Stomach Growled Mga Nobela at Kwento

Office stuffs are freakingly stressing the gorg nerves of me. Lumabas ako ng office ko when I felt my stomach growled. It's almost 1 in the afternoon. O freaking geez. I haven't eaten some foods yet. Why does time works real fast ba kasi? O geez! "Dash—" "Would you mind to address formally? Don't showcase your stupid," I cut her off. Pero parang wala lang ang sinabi ko sa kanya sa halip ay ngumiti ito na akala mo naman kinaganda niya. O freaking geez.

Ayaw niyang nagpapalipas ako at nagpupuyat, pwera nalang talaga kung kailangan. Sa ilang oras kong nakaupo at gumuguhit ay masasabi kong ang bagal ko gumalaw ngayon. Patigil-tigil kasi ako dahil sumasakit ang ulo ko. Parang ayoko na umalis sa kinalalagyan ko kaya hindi pa ako makapunta-punta sa kusina at kumilos. My head is throbbing, my stomach is growling, my heart is heavy.

Nagising ako sa pakiramdam na tila may humahalukay sa tiyan ko. Mabigat man ang pakiramdam ay nagawa kong makatakbo sa loob ng banyo at kaagad na dumuwal sa bowl. Halos maluha ako habang patuloy na dumuduwal kahit halos maubos na ang laman ng tiyan ko. My head throbbed as my stomach ached. Nagpatuloy ako sa pagsusuka hanggang sa unti-unti na rin akong tumigil. Nanghihina akong tumayo at mabilis na kumapit sa counter. I washed my face, nag-toothbrush na rin ako at sumandal muna roon dahil sa panginginig ng tuhod ko.

Saad ni Draco sa akin at pumwesto na ito sa harap ko at nagsimula itong kumain! Bawat hiwa at nguya nito ay nasusundan ko. My stomach is growling and asking for food already. The food looks too tasty. Pero parang gusto naman umiyak ng kalooban ko dahil hanggang tingin lang ako. Napakagat labi na lang ako at inilihis ang tingin pero kahit anong gawin ko ay naaamoy ko pa rin ang pagkain which is worst. My senses is now very sensitive dahil kinulang ako sa pagkain kanina.

Agad nitong tanong ng mahalatang nanghihina na siguro ang knayang mga tuhod. Hindi siya nakasagot sa tanong nito. Her stomach suddenly crumbed up. Tila bumabaliktad ang kanyang sikmura. Marahil ay inilalabas na ng kanyang katawan ang sintomas ng isang may tama sa alak.

Wala akong pakialam kung tataba ako dahil kumain ako ng mabibigat na pagkain sa gabi. Agad naman akong umupo para magsimula ng kumain. May pagkain naman na para kay Sushi at ibinigay na ito ni Estrebelle para makakain na ito. Mabilis ang naging pagkain ko dahil sa gutom kaya hindi ko na namalayan na naubos na ang pagkain na inihanda sa akin. Medyo nakakaramdam ako ng pananakit ng tiyan dahil sa biglaang pagkain na pumasok sa aking tiyan, habang walang kalaman laman ito ilang oras ang nagdaan. Natural iyon, lalo na at may mild ulcer ako. Nakuha ko ito dahil sa palagi akong nalilipasan ng gutom noon sa pag-aaral.

Wala namang kakaiba maliban sa patuloy na pagbigat ng ulo niya. Ano ang nangyari kagabi? Natutop niyang muli ang bibig nang makaramdam ng pagbaliktad ng sikmura. Nang mauwi ito sa sunod-sunod na pagduwal ay mabilis niyang tinakbo ang banyo. Halos manakit ang tiyan niya sa pagsusuka.

Baka next time, pati dinner ko itanong na nya. Kidding aside. "Uh, ye--" I got interrupted when a growl interrupts. Stomach growls to be specific. Narinig ko naman ang pagtawa nya kaya nag iwas ako nang tingin. How could my stomach put me in this embarassing situation? "I guess, hindi ka pa nag aalmusal. You were about to lie but your stomach disagree with you" he said then chuckled once again. Good mood ah. "Yes, it's true, sir" sabi ko and I heard him sighed.

Wala na simula pa lang. I stayed there until my stomach gave a low, quiet growl, reminding me that I had not eaten since the night before. With a heavy sigh, I forced myself to my feet and walked back toward the kitchen. I would not let him see me broken. I would not give him—or anyone else—reason to think I could not handle my side of this bargain.

Alam kong busy siya kaya ayaw ko munang dumagdag sa iisipin niya. Nang biglang makaramdam ako ng pagkahilo. Muntikan na akong masubsob sa upuan sa harapan ko. Mabuti nalang at nakahawak agad ako sa gilid bilang suporta, dahil lately lang parang napansin kong may kakaiba sa'kin. Hindi ko lang mapangalanan kung ano. It seems like I always had a bad feeling in my stomach. Baka stress lang!