Novel & Cerita Hanggang Sa Muli

pagpapaalam niya sa kapatid. "Ok. Please tell Mom and Dad na next time na lang ako dadalaw sa kanila ulit." nakangiting sabi ng babae. "I have to go. Mauna na ako sa inyo. Bye, Margaret. See you next time," sabay halik nito sa pisngi ng pamangkin at saka umalis.

“Hanggang sa muli.” At sa isang iglap, ibinaba na ni Irina ang tawag. Ngunit kasabay ng pagtatapos ng tawag ay ang unti-unting paglaho ng kanyang ngiti. Sa totoo lang, mabigat ang kanyang dibdib.

Hanggang sa maging masaya ka Nandito ako, kahit pagod ako, subukan mo ulit, wag kang titigil Sana kahit mahirap, wag mong maramdaman na nag-iisa ka Nahirapan kang sakupin ang iyong hindi gaanong magagandang araw Hayaan mong samahan kita maghugas ng pagod mo Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento Umiiyak na tumatawa Hayaan akong magpinta sa gabi Dalhin mo ang mga bituin Para samahan ang nasugatan mong kaibigan Hanggang sa maging masaya ka huh Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento

"Basta malayo sa gulo... basta kasama kita." Muli niya pa akong h******n bago natatawang bumalik sa upuan niya at pinagpatuloy ang pagmamaneho. Now, I'm excited to spend my forever with him. And this time, wala nang hangganan. Wala nang hiwalayan. Magsasama kami hanggang sa katapusan.

Noo'y umibig na ako subalit nasaktan ang puso Parang ayoko nang umibig pang muli May takot na nadarama na muli ay maranasan Ayoko nang masaktan muli ang puso ko Ngunit nang ikaw ay makilala Biglang nagbago ang nadarama Para sa'yo ako'y iibig pang muli Dahil sa'yo ako'y iibig nang muli Ang aking puso'y pag-ingatan mo Dahil sa ito'y muling magmamahal sa'yo Para lang sa'yo Muli ay aking nadama, kung paano ang umibig Masakit man ang nakaraa'y nalimot na Ang tulad mo'y naiiba at sa'yo lamang nakita Ang tunay na pag-ibig na 'king hinahanap Buti na lang ika'y nakilala

"T-Thauce... s-sige pa... ahhh... nghh... ahhh..." At pagkatapos kong sabihin 'yon ay narinig ko ang sunod-sunod niyang mura. Muli kaming bumalik sa kama at napalakas ang pag-ungol ko nang walang tigil at mabilis niya akong inangkin. "Thauce!" "Aahh sht. Putangina..."

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Sinabayan pa talaga iyon ng hagalpak ng tawa. ["...Kaya doon kayo sa madali at masarap, ang bumuo ng baby." "...Kaya doon kayo sa madali at masarap, ang bumuo ng baby." "...Kaya doon kayo sa madali at masarap, ang bumuo ng baby."] Shit! Kailangan magpaulit-ulit?

“Hindi tayo babalik doon.” Parang may sariling buhay ang utak niya. Habang mas pinipilit niyang huwag isipin, mas malinaw tuloy. Hinila niya ang kumot hanggang baba. Pumikit ulit. “It was just a drunk kiss.” Simple. Diretso. Logical. “Just a drunk kiss.” Muli niyang inulit. Pagkatapos ay tumango siya mag-isa. “Exactly.”

[Now playing background music] Hanggang Dito Nalang Di ko alam kung tama ba ito Lilisan ako upang maintindihan ko Ang puwang sa puso at isipan Kailangang gawin nguni't masasaktan Iiwasan ko'ng landas nating pinagdaanan Pipilitin kong kalimutan ka Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan Ito'y balewala sapagka't ako'y iniwan