God's Grace Quotes 소설 & 이야기

Napangiti si Grace at nagustohan ang sinabi ng babae. "Ya, ganyan nga!" Nakangiting pinagmamasdan ni Loida ang dalaga. "Dapat ay lagi kang smile at masaya para always pretty and young!" Lalong napangiti si Grace dahil sa puri ng kaibigan. "Thank you! Gumaan ang pakiramdam ko dahil sa mga sinabi mo."

Dear beloved readers, I just want to leave this message to say how happy I am to see you here, scrolling each chapter. Thank you to all of you, I will always be grateful for giving my story a chance to read. This book will have a daily update. Hoping to see you until the very end. Happy Reading. Thank you and God bless. Sincerely, Belle Cassy ❤ Proverbs 3:5-6 Trust in the Lord with all your heart; do not depend on your own understanding. Seek his will in all you do, and he will show you which path to take.

Hindi ko na napigilan ang sarili kong maglabas ng sama ng loob. “Ako ‘yung itinapon mo para hindi ka madungisan sa harap ng simbahan,” dagdag ko. Napalunok siya. Kita kong nangingilid na ang luha sa mga mata niya. “Paul... araw-araw kong bitbit ‘yon. Hindi ako makapagturo tungkol sa prodigal son nang hindi ka naiisip. Hindi ako makakanta ng ‘Amazing Grace’ nang hindi ako pinapaalalahanan ng grasya na ipinagdamot ko sa’yo.”

Love you all guys🫶🫶 Thank you God, for giving me strength and bright ideas from the beginning of my second book and till the end🙏

paliwanag niya rito sabay hinga ng malalim. "Bakit kase di mo na lang ipagtapat kay Senyora na hindi ka naman talaga nawalan ng ala ala. Mabait si Senyora, siguradong mauunawaan ka naman non kung sasabihin mo ang totoo na may pinagtataguan ka." suhestiyon ni Grace sa sinabi niya.

Tambak na contract, sunod-sunod na call mula sa mga gusto magsponsor kay Bless. "Gosh, give me a break," ani ni Grace. Tinignan ni Grace iyong babae na nakaupo sa sofa at nagbabasa ng magazine. "Kung isang araw may humarang sa akin sa daan tapos bigla ako saksakin tandaan mo magandang ginaw ko sa iyo at alagaan mo mga pamangkin mo," banat ni Grace kay Bless. Isinara ni Bless ang hawak na magazine sinabi na huwag magsalita si Grace ng nakakatakot ma bagay.

7 years later... "EACH day is a blessing. Blessing to enjoy life to its fullest, blessing to correct any mistakes, blessing for us to forgive, blessing to ask for forgiveness and blessing to love and be loved. How wonderful that our God is a God of many blessings. God is good. God has been good. God is always good and will aways be good! Amen?" "Amen!" sabay-sabay naming sambit. "Praise the good Lord!" "Go forth, the mass is ended."

Hindi niya pa ‘rin maitatanggi na ina niya si Grace kung kaya dinalaw nila ito. “Mommy, kung ano man ang ginawa niyo saamin ay sana maisip mo na mali ang lahat ng iyon. Hindi ko masasabi kung mapapatawad ka namin pero sigurado naman kami na si God na ang bahala doon. Time will heal our wounds mommy.”

sagot niyang na may ngiti sa labi, maging ako ay napangiti na rin gawa niyon at pumikit na upang simulan ang dasal. “Lord, we thank You for the grace You gave us in this dinner. Our Lord, while we eat and drink may we celebrate the love and goodness that You give us every day of our lives. May You also bless other people with abundant food tonight that will strengthen them for the days to come. Amen.” panalangin ko habang nanatiling magkahawak ang kamay naming dalawa ni Caleb. “Amen.” wika niya na siyang kinangiti ko.

Napabuntong-hininga si Grace na nalulungkot dahil limitado siya sa pagkain ng mga masasarap na pagkain at dapat kumain siya ng maraming gulay. Habang kumakain si Grace, pinapanood lang siya ni Roxanne na sobrang nagpapasalamat sa Diyos na nagising na siya. "Para kang sira, besh. Kung makatitig naman 'to para akong sikat na artista." Dikta ni Grace at natawa si Roxanne. "Namiss lang kita, besh. Ikaw talaga!" Nag-usap naman silang dalawa at nagkamustahan pero sumeryoso ang kanilang mukha ng mapadpad sila tungkol sa nangyaring pagbabaril kay Grace.