Goodbye Quotes For Work Novels & Stories

Saka ako napatitig sa kawalan saba hithit ng sigarilyo. "Uhmmmm I know your not okay Max at nauunawaan ko kung bakit ka nagkakaganyan. But please, be fine as soon as possible dahil napakaraming trabahador at empleyadong umaasa sayo. Kung patuloy kang maglulugmok dito sa kwarto mo, mapapabayaan mo ng tuluyan ang mga kompanya mo. Masasayang lahat ng pinaghirapan mo, ng lolo mo at ng mga ninuno mo." Mahabang salaysay nito na ikinaangat ng sulok ng aking labi.

“Good. Because I’m gonna miss you, amiga.” Ngumiti lamang siyang muli at hindi na nagsalita at nag-focus na sa kaniyang trabaho.

sagot ko at masigla siyang tumango. "Masyado nga po akong natuwa sa ginagawa ko kanina. Akala ko po ay wala na akong alam sa pagtatahi pero hindi ko namalayan na nage-enjoy na pala ako sa ginagawa ko. Hindi ko nga po namalayan na nakaalis na po kayo." nakangiting saad niya at nakangiti naman akong tumango. "Huwag ka masyadong magpapagod dahil medyo matagal pa ang trabaho mo. Just enjoy your work." paalala ko sa kaniya at nakangiting tumango.

Wala na akong magagawa pa kung hindi ay tanggapin na alam na ng lahat ang ugnayang mayroon kami ni Wade. “Thank you,” sabi ni Wade, matapos ang ilang segundo ng katahimikan. “You may go back to work.” Bumaling siya sa akin at ngumiti. “I have to go now, sweetheart. If there’s anything you’d like to talk, message mo ako o dumiretso ka na sa opisina ko. Have a good day at work.” Hinalikan niya pa ako sa aking noo saka siya tumalikod at naglakad palabas ng departamento.

“Tons. Family, personal, and maybe... Work.” Natigilan ako. Kunot-noo akong tumingin sa kaniya. “Bakit nadamay ang trabaho mo?” Kumibit-balikat siya. “What should I tell you first?” “Work.” Muli siyang uminom saka kumuha rin sa chips na binuksan ko. “I’m planning to resign.” Muli akong natigilan. Inobserbahan ko ang mga mata nito pero wala na siyang emosyon.

“Sige anak, mag-ingat ka at umuwi ng maaga kung wala ka ng ginagawa roon.” "Sige po, mama… papa, paalam sa inyo at ako'y aalis na at mamaya maaga po akong uuwi kapag maaga kaming natapos sa work ko, salamat po at I love." Sambit ko "Mahal na mahal ka rin namin anak kaya mag-iingat ka palagi at kung pinaiyak ka ng boss mo, uwi ka na agad at dito ka na sa bahay magpatuloy na umiyak.”

Kung sa sipag at dedikasyon lang sa trabaho ay maasahan siya pero kapag may mga s****p na kasama ay talo na siya roon, kahit kailan hindi niya ugali ang s******p. "Good," maikling pahayag nito at hinagod siya ng tingin mula paa hanggang ulo. "Don't be disappointed. I know you, you can find a better job that suited for your degree." "Absolutely Madam. Thanks." Nagpa-alam na siya at nakita niyang nakangisi ang ilan sa mga kasamahan niya. Masaya dahil nawalan siya ng trabaho, may iilang nalulungkot sa pag-alis niya.

“Wow, sana naiisip mo rin ‘yan kapag ilang araw kang hindi umuuwi dito at ni hindi mo man lang naalalang tawagan ako o kahit simpleng message man lang!” “If hindi man ako nakakauwi dito minsan, ibig sabihin ‘nun may mahalaga akong trabahong inaasikaso. Unlike you. Kapag umaalis ka, paniguradong walang kwenta ang pinag-gagawa mo.”

) Tumango ako. "Al-a… geureonde geos-i gaeinjeog-il ttaemune, ttae ttaseuhae naneun geulimyeon jeongmal dangsin-deul, na-ui chingudeul-eun il-gwa gwallyeobsi anh-eun iyagi-reul hallae. Neomchigeodo haeyo." (I know… but it’s a different level when it’s personal, so sometimes I just want to talk to you, my friends, about things that aren’t related to work. It’s tiring too.)

May mga trabaho pa kami kaya hindi dapat. “That one,” he mumbled. “It’s not.” “Yeah, I figured,” he said with a smile. He left my office after saying goodbye. And I was left there suddenly questioning my choices. Ugh. Bahala na talaga.