Harsh In Tagalog Novels & Stories

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Tanong ni Joel sa crew "Ano daw Mary Joy? Tama ba ung pagkakarinig ko sa pangalan? tanong sa isip ko. Pero Hindi na ako nagtanong at binaliwala na Lang Ang sinabi ni Joel baka Kasi magkapangalan lang sila NG kaibigan ko. Parating na Po sir si madam Sabi NG crew. Nang biglang may sumigaw" honey" sigaw NG babae sa likodan namin at humarap Naman kami sa tumawad "honey" tawag Naman ni Joel. Nabigla ako dahil sa aking nakita.

Sa tingin niya ay iiyak ang dalaga. Ito na nga ba ang inaasahan niyang mangyayari. "Bite me whenever you feel the pain, honey. I can't stop now. Eventually, mawawala din ang sakit." usal niya na kahit siya ay nahihirapan sa pagpipigil. Kanina pa niya gustong angkinin ng tuluyan si Gabriella pero batid niyang hindi ganoon kadali ang magiging pag-angkin niya dito.

Jessa's POV HINDI siya susuko. Hanggat kaya niya pang luamban, lalaban siya kahit pa magmukha siyang desperada kahit pa mangdaya siya. Kahit pa... magpakababa siya. Pipikit na lang siya at lulunukin ang lahat. Hindi naman masamang lumaban di ba? Hindi naman masamang magdamot kung pag-aari mo naman ang ipagdadamot mo.

My heart is aching. I never knew I would experience this kind of pain. As if I lost something inside me. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. I lost my love and myself at the same time. ----------------------------------------------------------------------------------------------------

His jaw that gave shaped to his face that makes him manlier. "Please, we’ll go home," hila n'ya sa 'kin at tinatabig n'ya ang mga taong nakaharang sa daraanan n'ya. Habang hila-hila n'ya ako sa may palapulsuhan ko ay ang puso ko nama'y parang tambol na nag-uunahan sa pagkabog.

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

"No. Bahala kang mangalay diyan." He laughed in disbelief. "Fuck!" anas nito. Dahan-dahan siya nitong ibinaba. "You're heavy." Tiningnan niya ito. "It's the first time I heard you saying that word." He squinted his eyes. "And... you don't like it?" Nagkibit-balikat siya. She finds it sexy pero hindi niya pinahalata. "It's up to you. Hindi ko naman pwedeng kontrolin ang mga pwede at hindi pwedeng sasabihin mo."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.