Goodbye Quotes For Work Novels & Stories

Ilang beses itong kumurap na tila hindi makapaniwala sa kanyang mga binitawang salita. “Kung alam mong hindi worth it ang trabaho na mayroon ka dito. Sabihan mo lang ako kung kailan mo plano nang masabihan ko na ang HR department nang ma-isyuhan ka na rin ng letter of dismissal. Huwag kang mag-alala, bibigyan naman kita ng compensation nang hindi ka naman lugi. Hmm?”

"May ipagagawa naman talaga ako sa 'yo, nawala lang talaga sa isip ko..." "Sinungaling!" Lalong nagdilim ang mukha ko. Lumayo pa ako nang konti sa kaniya. Muli siyang napabuntong-hininga. "Alright, I'm sorry. I-I shouldn't have done that..." "Eh 'di inamin mo rin!" sigaw ko sa kaniya. "Nananadya ka! Aminin mo na. Kung wala kang magawang matino sa buhay mo, h'wag mo akong pakialaman. Ano ako tanga? Titiyagain ko talagang umakyat-panaog dito araw-araw? Nag-iisip ka ba? Gusto mo akong mamatay? Sinabi ko lang naman 'yon sa 'yo para tanggapin mo ulit ako. Pero ngayon... wala na akong paki sa trabaho ko na 'to. Sa iyo na iyang pera mo at free transport etcera mo. Hindi na ako nanghihinayang. Mas m

Hindi pa nga yata nabuo ang pangalawang ring ay sumagot na ito. "Honey! I am so happy you—" "Stop. I only called to tell you not to bother me or anyone at work. Goodbye."

The screen presents sentences and paragraphs. Sunod-sunod ang message sa social media ko kaya ni-log out ko na muna ‘yon para hindi sila istorbo sa pag-uusap namin ni Mom. I am glad a lot of my workers, interns, and planners are improving. It will help me a lot so that I won’t get tired easily. Dati kasi kahit hundred ang trabahador ko, parang ako lang ‘yung gumagalaw. I must say I disciplined them well when it came to their duties.

“Ginagawa ko lang ang trabaho ko.” Patuloy kong binuhos ang aking emosyon habang nagsimulang maglakad paalis ng kwarto. Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ako. “Akala ko ba ginagawa mo trabaho mo? Oh bakit paalis ka? Do your job and don’t leave. Hindi ko ibibigay ang sahod mo kung hindi mo matatapos ang trabaho mo!”

****** Magkasabay kaming pumasok sa opisina. Gosh, I miss working iyong tuloy-tuloy at araw-araw. Ngayon kasi kapag naisipan ni Zach na wag pumasok, Hindi kami papasok e. Minsan naman kapag nandito ako hindi niya ako pinag-tatrabaho, minsan nga siya na ang gumagawa ng trabaho ko. But now hindi ako papayag na pigilan niya. I’m in a good mood.

Alas otso ng Gabi na no'n, saktong may work ako. Di ako pwedeng umabsent or else matatanggal ako sa trabaho. Nasa work ako no'ng tumawag sakin ang mga kaibigan ko. "Hello, asan ka na?" Rinig ko 'yong background music sa kabilang linya kaya alam kong nasa Bar na sila. "Ah sorry, 'di ako makaka punta." "What?! Hello, 'di pwede kill joy remember?" "Alam ko, pero may emergency lang kasi talaga—"

paalam niya sa kaibigan. "Ikaw rin lalo na sa trabaho mo. Pati rin pala ang mga kasama mo, mag-ingat din silang lahat sa kamandag mo. I missed you! Bye!"

"You just left without saying goodbye. Ganyan ba ang responsableng empleyado? Avern Dela Cruz if you don't want me to fire you then do your work properly because I'm paying you!" Napayuko ako. Huwag kang iiyak saway ko sa sarili.

Tumingin siya nang mataas at sabi nang walang emosyon, "Ms. Patterson, oras ng trabaho ngayon. Kung gusto mo pag-usapan ang buhay ko, marami akong oras na makakasama ka matapos ang trabaho." Nagfreeze ang ngiti sa mukha ni Vivian. Pero ngumiti siya ulit at lumapit sa tainga ni Caroline. Nakagat ang mga ngipin niya habang sinasabi, "Caroline, mas maganda nang mag-enjoy ka sa huling araw mo. Bukas, akin na ang iyong puwesto." Nang sabihin niya ito, nagmadali siyang bumalik sa kanyang opisina na naka-mataas na takong, para bang siya'y panalo na.