Sa bayan namin, halos ritwal na ang lamayan bago ang misa. Madalas nagsisimula ito sa pagdadala ng labi sa bahay o sa funeral home kung saan nagkakatipon ang pamilya at mga kaibigan. May pagkakataon na may viewing para makita ng mga kamag-anak ang pumanaw at magpaalam; kasabay nito ay ang pag-awit ng mga himno, pagdarasal ng rosaryo kung Katoliko, o iba pang panalangin depende sa paniniwala ng pamilya.
Pagkatapos ng lamayan kadalasan ay may misa o memorial service sa simbahan kung saan binibigyang-diin ang pag-asa at pag-ibig ng Diyos. Ang pari o pastor ang nangunguna sa mga pagbasa, homilya, at mga ritwal tulad ng absolution o pagpapahid ng panghuling pagpapala. Madalas may eulogy o pagbabahagi ng alaala bago pa man pumunta sa sementeryo.
Ang pag-akyat sa sementeryo ay karaniwang may committal service: panalangin sa libingan, pagpapakawala ng bulaklak o kandila, at minsan ay pagtanggi ng lupa sa kabaong. Ngayon, mas maraming pamilya rin ang pumipili ng kremasyon, kaya may variant na committal for ashes sa columbarium o espesyal na lugar. Personal, nakakaantig palagi ng damdamin ang mga seremonyang ito dahil nagbibigay ito ng espasyo para sa pagdadalamhati at paggunita sa buhay ng nawala.