God's Gifts Quotes นิยาย & เรื่องราว

Hindi man sinagot ang hiling niya na gumaling ang ama ay mayroon naman itong ibinigay na alam niyang magpapaligaya dito bago siya lumisan sa mundo. Totoo ngang God is good all the time just don’t be scared to talk to him wherever you are.

Tanging siya lang talaga ang makaka alam ng katotohanan. At ipinagpapasalamat ko sa kan'ya ng araw-araw ang lahat ng meron ako sa buhay maliit man yan o malaki. God knows the desired of our hearts. Sabi nga sa bible verse na paborito ko na; "When the time is right, I, the Lord, will make it happen. Isaiah 60:22. Palagi yang nakatatak sa puso't-isipan ko. Isa yan sa pinang hawakan ko bago ko nakuha ang happily ever after ng buhay ko.

Yun yung magpapalaganap ka ng salita ng panginoon sa mga tao, kahit sa hindi mo kakilala. "Arra, turn mo na" someone said pero patuloy lang ako sa iniisip ko "Arra, ikaw na!!" Sa isang malakas na sigaw ay nabulabog ang buo kong sistema at bigla akong nakabalik sa aking katawang lupa. "Kanina ka pa tinatawag pero tulala ka lang jan!" They gave me a questioning look na inignore ko lang. "God is a blessings to everyone , he is everything, no one beats his perfectness." Pagkatapos kong sumagot ay nagtanguan lang sila.

Dinukot n'ya ang regalo n'ya para rito mula sa bulsa ng kan'yang suit na suot. "Here's my monthsary gift for you my love," malambing na sabi n'ya rito. Sinamaan na naman s'ya nito ng tingin at pinandidilatan. "Ayan ka na naman Josh. Ilang beses ko bang kailangan'g sabihin sayo na hindi ko kailangan ang regalo? Ikaw lang at ang pagmamahal mo Joshua Hades El Frio ay sapat na sa akin," sermon nito. Ganito ito palagi kapag may ibinibigay s'ya rito. Hindi mawawala ang sermon at pangaral nito sa kan'ya lalo na sa mga material na bagay.

Jamie retorted, "So what if we were born from the same parents? Every single person is unique. For example, ang panget mo habang si Jordan ay sobrang gwapo." “Ikaw...” Nainis si Jesse sa pang-iinsulto ni Jamie. Tumingin si Jordan kay Park Sang-jun at ngumuso. "Siyempre alam ko kung ano ang isang Diyos. Ang isang Diyos ay may kakayahang hulaan ang hinaharap sa kanyang mga panaginip!" Patuloy na nagtanong si Park Sang-jun, "Sinasabi mo ba na mayroon ka rin ng kakayahang ito?"

Love you all guys😘😘 Thank you God, for giving me strength and bright ideas from the beginning of my book and till the end🙏

"Kaya nga, akala ko nga galit at inis ang maani ko sa dalawa. Masasabi kong mahal parin talaga ako ng Dios kahit na sabihing sobrang sama kong tao, Micah." "Sshhh... huwag kang magsalita ng ganyan. Dios lang ang nakakaalam ng puso ng bawat tao kaya wala kang karapatang husgahan ang sarili mo, okay? Ang mabuti pa magpahinga ka na riyan. May awa ang Dios at gagaling ka rin." "Hindi na ako aasa, Micah." "Huwag kang magsalita ng ganyan, mas makapangyarihan ang Dios sa lahat."

He chuckled and shrugged his shoulder. "No, a hobby, I guess?" Hindi ko napigilan ang sariling mapaikot ang mata. "But you're different, like a north star stunning, shinning brighter than others." "Such a high-flown words huh. Did you say it in all women you bedded?" Ngumisi ako upang pagtakpan ang kakaibang epekto na hatid niya sa akin. "I actually reserved that line just for you," he answered with a smirk. He really know how to flutter your heart, and shatter it in the same time.

“Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.” Please, ilayo niyo rin po ‘tong katabi ko sa akin. Amen. Dinilat ko ang mata at kumuha ng pinggan pero agad inagaw sa akin ng katabi ang hawak. “Akin na ‘to, at ito ang sa ‘yo,” ang sabi niya sabay bigay ng pinggan niyang puno na ng pagkain. “Thanks,” ang nasabi ko na lang kahit labas sa ilong.

“Imagine, lahat naman tayo ay may mga kamay, pero hindi lahat ng taong may mga kamay ay magaling mag-drawing o ‘di kaya nama’y magpinta. Sana lahat ng tao ay talentado.” “Pero naniniwala po ako na lahat po tayo ay may iba’t-ibang talento. Siguro po ‘yong mga taong nagsasabi na wala silang mga talento’y maaaring hindi pa lang nila ito natutuklasan. Maaaring hindi sa kamay, pero posibleng sa bibig, sa paa or kung saan-saan pa. Naniniwala ho kasi ako na nilikha tayo ng Diyos na pantay-pantay.” “Well said.” Turan n'yang saglit akong sinulyapan bago nag-focus ng tingin sa kalasada.