God's Quotes Tagalog Novels & Stories

Heto na ata ang pinakamalungkot na araw ko sa buong buhay ko, ang mawala ang minamahal ko sa buhay. "Lord? Bakit ang aga mo naman siya kinuha sa amin? Bakit? Ang dami niyang pangarap! Can you at least give that dreams to him, but no, what you did is to take him away from us." I asked the Lord. Pero alam kong walang sasagot sa akin, but I know clearly that God has a reason. Pero bakit ang sakit tanggapin? Kahit alam kong kailangan naming tanggapin, hindi pa din maaalis ang sakit, hindi ganun kadaling limutin.

Tanung ni Lumiere "Guess what? Wala noh. Ako lang naman ang nagprepare ng mga ganap ngayon kaya wala tayong gagawin kundi magtatakbo diyan sa tabing dagat. " Nang matapos ang quick assembly nila ay hinatak na siya ni Khia sa may tabing dagat. Naglakad-lakad sa dalampasigan. Pinagmasdan ang malawak na karagatan. Para silang mga batang ngayon lang nakagala at nakawala sa toxic na mundo. Sumisigaw si Khia habang tukop-tukop ni Lumiere ang bibig nito.

Labis na kagalakan at pasasalamat ko sa Diyos dahil biniyayaan niya ako ng isang mala-anghel na nilalang na nagsisilbing liwanag sa madilim kong buhay. “My soul is glad because God is my savior,” bulong kong naipahayag ang salita ng Diyos: Luke 1:47. “Ayon pa nga sa sinabi sa bibliya: Galacia 6:9-10, kayaʼt huwag tayong mapagod sa paggawa ng mabuti sapagkat pagdating ng takdang panahon tayo ay aani kung hindi tayo susuko. Kaya nga, basta may pagkakataon ay gumawa tayo ng mabuti sa lahat ng tao, lalo na sa mga kapatid natin sa pananampalataya.” Tumango naman ako sa binanggit ni Naniel.

sagot kodin naman dito at pareho naman kaming natawa "Ang ganda pala dito at ang tahimik at ang tanging maririnig molang ay ang mga hampas ng alon mula sa dagat. "itong lugar nato ang minsan kolang puntahan"saad nito at nagtaka naman ako kung bakit "Bakit naman? Tanong ko

GOING TO TRENCH OF SCYLLA... SOMEONE'S P.O.V "Lucifero, ano't gusto mo kaming maka-anib ngayon?" Sarkastikong tanong ko sa tinakwil na Deus na nasa harapan ko ngayon. "Dangsin-i wonhagi ttaemun-e-" [Translation: Dahil gust-]

Pareho silang umiiyak—isang ina at isang apo, parehong nawawala ang mahal sa buhay. Gusto kong sumigaw. Gusto kong sisihin ang Diyos. Bakit, Lord? Bakit kailangang kunin Mo siya sa amin? Hindi Mo man lang ako binigyan ng pagkakataong humingi ng tawad… para masabi kong wala na siyang dapat ipag-alala. Gusto kong tanungin siya—paano ako mabubuhay nang wala siya?

Masayang sabi ni tita sakin, "Kaya wag ka na malungkot dyan" Kahit naman sabihin na 'wag na ako malungkot kusa pa rin 'yon. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko, sobrang bigat pa rin n'ya. Pero sisiguraduhin kong maaayos 'to, dahil walang binibigay na problema ang Diyos kung hindi naman kakayanin. Katulad ng sabi ni Greza. Si Greza.

Nananadya ba siya? "Stalker ba kita? Bakit ikaw lagi ang kasabay ko?" nakapikit na tanong ko. "Ang guwapo ko namang stalker. Hindi ba puwedeng nagkataon lang?" natatawang wika niya. "Nagbuhat ka na naman ng sariling bangko!" "Sinasabi ko lang ang totoo. Parang kahapon ay hindi mo sinabing guwapo ako. Mga sampung beses yata 'yon!"

Seryosong sabi niya "Huwag muna nating isipin." Hindi naging maayos ang pagkakape namin dahil doon sa sinabi ko. Napa-isip lang din naman ako. Kinwento ko na lang sa kaniya kung paanong naging kapatid ko si Gail. Yun nga ay dahil sa Papa ko na mah ibang kinakasama. Sinabi ko rin sa kaniya yung aksidente, seven years ago at napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"