God Never Fails Verse Novels & Stories

Ang init. My God!

Kung siya ay ang parehong uri ng tao bilang Marcellus, siya ay magdusa. Sa kabutihang palad, ang diyos ng digmaan ay narito ay hindi katulad ni Marcellus. Pagkatapos ng mahabang katahimikan, ang God of War Is Here ay nagpadala ng kanyang unang komento. [Moon, mangyaring huwag mag-atubiling kumanta. Huwag magpaapekto sa sinuman. Poprotektahan kita.] [Dang! Bro, ang galing mo!]

Hindi pa. “But… sir, we failed. Please… don’t ruin the organization because of this failure,” I said with a sad tone. Ace’s father clapped his hands twice which made us stunned. “Even the rock you step on will fall, you must jump and go on.” He’s right. We should go on. Even though the organization will fall, I must go on. We must go on.

Kung 'di namin napansin ang bomba, baka'y kanina pa kami nasabogan at siguro'y namatay na kami ngayon. Damn that person! If sino man siya! "Nasa langit na ba ako?" Corny na joke ko pa rito. Isang malakas na sampal ang ginawa nito sa akin. "You twerp! Pinag-alala mo ako!" sambit pa ni Vanna sa akin. Napangisi nalang ako sa tinuran niya. Oh how God's so good for us. God gave us second chance to make it through. Hindi ako naniniwala sa diyos, pero ngayon, parang kailangan ko nang maniwala. He do exist.

biro niya sabay tawa. Umikot ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "May nakakalimutan ka ata Khalil? One rule: don't fall, 'di ba? Baka nahuhulog ka na sa'kin ha kaya sinasabi mo 'yan." biro ko.

“P-paano ako makakasiguradong tutupad kayo sa usapan?” “Dahil kami ang pitong Diyos na tagapamagitan sa mundo ng mga mortal at Gaia. Pangalawa sa pinakamataas na antas sa Gaia, at malaking kasalanan para sa amin ang hindi pagtupad sa aming pangako,” simple nitong ngiti, at kahit hindi ko maintindihan ang ilan nitong sinabi'y napanatag nito ang loob ko. Katulad ni Luther ay mayroong ring kung ano sa mga mata nitong nakakapagpaniwala sa aking nagsasabi siya ng totoo.

“Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur. (He that dwelleth in the secret place of the most High shall abide under the shadow of the Almighty.) Nagpatuloy ito sa paghalakhak. “Nagdarasal ka? Sa tingin mo ba may magagawa ang pagdarasal 'yang Diyos mo kapag binawian kita ng buhay ngayon?” “Dicet Domino: Susceptor meus es tu et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum. Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero. (I will say of the Lord, He is my refuge and my fortress: my God; in him will I trust. Surely he shall deliver thee from the snare of the fowler, and from the noisome pestilence.)”

“Drink. You’ll feel better.” Tahimik silang dalawa habang umuulan ng marahan sa labas. Then, softly, Elise said, “Sometimes I still feel like the world’s waiting for me to fail.” Gabriel looked at her — steady, warm. “Let them wait. You’re not falling anymore.” She looked up, caught his gaze in the reflection. “You really believe that?” “Of course,” sagot niya, may halong ngiti. “I’ve seen you survive worse. You’ve got fire, Elise. You just forgot how to see it.”

Ulan ang humahaplos — malambot, malamig — at tila Diyos mismo ay umiiyak kasama namin. Tumayo siya sa harap ng lapida; nakatayo siya na parang isang hari na ipinagtatanghal ang sariling pighati. Hinaplos niya ang marmol at dahan-dahang binasa ang pangalan. Umangat ang boses niya: malalim, malakas, at puno ng panata. “I promised you,” sabi niya nang mabagal. “I promised to keep you safe. I failed.”

sagot ni Divine sa kanya. Hinawakan ni Marcus ang dalawang mga kamay niya at tumitig sa mga mata niya. "Honey, ipagdasal lang natin na huwag mangyari 'yon, okay? God will listen to us. Hindi niya hahayaan na mangyari 'yon sa ating dalawa lalo na hindi tayo nakakalimot sa kanya. We need to trust Him. Yes, you're right. Parehas tayong dalawa kailangan na mag-ingat. Hindi lang ako kundi ikaw rin, honey," sabi ni Marcus sa kanya.