Gratefulness Quotes Mga Nobela at Kwento

Pero ang bastos ko naman magpasalamat kung ganoon. Huminga ako ng malalim, binitawan ang handle ng pinto at humarap sa kanya. Lumapit ako ng ilang hakbang. "I just want to say," sambit ko, nakatingin sa aking mga paa. Huminga ulit ako ng malalim bago tumingin sa mga mata niya at itinuloy ang sasabihin. "Thank you." I said sincerely. This isn't a joke or just an act, I'm really grateful to him.

I was satisfied with his thank you that I don't need everybody to thank me for what I did for them, his thank you is enough for me. And I'm also grateful for meeting him even if our first encounter isn't that good.

“Baka hindi mo man lang ma-realize! Kung hindi ka namin binenta, hindi mo matatamo ang ganitong karangyaan sa buhay. Wala man lang bang ‘thank you’ diyan?” Lumapit pa ito, tila nananadya, “Wala man lang bang, ‘kung hindi dahil sa inyo, hindi magiging maganda ang buhay ko’?” panggagaya nito, puno ng panlalait ang tono. “Aba’t talagang napaka-ungrateful mo—” Hindi na siya nakatiis.

natatawang sabi ni Alexa. Sumimangot si Ada. “Ah, so ganyan ka na pala ngayon. Nagpapasalamat lang naman 'yong tao.” “You know what, there's really no need for a long appreciation speech. Knowing that you're being being grateful is more than enough. Okay? What are friends for?” Tinitigan ni Ada ang kaibigan. Sumeryoso na ito at mukhang nagsasabi talaga ng totoo. Wala ng halong biro. Pero hindi siya umimik at nanatiling nakasimangot.

mahinang anas ko. "I should be the one thanking you Bea. Thank you for coming into my life. Thank you for giving me light when I'm in the dark. Thank you for being there for me and for making me realize that I should continue my life and accept that they are already in peace. Thank you for the care and for loving me unconditionally. And most of all thank you for accepting my good and bad behavior, thank you for making me experience the real happiness again."

Pero bago pa kami makalabas ay nilingon ko ang Mommy ni Isaac para bigyan ito ng matamis na ngiti tanda ng pagpapasalamat. Sobrang saya ko. Sobrang saya ko dahil sa bagay na iyon. Atlast, hindi ko na ipagsisiksikan ang sarili ko. Hindi na ako mag-iisip na baka maaari akong insultuhin sa minutong lumilipas. Atlast, I am so happy. I am beyond grateful. "Isaac, thank you so much," madamdaming sabi ko at bago pa kami makarating sa kotse niya ay niyakap ko siya ng mahigpit.

The truth is, it’s a cruel world out there. “People will do more for you with a simple thank you.” Kapag ganito siyang makipag-usap, pakiramdam ko ay magkasing-edad kami. And although I don’t share the same views because I’ve been burned before, may sense naman ang sinasabi niya sa akin.

"You're laughing, are you happy right now?" "Yes, I'm happy." Ngumiti ako sakanya at ganon din sya. "Thank you." Niyakap nya ako at niyakap ko din sya pabalik. "Thanks for being here, salamat dumating sa buhay ko." Ang sarap sa tainga na naririnig ko syang nagpapa-salamat sakin, ang sarap sa pakiramdam kapag may taong nagpapa-salamat sayo.

Sobrang hindi ko kaya. Ang dami ko pang gustong sabihin sakanya. Kasi kulang pa ang salitang MAHAL KITA para ipakita sakanya kung gaano ko nga siya ka mahal. Pati 'yong salitang Thank you kulang pa 'yon para ipakita kung gaano ako ka thankful sa lahat ng mga ginawa at tulong niya sakin no'ng mga panahong walang wala ako. Wala eh. Lahat 'yon hindi ko na masasabi kahit kelan.

I feel gratitude. Because stories don’t really end they just find their place in the hearts of the people who read them. And knowing that this one found its way to you? That’s more than enough. Thank you for reading. Thank you for feeling. And most of all Thank you for staying until the end.