Hail Mary Novels & Stories

patuloy na tanong nito. Naninigas ang lalamunan ni Gilbert at parang may umiinit na luhang gustong tumulo sa kanyang mga mata. Medyo paos ang kanyang boses ng magsalita, “Ako… huli na ako noong mahal pa niya ako.” Naningkit ang noo ni Mary. “Anong ibig sabihin ng ‘huli na’? Hindi mo naman inaasahang magmamahal siya sa’yo kung hindi mo rin siya minamahal, hindi ba?”

Don't tell me. "Hon, sino yan?" dinig kong boses ni mama kabilang linya. Agad kong pinatay ang tawag at agad napahilot sa sintido. Hon? As in Honey? Tawagan nila? So sila nga? Tumabi ako sa isang tabi at muli napahilot sa sintido. Bigla sumakit ang ulo ko sa mga nalalaman ko. Ano ba ang nangyayare?

Hanggang sa mapuno ng tawanan sa sobrang lasing " Hey, Mary,!"nakita ko sa aking gilid ang isang maamong mukha ng babae " Sandy " sabay beso sa kanyang pisngi " Kumusta? okay na ba ang pakiramdam mo? Sabi kasi ni Sir Liam... " bago pa nya matapos ang kanyang sinasabi ay sumingit na si Krys. " Hi i'm Krystal! " sabay lahad nya ng kanyang kamay

Ngayon! Maya-maya'y may ingay akong narinig. May kumakaluskos. May tao! Tumingala ako. Sumigla ang puso ko sapagkat may naaaninag akong kakarampot na liwanag; kulay dilaw ito. Para itong liwanag na gawa ng apoy o kandila. Kung anuman iyon, hindi ko alam. May butas pala sa itaas ko, hitsurang pabilog. Nasa isang hukay ba ako? Isa ba itong malalim na hukay para maging libingan ko? Dito rin kaya inilibing ang mga kaawa-awang babae? Nanghihingi sila ng tulong, pero wala kahit ni isa man ang nakarinig sa kanilang hinaing!

HMH-40 NAPAPIKIT nang mariin si Yanna. Naramdaman na lamang niya ang biglang pagtapon ng katawan niya sa kung saan habang may mahigpit na nakapulupot sa kanyang buong katawan. Kasunod ang pagbagsak niya, hindi sa lupa kundi sa malambot na bagay. Sunod-sunod na busina ang tila nakapagpabalik sa kanya sa tamang huwisyo. At saka pa lamang na-realize na nakadapa siya sa malapad na katawan ng kung sino. Dama niya ang malakas at mabilis na tibok ng puso nito. Pamilyar din sa kanya ang amoy ng gamit nitong pabango.

“Mister! Naiwan n'yo po 'yong bag n'yo!” Mary Joy paled as she heard that voice. Pumikit siya nang mariin. It turns out, everything on the manual has to happen. Ginawa niya ang lahat upang hindi sila magkita ng bida ngunit heto, she was confronted by the protagonist's everglowing halo—again.

“L-Look.” Nagtagpo ang kilay ni Dylan dahil sa sinabi ko at agad na tumingin sa gilid niya. “Oh, shoot! Hail Mary full of grace, our Lord is with thee--“ Hindi na niya natapos pa ang pagdarasal ng Aba Ginoong Maria in English nang tumama na sa mukha niya ang dalang tsinelas ng ginang. “Mama!” Malakas na sigaw niya habang sapo ang mukha kaya naman agad na nanlaki ang aking mga mata at gulat na tumingin sa ginang.

Sinabi rin nito na nandoon na rin si Mary at kararating lang din nito. Sumagap muna siya ng maraming hangin at binuga. Tinulak niya ang pintuan at pumasok sa loob naabutan niyang naka upo si Mary at nakayuko habang nagbabasa ng magazine. Hindi niya yata nakita ang pagpasok ni Maria. Nakatayo lang si Maria at nag hihintay na makita o mapansin siya nito. Nang ilang segundo na ang nakakaraa at hindi man lang siya napapansin ni Mary tumikhim na siya para makuha ang atensyon nito. "Hmmmm!" Napa angat ng ulo si Mary at pinakatitigan siya mula ulo at hanggang paa at tinanong na; "You must be Maria Laxamana?" tanong nito at tinigil ang pagbabasa ng sabihin niya na; "Yes! It's me, Maria Laxamana." sa

Tumunog ang cellphone na nasa bulsa niya sinadya pa niyang e-loudspeaker iyon: “Hello my dear, husband, na miss mo ba ako kaya ka tumawag?” malandi niyang bati mula sa kabilang linya. “Walang hiya ka talaga, Mildred, huwag mong idamay ang anak ko. Pakawalan mo si Haya, at ibibigay ko ang perang kailangan mo,” boses iyon ni Papa Harold. Mildred pala ang pangalan ng babaeng baliw na ito. Sayang lang at hindi ko makita ang itsura n’ya, pero sigurado akong kamukha s’ya ng mga kontrabida sa pelikula.

Hinanda niya ang sarili kung sakaling hindi maniwala si Levi. “Hindi ko alam kung maniniwala ka, pero, nahanap mo ako. Dumating ka doon sa Santa Catalina kung saan ako tinago ni Marga. I saw your spirit, watching over me. Sa tuwing bumubuhos ang ulan sa hatinggabi, dumarating ka. Nasa labas ka ng bahay, sa gitna ng ulan palagi ka lang nakatayo doon at binabantayan ako. Hindi ko alam kung paano nangyari pero nakita kita. Nakausap kita. Pinatuloy kita sa bahay. At kahit hindi kita maalala ng mga sandaling iyon. I fell in love with you for the second time. My mind may have forgotten, but my heart remembers.”