Goddess Of Dreams นิยาย & เรื่องราว

Pakiramdam ko ay dinadamayan ako ng buwan sa kalungkutang nararamdaman ko ngayon. Nakatitig ako sa buwan nang makita ko sa gilid ng aking mga mata ang paggalaw ng isang bagay na nasa labas ng bakuran namin. Nang gumalaw ang buwan at nasinagan ng araw ang bagay na gumalaw na aking nakita ay natuklasan kong isa pala itong malaking aso na nakaupo at nakatingin sa akin. Kinilabutan ako nang magtagpo ang aking paningin at ang tila kumikinang na silver na mga mata ng aso. Sa takot ko ay bigla kong naisara ang bintana pati na rin ang kurtina at nahiga na lamang sa aking kama. Ngunit hindi mawala sa isip ko ang aking nakita. Para bang isip ang aso habang nakikipagtitigan sa akin. Ang weird at ang cr

She winked. "M-mermaid?" I stuttered. Tumawa ito at tumayo. "Oo nga, bawal kaya dito 'yong purong tao. You will be punished if they find out. Lalo na 'yong 12 powerful sons and daughters of greek gods and goddesses." I furrowed my brows. "Who are they?"

Sobrang nalungkot si Darryl nung nakita ito at umalis. Nung mga sandaling yun, napakagat labi si Lolita habang pinapanuod si Darryl na umalis. Ang Goddess of Light ay isang goddess ng justice na winoworship ng mga tao mula sa Rolang Continent ng ilang taon. Kilala siya ng lahat. ‘Hindi man lang alam ni Darryl ang tungkol sa goddess. Hindi ko maintindihan kung bakit gustong gusto siya ni Lolo na kailangan ko siyang pakasalan,’ iniisip niya.

Ang kaharian na iyon ay tinatawag na Dreamland o mundo ng mga Panaginip. Sa ngayon, kailangan niyang iligtas si Jade mula sa kamay ni Prinsepe Zenon. Tiyak niyang sa oras na ito, wala nang maalala si Jade tungkol sa kanyang sarili at sa mundong ng mga tao. Ang sinumang mortal na makapasok sa mundo ng mga panaginip ay hindi na nakakaalala, maliban na lamang kung may kapangyarihan na kagaya niya ang makapag-aalis ng sumpa.

In my case, it was an accident—or perhaps, a cruel jest of fate. When I died on Earth, I expected the afterlife to be a quiet void, a place of eternal rest. Instead, I found myself standing before a goddess—or at least, a being who claimed to be one. She was breathtaking, with hair like drifting clouds and eyes that sparkled like twin stars, but her smile carried a hint of mischief. She called herself Lunaria, the deity who governed the planets of her universe. According to her, she was far too busy sending heroes to various worlds to bother with a proper selection process for me. So, she decided to make things “fun.”

Hindi niya ito kilala at lalong kahit na minsan ay hindi pa niya ito nakita, ang hindi lang niya maintindihan ay ang paulit-ulit nitong paglitaw sa mga panaginip niya. Ilang taon na rin ang lumilipas pero wala pa ring siyang nakukuhang pangalan ng lalaki. Her dreams are like a silent movies, they move as if they don’t have actions, and talk was if they don’t have voices. Sinubukan niyang itong hanapin, pero wala naman siyang ideya kung saan nga ba siya magsisimula.