Gleaming Mga Nobela at Kwento

Glass walls, rainshower, may upuan sa loob at alam niya kung saan ginagamit iyon. May warm lighting, steam absorbing tiles so hindi madulas. Napansin niya rin ang tiny button sa may gilid na kapag pinindot, lumalabas ang soft mist na amoy peppermint at night jasmine. Na- impress na talaga si Bernard sa Euphoria. Mukhang sasagarin niya ang stay dito hanggang next year.

Lumulutang ito sa ibabaw ng Glacemer Sea, at sa paligid nito'y tila naglalaro ang mga ulap at sinag ng araw, sumasayaw sa ibabaw ng salamin ng dagat. Ang buong ceremonial hall ay gawa sa translucent crystal, bawat detalye ay handcrafted mula sa pinakamahal na yelo ng hilaga—glass flowers, frozen archways, snowflake chandeliers na kumikislap sa bawat galaw ng liwanag. Sa pinakagitna, ang aisle na tila isang dumadaloy na ilog ng liwanag at tubig, umiilaw ang ilalim na parang bahagyang alon sa bawat yapak.

“Wait, kilala kita!” Napangiti lang si Jane. “Ikaw yung kapatid ni Entoy dun sa Entoy Kabisote e.” “Y-yeah.” “At saka yung best friend ni Carda dun sa Probinsyana.” “Hehe. Yes.” “Crystal?” Nawala ang ngiti sa mukha ni Jane. “Uh, no.” “Crisha?” Ngumiti ng awkward si Jane. “Cri-“ “Cristine Jane. Cristine Jane Garcia.” Sarcastic ang pagkakangiti niya.

nilagyan pa ko ng glitter sa talukap hindi na nito ginalaw ang natural kong kilay at pilikmata. "Ayan girl finish na , ang ganda ganda mo lalo . hindi na kailangan plantsahin ang buhok mo dahil unat na unat naman ito at shiny pa - wika ni tita amanda na manghang mangha sa maganda kong ayos. "Tara na at baka tanghaliin pa tayo. dagdag pa nito

Mahina pero buong diin nitong sabi bago tuluyang tumalikod. Malayo na ito ay nanatili pa rin sa papalayong likod nito ang kanyang mga mata. She can't stop herself from smiling wildly. Zethrius Miranda.. I'll make you mine soon!

Ms. Gomez Isang napakaputing kapaligiran ang aking unang nagisnan. Nasisilaw ako kaya napapikit muli ako saka ko muling ibinuka nang paunti-unti ang mga mata ko. Napahawak ako sa aking ulo dahil sa biglang sumigid ang sakit niyon. Naramdaman ko rin ang pamamanhid ng aking kamay. Nagtaka pa ako dahil may nakasabit pa lang dextrose sa kaliwang kamay ko. Naibuka ko kaagad ng malaki ang aking mga mata at tumingin sa puti na kisame.

Hindi ito gaya ng paputok na mabilis at malakas; ang liwanag ng sparkler ay banayad, tumatagal, at nagbibigay ng kakaibang lambing at romantic na pakiramdam. At sa kabilang dulo ng romantic scene na ‘yon, nandoon si Harmony. Ang kislap ng sparkler hindi lang nagpasigla sa gabi, kundi nagbigay rin ng glow sa mukha niya. Nagniningning ang mga mata niya, ang ngiti niya kay ganda, parang kaya nang tapatan ang buwan sa langit. “Are you happy?” tanong ni Darien. “Happy,” agad niyang sagot, walang alinlangan. Tumingin siya rito at malambing na nagsabi, “Ito ang pinakamasayang New Year sa memorya ko.”

[Ang Glass Tower ng Paris] Ang Paris sa gabi ay isang dagat ng mga kumukititap na ilaw, ngunit mula sa ika-limampung palapag ng Miller Corporate Tower, ang lahat ng iyon ay tila mga dekorasyon lamang sa paanan ni Michael Miller. Ang penthouse na ito ay hindi lamang isang tirahan; ito ay isang kuta ng modernong arkitektura. Ang mga dingding ay gawa sa smart glass na kayang maging opaque sa isang pitik ng daliri, at ang bawat kagamitan ay simbolo ng kanyang bilyon-bilyong yaman.

Isang amoy na sumisigaw ng kapangyarihan at karangyaan. ​Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. The bright light blinded me for a second kaya napapikit ako ulit. Nang mag adjust na ang paningin ko ay bumungad sa akin ang isang napakalaki at napakagandang kwarto. A massive crystal chandelier was hanging from the ceiling. Ang buong paligid ay may motif na black and dark gold. Napakalamig ng aircon pero balot na balot ako ng makapal na comforter.

Chapter 66 Umiikot ang liwanag mula sa magarang crystal chandelier sa kisame, tamang-tama ang bagsak ng shimmering light sa maputlang mukha ng babaeng nakahiga. She looked so delicate, so beautiful, parang isang mamahaling porselana na konting galaw lang ay mababasag na.