Hatred In Tagalog Novels & Stories

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

I can’t see any emotions in his face, naka-poker face lang ito. "No." No? ‘Di ba ito naman ang gusto niya ang maghiwalay kami. Maalis na ang burden ng pakikisama sa akin. Eh bakit ngayon, sasagutin niya ako ng no? I am not going to assume anything dahil sa bibig niya na mismo nanggaling… he hates me. At ilang beses na ba niya iyan naipamukha sa akin, hmm.

"Biruin mo na ang lasing, huwag lang ang bagong gising." "Oo na! Oo na! Tatandaan ko 'yan! Bitawan mo na ang tainga ko!" napapangiwing wika niya. Binitawan ko naman ito. Pagtingin ko sa kanila ay nakatingin na sila sa akin. "Bakit?" nagtatakang tanong ko. "Ang brutal mo talaga kahit kailan!" wika ni Cheche sa akin. "Brutal agad?! May pinatay ba ako?!"

Talagang lumabas lahat nang hinanakit ko dito. Akala ko totoo ito sa pinapakitang panliligaw sa akin, pero hindi pala. Nanlaki ang mga mata nito dahil sa sinabi ko. Tapos ay lumamlam. "Kung nakita mo lang, kung nagtagal ka nang kaunti, I push her away." Umiling-iling ako. "You push her away? Iba ang nakikita ko. And base sa sinabi niya kanina ay may pagkakaunawaan na kayong dalawa."

Umiwas naman siya nang tingin bago mapabuntong-hininga. "Alam mo bang ang hirap sabihin ang mga kataga na iyon sa maraming tao. Nagpapanggap na wala lang, nagsisinungaling na hindi kita mahal. Pero sa totoo lang gusto kong ipagsigawan sa mundo kung gaano ba kita kamahal. Hay buhay! Bakit ba napakabigdeal ng pagiging bakla ko sa ibang tao?" Napansin ko kung gaano ba siya kalungkot sa bagay na iyon. Mas lalo ko siyang hinila palapit sa akin.

Agad niyang nasalag ang biglang paghampas ng kamay nito sa kanya. "I h-hate you!" hiyaw ng babae. Kunot-noo niya itong sinulyapan. "You simply love me the more you hate me. Hatred is a sign of love. Hindi natin mabubuo si Akira kung walang love."

Sobra iyong sakit na nararamdaman ko sa puso ko. Nanghihina ang tuhod ko at iyong halos hindi na ako makahinga. Lumukot ang labi ko nang tumulo ang mga luha kong nabuo sa mga mata ko. This what remains in his heart, a total hatred towards me. Sobra iyong pagkamuhi niya sa akin, to the point na ayaw niya na nandito ako. Mabagal akong napaupo habang patuloy na umaagos ang mga luha ko.

Madiing sabi ng don at walang kakurap kurap na nakatingin sa kanya. May kung anong takot na naramdaman si Mutya dahil sa himig nang pagsasalita nito. Matiim itong nakatingin sa kanya. Hindi nya kayang salubungin ang mga mata ng don kaya tumahimik at napayuko na lang ang dalaga. Matinding takot ang naramadaman nya lalo na sa tinuran nitong “Hindi mo alam kung pano ako magalit.” Isa yung pagbabanta na parang may malalim na ibig sabihin. Ang tinuran ng matandang amo ay sobrang tagos sa dibdib ni Mutya siguro ay dahil alam nya sa sarili na napaka laki ng nagawa nyang kasalanan sa mga ito.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"