Granger And Lesley Novels & Stories

Ngunit laking gulat ko nang muli na naman kami'ng magkita ni Lesley sa parking lot ng kompanya. "What the hell are you doing here?" sita sa kanya ni Nicole. "Bakit, masama bang dalawin at i-congratulate ang mga kaibigan ko?" sarkastikong sambit nito. Dahilan upang manggigil na na naman si Nicole. "Really? We're not friends anymore, di'ba? Nakalimutan mo na yata." Sarkastikong saad pa ng kaibigan ko. "Wow! Porket designs niyo ang nanalo, ganyan na kayo magmataas!" pang-iinsulto sa'min ni Lesley.

Binagsak ko ang baril sa lamesa at ngumisi ako dito. Napalingon anman kaming lahat sa pinto ng bumukas ito, bumungad ang muka ni Lesley na naka black dress at sakto ang tingin nya sa asawa nya na kinorner ko ngayon. But her tigress expression went soft at kumaway saakin at kumindat. I smile at her at nginuso ang asawa nya ngayon.

Mabuti nga na ganun dahil sa ngayon, kailangan pa siya ng kaibigan niya. "Sa labas lang nagpapahangin.” Narinig niyang sagot ni Lesley sa kanya. Magkakilala na sila ng limang taon dahil ipinakilala na sila ni Ciara sa isa't-isa ng minsang nagbakasyon siya sa San Francisco. “Ang mga bata?” tanong nito sa kanya.

“Hindi lahat ng tao ay pinakapinahahalagahan ang dignidad kagaya mo. Nandito rin ako para sa sarili kong mga dahilan, at wala itong kinalaman sa inyo.” “Sandali!” Gayunpaman, habang nagsimula siyang umupo sa upuan niya, biglang sumigaw si Glen mula sa likuran nang halos hindi napigilan ang galit. “Opo, Mr. Turnbull?” tumingin si Frank sa kanya ang walang emosyon. “Ang mga papel dito… sinasabi nitong si Les ay pinatay ng isang Frank Lawrence!” Sumigaw si Glen at huminto ang mga musikero. “Ikaw ba ang pumatay sa anak ko?! Simulan mo nang magsalita!”

"Okay sige, mag iingat ka. Malapit na ang kasal ninyo ni Dave dapat ay hindi ka na naglalabas ng bahay. Hindi mo ba alam na lapitin ng disgrasya ang mga ikakasal?!" "Ma, hindi naman yun totoo. Kayo lang naman itong naniniwala pa rin sa pamahiin hanggang ngayon eh! year twentieth century na kaya!" aning turan ni Leslie sa ina. "Leslie, wala naman masama kung susunod ka pa rin sa pamahiin. Mabuti na yung may pag iingat pa rin at makasiguradong walang mangyayaring masama sa inyo ng groom mo." angil ng mama ni Leslie sa kanya.

Buhay siya! “G-Giselle? Paanong….” Hindi ako makapaniwala na buhay ito. Ang unang babaeng masasabi kong minahal ko noon. “Dwayne. Si Shane. Itinago niya si Giselle. Sobra ang ginawa niyang pagmamalupit sa kaibigan ko, hindi na siya makakapagsalita dahil pinutol ang dila niya. Hindi na rin siya makakalakad pa dahil wala na siyang binti at mga paa,” sabi ni Lesley sabay alis ng kumot na tumatakip sa sa kalahating katawan ni Giselle.

griffin kay Queenilyn. Kasama ang bago humarap sa mga dokumento, hindi niya maintindihan. Si Queenilyn ay isang maliit na utusan, paano niya makikilala si Lexber? Ang batang babae ay mukhang hindi nakakapinsala sa mga tao at hayop. Paano siya naging napakatalino para makuha niya si Mr. Griffin na pakasalan siya nang diretso matapos siyang makilala sa loob lamang ng ilang araw?

pag-eestima nito ng mga pangyayari. Nagpakawala si Leigh nang malalim na hininga. Mukhang napagdugtong-dugtong ng kaibigan ang mga nangyari, at gustong mangyari ni Hunter. Tama naman si Grace, may punto ito, napakalaking punto. Alam niya, at ni Hunter ang totoong nararamdaman niya, hindi niya iyon itinago sa binata. Wala pa sila sa stage ng mga romantic, at serious dates. Dapat naisip ni Hunter iyon, at hindi nag-decide na biglain siya ng isang proposal sa gitna ng hallway sa abalang hospital.

Napahinto sa paglalakad si Lance at hinarap si Scarlett. “Paano mo nalaman na asawa niya si Ma’am Kaylee?” “Hindi ko ba dapat malaman? Pinalabas niya kaming dalawa kaya naghintay kami sa labas ng opisina at dun niya sinabi sa akin na asawa siya ni Mr. Grayson. She’s beautiful no wonder why pinakasalan siya ni Mr. Grayson.” Hindi na lang nagsalita si Lance at muling hinila si Scarlett.