Hanggang Sa Muli Mga Nobela at Kwento

Pareho kaming humihingal, pawisan, at yakap na yakap ang isa’t isa pagkatapos. "After seven years... finally, I have you again like this. I’m never letting you go, Van. Not anymore." saad pa niya at muli akong hinalikan sa labi at muling umulos. Shit! this night is going to be bad!

It feels like a déjà vu. Mukhang mauulit na naman ang nangyari noon. At ayaw niya nang mangyari pa ulit ang bagay na ‘yon. Matagal na ‘yon at binaon niya na sa limot. ‘Ngunot paano kung maulit nga? Paano kung maging tanga ka na naman ulit dahil sa pag-ibig?’ sulsol ng maliit na tinig sa kanyang isipan.

Bahagya akong huminto at pinunasan na muna ito bago nagpatuloy. Habang papalapit ng papalapit mas palakas naman ng palakas ang kanilang halinghing. "Ang galing mo! Ahhhh fuck uhmmm!" "Ofcourse! Sisiguraduhin kong masasarapan ka, Ahhhhhhhhhh!"

Muling napaawang ang kan'yang labi noong muli nitong sinimulan ang pag-ulos ng mabilis. “ Fúck~hindi ko na k-kaya...” hapong saad niya nang maramdaman niyang malapit na siya. “ Let it go, honey~ don't be afraid to cúm ” muling saad nito at nagpatuloy hanggang sa naninikip na siya at tuluyang nakamit ang órgasm. Pinaharap siya nito at muli silang naghalikan.

LEV "I want to fuck you, kiska. Hanggang sa mabura sa isip mo ang nangyari kanina. O, ang galit ko. Until, I am sated and contented. I want to fuck every single fear inside off you. Hanggang sa ako na lang ang nasa isip mo. Ang mga haplos ko na lang ang mararamdaman mo." Puno nang poot na anas ko. My lips traveling from her jaw up to her eyes, her nose and stopped just an inch above her lips.

Gumalaw siya na para bang sumasayaw kaya sinabayan siya sa pagsasayaw. Through the lows and the highs I will stay by your side There's no need for goodbyes Now, I'm seeing the light ~ Muli akong inikot ni Reid, at inilapit sa kanya. Hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya at ganon din siya. Napatawa ako dahil sa sobrang ka kornihan niya. Ngumiti naman siya at muli kaming sumayaw hanggang sa tapusin niya ang kanta.

hinding-hindi ako titigil. Pilit kong pinagana ang sarili kong tumayo, kahit na parang dinadaganan ng libo-libong bato ang buong katawan ko. Sobrang hapdi ng bawat pasa at sugat na iniwan niya sa akin, pero aminin ko man o hindi, hindi iyon ang pinakamasakit. Sa isip-isip ko, hindi pa ito ang dulo. I won't give up. Babalik at babalik ako dito, araw-araw, oras-oras, hangga't hindi ko nakikita si Bianca. I will keep coming back, no matter what. Hinding-hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap at nakakausap. Alam kong dito siya nakatira. Alam kong darating ang oras na lalabas o uuwi siya. At sa oras na iyon, maghihintay ako kahit gaano pa katagal.

JILLIAN SANTILLAN SA muling pagmulat ng aking mga mata, isang bagong umaga ang sumalubong sa akin. Dito mismo sa loob ng condo ni Ralph kami nagpalipas ng gabi. Feeling ko nga, talo pa namin ang mga bagong kasal eh. Hindi matapos-tapos ang pagkasabik sa isa't- isa sa ibabaw ng kama. Akmang babangon sana ako nang maramdaman ko ang pagyapos ni Ralph mula sa likuran ko. Kasabay noon ay narinig ko ang paos nitong boses.

Sana sa huli Ikaw at ako pa rin Langit sana' y dinggin Ito ang aking hiling Sana sa huli pag-ibig natin ang manaig Sana, sana sa huli Sana sa huli ikaw at ako pa rin Sana sa huli Sana sa huli Ikaw ata ako Sana, sana, sana sa huli Ikaw at ako pa rin Sana sa muli Sana sa muli Pagkatapos niyang kumanta ay naramdaman ko ang paglapit niya, pamiluar na pamilyar sa akin ang boses at palad niya. Inalalayan niya at pinaupo ako sa isang upuan.

Napatingin naman ako sa kanya bago ako tumingin muli sa building at sa kanya muli. Marahan akong ngumiti bago tumango. "New start," sagot ko bago ako napatingin muli sa building. Sana nga ito na ang bagong simula. ×××