Novel & Cerita Grandpa Quotes

sagot ko naman sa kanya at bigla siyang tumawa sa akin. “Wala sa akin ang estado sa buhay as long as mahal mo ang apo ako,” wika pa ni Grandpa Edward. “What I said earlier is real. I'm sick! Kaya bago sana ako mawala sa mundong ito ay bigyan niyo ako ng apo,” dagdag pa niya sa akin.

"For my only grand daughter, Akire, my only wish for you is to be happy. And I know that Sean is the man who can grant my wish. Bonus na ang pagiging gwapo niya." Narinig ko naman ang tawanan ng mga bisita sa huling sinabi ni Grandpa. Hindi ko naman mapilit ang sarili kong maging masaya. Kaya ibinaling ko na lang ang tingin ko sa aking wine glass saka inisahang lagukan ko lang ang laman no'n.

Nakikita niya ang pagod sa mga mata nito, ngunit nakikita rin niya ang isang apoy na hindi kayang patayin ng kahit sinong Cameo. “Wanwan,” seryosong sabi ni Grandma nang makahanap ng pagkakataon. “Kung sakaling maging masyadong mabigat ang lahat, tandaan mo na ang pintuan ng bahay ko ay laging nakabukas. Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo sa mga taong bulag sa tunay mong halaga.”

They won't answer; never. Bumuntong hininga ako at kinagat ang aking pang-ibabang labi. "Sinaktan na naman ako ni Grandpa. Siguro kung nandoon lang kayo kanina, baka inaway niyo na iyon," napangiti ako sa naisip ko, "Kasi naman ang aga niyo akong iniwan. Iyan tuloy, laging mainit ang dugo sa akin ng matandang 'yon!"

Brent said, looking unconvinced. Rosa bit her lip, unsure how to respond. Her father’s words had clearly left an impression on her son. Napaluha siya nang bahagya. Malinaw na iniisip ng ama niya ang kinabukasan nilang mag-ina. Pinilit niyang pigilin ang emosyon at niyakap ang anak. “Grandpa also said he’s getting old and might not be able to take care of us one day,” he added, his voice tinged with worry.

Naramdaman niyang kumikirot ang luha sa sulok ng kanyang mata. "Grandpa, salamat sa pagtitiwala at pagsuporta sa akin sa lahat ng taong iyon. Ikaw ang natatanging taong mabait sa akin sa pamilyang ito. Tatandaan ko ito habang buhay."

“Hindi mo kailangan ang sasabihin ng iba kung ang sarili mo ang naapektuhan sa paulit-ulit na pagbibigay sa tao kahit ang apo ko pa ang pinag-uusapan natin dito. Minsan, ang pagiging masaya, pinipili rin iyan. Nasa iyo na mismo kung paano mo patatakbuhin ang roleta ng buhay mo.” “Why didn't you say anything, Grandpa?” nagtatakang tanong niya rito. “Ano naman ang sasabihin ko?” balik tanong nito sa kanya. “Malaki ka na. Alam niyo na pareho ang ginagawa niyo. Sino ako para panghimasukan ang buhay niyo—” “What about the company, Grandpa?” hindi niya pa rin siguradong tanong dito. “Paano kung pati ang kumpanya ay maapektuhan sa magiging desisyon ko?”

“Mom, kung hindi naman siya nagsasabi, bakit mo ginagawa ‘to?” Sa didn’t give up. “I’m not meddling in other people’s business. Pamilya tayo, di ba? Bakit kailangan pang magtago-tago? Sabi nga ni Grandpa, a harmonious family brings prosperity. Di ba usually sinasang-ayunan mo rin ‘yan? Bakit ngayon, iba ang pananaw mo? Alam kong wala ako masyadong alam dahil nasa labas ako nag-aaral, pero hindi ko lang kayang tiisin na si Dad at si Second Brother ay nagpapanggap na sumusunod kay Grandpa, pero iba naman ang sinasabi sa harap natin at sa likod.”

This was the beginning of a new battle, one we would face together, side by side. “G–Grandpa, thank you... for giving us this chance. Pangako po namin na aayusin namin ang eskandalong ‘to.” sambit ko. “Don't thank me yet. This is just the beginning. The hard part is yet to come.” tugon ni Grandpa. “Oh, siya maiwan ko muna kayo diyan. Gusto ko munang sumagap ng sariwang hangin sa hardin.” dagdag pa nito.

ginagap pa nito ang kamay ko at bahagya na pinisil. "Matagal na rin kasing hindi ko nakikita si Grandpa. Huling kita ko sa kanya ay noong nag-aagaw buhay ka," mahina kong sambit. Gumaan at lumambot ang expression ng mukha ni Zaprine. "You're the best, sweetheart. Thank you for saving my life. I own you a lot, my sweetheart." Kinabig niya ako payakap sa bisig niya. "Kailangan kong gawin iyon noon dahil kailangan ka pa namin ng mga anak natin. I almost give up, but I did my best to save you, because you saved me several times from danger too," madamdamin kong sambit.