Hatred In Tagalog Novels & Stories

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Mabilis niya ring nilayo ang labi niya sa labi ko. "That means, I still adore you. And about me, being hate you? That's before. I love you now," sabi niya bago umalis. Naiwan akong hindi maiproseso sa utak ko ang mga sinabi niya. Bigla akong napasabunot ako sa buhok ko.

gigil na tanong niya pagkatapos uminom. "Masama bang makipagkaibigan sa'yo?" tanong ko at kunot ang noo nakatingin ako ng tumawa siya ng malakas. "Joker ka rin pala. Do you really think na pwede tayong maging magkaibigan knowing na you hate me," sarkastiko na sagot niya. "I don't really hate you Queensley. I admit at first I don't like you but it doesn't mean I hate you that much. Atska I think this is the best time to get to know you more," sagot ko.

"Stop frowning and rolling your eyeballs,netha.i might not be able to control myself,and i might throw you on my bed and make your eyeballs roll all day long while screaming my name,because of the incredible pleasure you will feel while under me.while i'm on top of you and your legs are spread and i'm going to fuck you hard and rough.you will moan my na-" "Shut up,dimitro!shut up!napakabastos mong hayop ka!"gigil kong sigaw sa kanya.ang lakas ng kabog ng dibdib ko,at gusto ko siyang pagsasampalin.gusto ko nang umiyak dahil sa subrang galit.

paghingi n'ya ng tawad sa dalaga. Tipid itong ngumiti habang hilam sa luha ang mga mata na nakatingala sa kan'ya. "I-I'ts ok, Red! I understand! Naintindihan ko ang lahat at patawarin mo ako, dahil sa akin ay nalagay sa panganib ang buhay mo. Nang dahil sa akin ay hindi ka nakasama sa mga kasama mo at naiwan sa lugar na iyon. Muntik ka pang napahamak ng dahil sa akin," naiiyak na paghingi nito ng paumanhin. Hinaplos n'ya ang pisngi nito at gamit ang kan'yang mga daliri ay pinahid n'ya ang mga luha na sunod-sunod na nagbagsakan.

tanong ko sa kaniya. "Yeah, I'm alright. Nanginginig lang talaga ako sa inis kay Mom. Hindi ko na alam kung ano ang tumatakbo sa utak niya at mas lalo lang niyang dinadagdagan ang reason to hate her even more! I really hate her, Kali!" inis na sabi niya. Halata naman sa expression ng mukha niya na galit at naiinis talaga siya kaya naman hinawakan ko ang balikat niya at bahagyang tinapik 'yon para pakalmahin siya.

Mapanghamak na pumasada sa kabuuan ko ang matalim nitong tingin at bahagya pang umismid. Ay, si inday masyadong judgemental! Dahil ba nakamaong pants at t-shirt lang ako na pinaresan ng lumang rubber shoes ay 'di na agad maka-afford? "Hindi ako tumatanggap ng sorry! You ruin my dress! You ugly girl!" patili nitong sigaw sa mismong mukha ko. Aray hah, hindi ako maganda pero hindi rin naman ako ugly! Ang sakit na nga ng boses niya sa tainga, ang sakit niya pang magsalita! Kasalanan ko pero parang gusto ko na yatang bawiin iyong sorry ko dahil mukhang hindi naman niya kailangan.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Nakakagalit pa naman ang singaw. "How dare you! Such a poor, walang breeding na babae lang ang papalit sa pwesto ko? I can't accept that. Look at yourself in the mirror bitch. Masyado kang mataas kung mangarap mag-iingat ka masakit bumagsak nakakamatay."