Novel & Cerita Guerreiro

magalang na sagot ni Anarah. "Ikinagagalik din namin na makilala ka, Adult. Ako si Jairo ang pinuno ng mga ninjas sa himpilan ng mga sorcerers sa Gypto." Tumango siyang muli at ngumiti, "Ako si Ram Luiz, kalahating Adono at kalahating Mortano." Nagulat si Anarah at Jairo sa nalaman sapagkat alam nila na itinakdang ipaasawa si Deborah sa pinakamalakas na werewolf na may dugong Mortano na ayon sa propesiya ni Armida.

Sigaw pa ng tila lider ng grupo. "A-ako si...Primero Guerrero." Sabi pa ni Alejandro na napaubo ng dugo. Nakalukot ang katawan niya sa puntong iyon habang hawak-hawak siya ng mga armadong rebelde. Hindi niya kayang manlaban. Napakarami ng naroroon, at iisa lamang siya.

Ang Five Elements—Metal, Wood, Water, Fire at Earth—ay naghalo at nagsalungat sa isa't isa. Tumingin si Gutierre kay James ng hindi umimik. Matapos ipatawag ni James ang Elemental Body, isinakip niya ang kanyang espada, umaasang lalabanan si Gutierre gamit ang kanyang mga kamay, tulad ng kung paano siya nilabanan ni Gutierre ng walang anumang armas. "Bata, handa ka na ba?" Dumagundong sa kalangitan ang boses ni Gutierre, naiinip na siya.

Isang lalaki ang bumaba sa hagdan ng lubid nang walang kahirap-hirap, nakaharap sa nakasisilaw na tanawin. Pak! Dumikit sa sahig ang mahahabang military boots, at ang tunog nito ay tila isang latigong humampas sa dibdib ng mga naroroon. Si Hector. Ang kanyang malalamig na kilay, matangkad at tuwid na tindig, at ang nangingibabaw na presensya ay nagbigay ng nakakakilabot na aura sa malawak na dagat.

Hindi nag-aksaya ng oras ang master ng Quartermain at nagsimula siyang umatake kay Gerald! Nang makita iyon, mabilis na sumigaw si Gerald, "Herculean Armor!" Ngumisi si Henrick sa sheild na inilabas ni Gerald bago niya mapangasar na sinabi, “Sumuko ka na lang! Hindi mo mapipigilan ang atake na ito!" Makalipas ang ilang segundo, isang malakas na tunog ang umalingawngaw habang ang naglalagablab na apoy ay bumangga sa sheild ni Gerald!

Habang inaayos niya ang palda ng gown ay bumukas naman ang pinto ng itim na sasakyang kakahinto lang ng isang black Aston Martin Valkyrie. At doon bumaba si Niko Dela Vega. Naka-black tailored tux siya at ang maskara ay silver na may minimal engravings, hawak niya lamang sa gilid. Mukha itong isang modern prince pero halatang may iniindang tampo parin sa kaniya.

May iba siyang kasama sa gubat. Paatras siyang lumakad pabalik sa pintuan at kinapa ang patpat niyang espada sa likod ng pinto. Kakadampot niya lamang dito nang bigla na lang may umatake sa kaniya mula sa madilim na bahagi ng gubat at basta na lang siyang ibinalibag. Bagama't nabigla ay nagawa niyang pagaanin ang pagdadala sa sarili at nakatayo pa rin siyang bumagsak sa lupa. Sa harapan niya ngayon ay nakatayo ang isang nilalang na nababalutan ng itim na kasuotan. Hindi niya rin makita ang mukha nito dahil natatakpan iyon ng itim na tela.

Ngayon ay malinaw na sa kanya. Ang dahilan kung bakit kakaiba si Santino Guerrero ay dahil hindi siya isang tao—isa siyang espada. Isang espada na binigyan ng buhay, na posibleng pinakamakapangyarihan sa lahat ng kanyang nakita. "Kung makuha ko ang tiwala ng espadang iyon..." bulong niya sa sarili. "Ang lakas na makukuha ko ay maaaring sapat para makipagsabayan sa mga halimaw sa mundo."

Sanay na ko sa kanya. Lalo pa nyang napahanga ang tropa dahil sa mga upgraded nyang gamit. Mula sa wallet, sinturon at shades nya ay pawang mga branded. Ang dinig ko pa ay nagkakahalaga ng isang milyon ang kwintas na ginto nyang suot.

“It’s not Henrix… but someone who I’m not even allowed to touch or talk with.” “W-What the fvck…” I cursed at myself. “E, sino ba kasi ang tatay n’yan? Bakit hindi mo mahawakan o makausap? Fictional character ba ang nakabuntis sa iyo?” Ngunit hindi man lang natawa si Maui sa joke kong corny. “Part of Aether, Gwen…” Nakatulala lang siya sa hangin hanggang sa lumandas na ang luha sa mga mata niya. “Si Echo.”