Espada Novels & Stories

Napangisi ako habang tinitingnan ang mukha ni Venice sa screen ng phone ko. “Maybe I can use you to for Elyse Villasis, Venice Montes.” Sabi ko at natawa nang mapalingon ako sa naka-display na espada sa aking pader. My sword way back in Joseon. Habang tinitingnan ko ang espada ko ay muli kong naalala ang mga pangyayari sa nakaraan.

“Burning Chop!” Nang kinumpas ni Nash ang kanyang espada, isang malakas na aura ang lumabas mula sa kanyang pagkumpas. Ang kanyang Chi at sword aura ay nagsama at nagmukha itong isang bolang apoy. Mukha rin itong isang bulalakaw na may mahabang buntot habang lumilipad ito.

espada… kung ang sukatan ay pagiging pinaka kakaiba. Sa totoo lang, hindi man lang ito mukhang lumilipad na espada. Mas mukha itong parihabang karatula. Malapad ito ng dalawang palad, mahaba ng isang metro, at kumikislap sa ginintuang liwanag. Hindi dahil may espesyal na spell — kundi dahil binalot ito nang buo sa purong ginto. At huwag mong isipin na may nakatagong pambihirang espada sa ilalim — karaniwang bakal lang ang nasa loob.

Sa ngayon, wala siyang ibang pagpipilian kundi ang magtiwala. Sa gitna ng tensyon, muling nagsalita ang estranghero. "Gusto mo ang espada, hindi ba?" Napalingon si Esteban. Ang Jade Sword—ang mismong espada kung saan nagmula si Santino Guerrero. Kahit hindi siya kilalanin ng espadang iyon, basta maibalik niya ito kay Santino, maaaring iyon ang kanyang tanging paraan upang hindi siya patayin ng babae.

Katuwaang naisadlak siya nito sa nais na kahantungan. Nadilat siya sa labis na hapdi ng dibdib at agad niyang namalas ang nag-uumikot na waring ipo-ipong usok sa kanyang harapan kasama ang malagim na mga pulang mata. Pilit pa ring isinasaksak ang kabuuan ng espada sa kanyang puso na batid niyang buhay niya ang kapalit. Panginginig ng panga at ang daloy ng mga pulang likido sa kanyang mata, mga tainga, ilong, at bibig ang naging hudyat na sinisingil na siya ng kalabang ito.

Binasa ko talaga iyong pangalan niya. Arthuro Trinidad. Sinulat niya rin talaga ‘yong halaga ng perang inilagay niya—dalawang libo pala. Napatingin ako sa iba pang mga pangalan at iyong mga binibigay na abuloy; isang daan, dalawa, pinakalamali ‘yong kay sir Arthuro Trinidad. Napatingin ako sa garapon, parang hindi naman aakma ‘yong suma-total ng abuloy sa nakalagay sa loob. Kinukuhaan ba nila ‘to?

Damn it! Napamura siya. Pakiramdam niya puro pasa na naman ang katawan niya. Nahagip ng kamay niya ang hindi kalakihang cross na yari sa kahoy. Siguro nahulog ito ng tumama ang katawan niya sa pader. Mahigpit niya itong hinawakan.

"I want this one." "It's a replica of Claymore Sword." "Clay... What?" "Whatever! Bingi-bingihan?" Napangisi naman siya. Narinig niya naman talaga. Iniinis niya lang ang isa. Mukhang nagtatagumpay naman siya. "Kagaya ng paggamit ng harness, ang espada ay may tamang paghawak din, like this." Ginaya niya naman ang paghawak nito.

Walang kahit anong hint ang makapagsasabi sa aming patutunguhan at kahihinatnan. Itinuon ko muli ang atensyon ko sa aking dalang bow. It's good if there are arrows. But I noticed that both tips of the bow have sharp blades. Kaya ginamit ko iyon sa paghawi sa mga sanga-sanga na humaharang sa daan. I used to hold dictionaries, but now, I'm holding a weapon. What kind of spelling bee is this? "Nauuhaw na ako!" reklamo ni Ulap.