll last longer.” Bumukas ang pinto sa likod namin—hindi ko napansin kung sino, pero wala ring pumasok. Isinara ulit niya iyon gamit ang paa. “This room,” sabi niya, “is sacred. You will treat it as such.”

I did not bother to look at them, but after five minutes, I couldn't control myself and went inside the toilet. May maliit na bintana ang toilet ko rito at sa balkonahe niya ang unang makikita mo. Nakapatong akong bahagya sa toilet seat para matingnan sila. Pero kung malas ka nga naman talaga! Dahil nang sumilip ako, ay ang mga mata ni Gabriel ang unang bumati sa akin. Dios ko, Feleona! Kamuntik pa tuloy akong mahulog. Mabuti na lang agad akong nakahawak sa hawakan ng tuwalya rito.