Growl Stomach Novels & Stories

The early morning sunlight now makes me gleeful and it forces its way through the curtains. Mabigat at masakit ang ulo. I keep groaning as I hold my head despite the fact that the pain intensifies with each beat of my heart. My mouth tastes awful, kahit sanay na akong uminom, hindi pa rin nasasanay ang tiyan ko rito. I have to eat something to ease this uncomfortable feeling.

Gayunpaman, natuklasan ni Jiro ang isang mas nakakagulat na katotohanan matapos maghintay ng mahigit isang oras. Hindi man lang nabawasan ang epekto ng Apothecary Stomach Pill! Bukod dito, sobrang komportable at matiwasay ng tiyan niya, tila ba nakababad siya at nagsasaya sa isang hot spring sa kalagitnaan ng taglamig.

Baka next time, pati dinner ko itanong na nya. Kidding aside. "Uh, ye--" I got interrupted when a growl interrupts. Stomach growls to be specific. Narinig ko naman ang pagtawa nya kaya nag iwas ako nang tingin. How could my stomach put me in this embarassing situation? "I guess, hindi ka pa nag aalmusal. You were about to lie but your stomach disagree with you" he said then chuckled once again. Good mood ah. "Yes, it's true, sir" sabi ko and I heard him sighed.

He licked his lips, and the seductive look in his eyes told me one thing: He wanted me! "Ano ba! Nakatingin sila oh! Umusog ka nga!" Itinulak siya ng braso ko at tumama ito sa tiyan niya. Napatingin na tuloy ang iilang kasama namin dito. "Are you okay, son?" Tanong ng Mama ni Glenn sa kanya. Umiwas ako sa tingin ng ina ni Glenn, at uminit ang pisngi ko. "I'm okay, Mama. Uhm, it's just that my stomach got pain." He held his stomach, grunting a little bit.

Gutom na talaga siya sa totoo lang ngunit ma pride siyang tao kaya hindi niya tinatanggap ang pagkaing binibigay nito. Pero sadyang traydor ang tiyan niya. Her stomach grumbled, isang indikasyon na gutom na nga siya. Napatingin naman si Xavier sa tiyan niyang panay ang tunog. Gusto niya tuloy kutusan ang sariling tiyan, napakatraydor naman nito!

Kumunot ang kaniyang noo at parang napuno ng masamang hangin ang kaniyang dibdib dahilan para sumikip ang kaniyang paghinga. Umikot ang kaniyang paningin at parang hinalukay ang kaniyang bituka. Mabilis niyang itinulak si Greig at dumiretso sa sink. Napapikit na lamang siya nang maramdamang umakyat ang asido sa kaniyang lalamunan at nasuka ng tuluyan. Mahigpit ang hawak niya sa gilid ng lababo. Why that st*p*d smell lingers?

"This is nothing. Ituloy na natin." Kasabay nito, nagbukas siya ng isa pang bote at nagsimulang uminom sa kabila ng pagkulo ng kanyang tiyan. Gayunpaman, nakapasok lang siya sa kalahati ng bote nang magkaroon ng sapat ang kanyang tiyan, at nagsimulang dumaloy ang gastric acid pabalik. Bumagsak ang mukha ni Blondie nang mapagtantong masusuka na siya, ngunit napigilan niya ito sandali.

“Hindi ka pa rin magaling? Didn't you have a full physical exam before? What's wrong with your stomach? Why haven't you treated it?” Sunod-sunod ang tanong ni Stephan kaya sunod-sunod din ang iling ng ulo ni Felicity. “Nothing serious, just gastritis. Minsan nakakaramdam ako ng pagkahilo at pagsusuka. Ano nga palang gawa mo dito?”

"Suntukan, pamilyang magulo, takasan... package deal po ngayong araw, Doc." Napasulyap ako kay Jace at palihim ko siyang siniko sa tagiliran. Natawa naman nang bahagya ang doktor. "I see. Normal naman ang vitals mo, Ma'am, pero base sa mga sintomas, nakaranas ka ng acute gastritis o matinding hyperacidity dahil sa stress at pagpapalipas ng gutom. Ang labis na pag-aalala at emosyon ay nagti-trigger sa tiyan na maglabas ng labis na asido, kaya ka naduduwal.”

Wala ring extrang underwear. Wala siyang choice. Nag-shower siya, pinatuyo ang buhok, at isinuot ang nightdress. Alas-otso na ng gabi. Dahil sa stress at pagod, nagsimula nang sumakit ang kaniyang sikmura. May gastritis siya dahil madalas siyang hindi nakakakain sa tamang oras. Knock, knock. Napatalon si Elena sa kaba. Hindi siya nakasuot ng underwear sa ilalim ng manipis na nightdress. "B-bakit?" sagot niya sa likod ng pinto.