Gusto Mo Bang Sumama Mga Nobela at Kwento

Himala at nagkaroon ng maraming salita ang isang 'to. "Bakit ka ba sumama? Labas magkapatid 'to, bakit ka nandito?" "He invited me." "Sumama ka naman?" "Oo naman. Sumama ako kasi inimbita niya ako. Inimbita niya ako kaya sumama ako—" "Okay! Okay! Tama ka na. Pero sinabi ko na sa iyo kagabi, diba?" "Ah? I forgot, sorry."

Next time na naman ulit. Another realization, mukha lang maarte si Hunter pero ang totoo game ito. Hindi ito nagreklamo kahit nung pinatikim ko sa kanya ang ginisang munggo. Madami lang itong tanong pero kumakain din naman. "I like the humbad. The sauce is tasty. " Napaangat ako ng tingin sa kanya. "Humba, Bebeluvs, hindi humbad." Tiningnan ko ang platitong nilagyan ng order naming humba at simot na pati pati sauce nito.

"Gusto mong mamasyal?" "P'wede na po?" "Oo naman." Mas lalong lumawak ang pagkakangiti niya dahil sa naging sagot ko. "Yes! May big mall po akong nakita rito, Moma. Sasama po ba si Papa Adam?"

bang sumama nalang sakaniya at makipag usap ng maayos sakaniya. Gustong sapakin ni Samuel ang kaniyang sarili, obvious naman na ang sagot kung bakit ayaw sumama at makipag usap sakaniya ngayon ni Monique, galit sa kaniya ang dalaga kaya ano pa nga ba naman ang ini-expect niya? That the woman like Monique will come running towards him with open arms ready to give him a warm embrace? Nahh.. He wishes that were the case, but knowing Monique, imposible iyon. Unang tingin palang sa dalaga ay alam nang hindi ito katulad sa ilang mga kababaihang nag hahabol sakaniya. Na hindi na yata niya kailangan ang concepto ng panunuyo dahil kusa nang lumalapit sakaniya ang sino mang babae ang gustohin niya an

sabi ni Angelo “ Hindi ah, gustong gusto ko nga eh. Gusto ko na bumalik na nasa bahay lang nagbabasa ko ng libro o kaya naman nagsusulat” Inagaw ni Amara ang pagkain sa kapatid siya ang kumain.

"However, the addition of lihiya makes these suman look and taste different." I was about to eat it pero pinigilan ako ni Ate Jem. Akala ko galit na siya but I was wrong, may binuhos siyang something brown sa suman na nasa harap ko. "It's better serve with latik." Sabi niya saka kumindat. 'Wah! Ang tamis pero ang sarap!'

“Gusto mo bang sumama? Mamayang hapon ang uwi dahil magka-camping tayo at manghuhuli ng isda sa ilog. Lahat ay sasama, ikaw na lang ang hindi.” Napahinga tuloy ako nang malalim. Sa pagkakaalam ko ay hindi naman matarik ang bundok na pupuntahan namin. Nagdadalawang isip ako lalo’t may bata sa tiyan ko, at ayokong masyadong magpakapagod. Baka kung ano pa ang mangyari sa akin.

Mapang-akit niyang tanong at kumandong sa akin, "Ano po bang gusto niyo?" Tumawa ako, "Binibiro lang kita. Ano gusto mo kainin?" "Pwede ako na um-order?" Tumango ako at dahil dun ay mas lumaki ang pagkakangiti niya. Seriously, what's up with Sanya and food? Parang lagi siyang gutom. Kagabi nga ay halos siya lang ang kumain ng tinake-out namin. Kung kumain siya parang kala mo ay may batang nakatira sa loob ng katawan niya.

“Gusto mong sumama?” “Ayoko… inaantok ako,” dahilan niya. Gusto niya sanang sumama kaso lang ang sakit ng katawan niya. Saka nilalamig siya, parang lalagnatin yata siya. Mukhang na-over used ang perlas niya ng malaking batu-ta ni Adius. Isang buwan ba naman siyang inararo ng binata eh.

turo ni Reyleigh sa mga nakahaing bangus. “Oo, baby, bangus ‘yan. Mamaya ipiprito natin ‘yan, masarap ‘yan sa suka na may sili!” masaya kong sagot. Habang naglalakad kami, ramdam ko ang mga matang nakatingin sa amin. Ang mga tindera ay nagbubulungan.