Ghosts Characters Mga Nobela at Kwento

​Ang Sayaw sa Gitna ng Usok ​Si Ghost ay naguguluhan. Ayon sa kaniyang intel, ang target na si Cyrus ay isang mahinang palamunin. Ngunit ang taong kaharap niya ngayon ay gumagalaw na parang isang multo sa dilim. ​"Sino ka?!" bulyaw ni Ghost habang nagpapaputok sa direksyon ng anino ni Cyrus. ​"Ako ang taong hindi mo dapat kinalaban," ang boses ni Cyrus ay nanggagaling sa kaniyang likuran.

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Hinding – hindi na. Pinahid ko pang muli ang natitira kong luha saka ko hinarap ang aking personal bodyguards. “Tatakas tayo.”Namilog agad ang kanilang mga mata sa gulat. Alam kong ganoon nga ang magiging reaksyon nila. Maging ako ay hindi ko maisip kung bakit iyon na lamang ang natitirang pag-asang nakikita ko. Pag-asang sa wakas ay makakalaya na ako sa aking ama.

Nang bumukas ang pinto ng kwarto, marahan itong pumasok — tahimik, pero sapat para magdulot ng kakaibang tensyon sa pagitan nila. “Still awake,” anito, mababang boses, bahagyang paos. “Couldn’t sleep,” sagot ni Mirae, hindi tumitingin. “Too many ghosts in this house.” Lumapit ito, bawat yapak ay may bigat. Nang marating siya, tumigil ito sa harap niya — malapit, halos maramdaman niya ang init ng katawan nito. “Then maybe,” sabi ni Quen, marahang tumagilid ang ulo, “you shouldn’t fight the ghosts. You should face them.”

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

nang husto, sinusubukang burahin ang cyanide capsule na nakatanim sa kanyang ngipin, ngunit ang tableta ay nakatago sa ngipin na natumba ni Clark. Habang hinahatak siya ng mga lalaki sa pintuan, tumingin siya kay Alex. "Bye bye," sabi ni Alex, na bahagyang kumaway sa kanya. "Mr. Fairfax, sino ba talaga ang mga Ghosts?" tanong ni Debbie. "Narinig ko na sila, ngunit ang alam ko lang ang mga pangunahing kaalaman." "Ang Ghosts ay isang lihim na organisasyon na umiiral sa ilang bansa," sabi ni Clark. "Kadalasan, parang tinutulungan nila ang mga tao, ngunit sa totoo lang, sila ay mga assassin at espiya. Sila ay walang awa pagdating sa pagkuha ng impormasyon at pag-agaw ng kapangyarihan. Sila ay p

Kung sino man ito ay matatawag na isang patay o ghost, kaluluwang mula sa ibang dimensyon natumawid patungo sa mundong na ito at ang kanyang katawan ang piniling maging capital ng panibagong buhay. Minsan na nga lamang siya piliin, iyong katawan niya pa. Nakasusuklam isipin na bigla siya pinalayas sa kanyang mismong katawan ng ganun-ganun lang. Subalit mas mapoot ang katotohanang na ito ay binagtas sa isang nobelang ginawa para lamang sa mga bidang karakter. Kung saan ang kanyang katauhan ay isa lang karakter na kailangan gamitin ang katawan at pagkakakilanlan.

Nakatitig siiya sa dalawa gamit ang kanyang asul na mga mata habang sinasabi niya, "Hindi kayo nabibilang dito. Umalis kayo ngayon din!” “Sino ka ba…?” tanong ni Gerald. "Ang pangalan ko ay Phanto, at ako ang phantom officer ng lugar na ito!" pakilala ni Phanto na ikinagulat nina Gerald at Ray. May ghost official pala sa lugar na ito! Para silang nasa isang television drama! Huminto ng saglit si Gerald bago siya sumagot, “Dumadaan lang kami sa lugar na ito at hindi namin sinusubukang gumawa ng gulo, sir. Sana ay hayaan mo kaming makadaan!"

"So, ano naman pinagkaiba ng ghosts saka spirits? Di ba iisa lang yun?" "Magkaiba yun. Ghosts have unfinished business while spirits are those who are about to cross over. I have a lot to tell you, kumain ka muna," anito sabay turo sa kinakain ko na hindi ko na halos nagalaw dahil sa kakatanong.

Ito ang pagpapatunay na ang lahat ng pagdurusa ay may katumbas na kapayapaan. Ngunit ang Legacy of Ghosts ay hindi lang tungkol sa mga positibong bagay. Habang naglalakad kami sa basement ng Sanctum, nakita ko ang "Wall of Shadows"—mga litrato nina Rico at ng iba pang Shadows na namatay sa labanan sa Manila at sa Alps. "They died so we could stand here," bulong ko.