Hatred Novels & Stories

You keep on asking for my attention, huh? I shall give him a good show. Now that he saw how toxic I am, mas lalayo siya sa akin, it means mas magiging challenging ang pang-aakit ko sa kanya. Mas rewarding kapag ang hate at disgust na nararamdamn niya sa akin ay mapalitan ng love at admiration. Mas satisfying kasi ang laro kung mahihirapan kang ipanalo, right?

How. Hindi ko na namalayang nakatulogan ko na pala ang pagbabalik-tanaw ko sa nakaraan namin ng dati kong katipan. Yung puro ligaya lang, na akala ko ay wala ng katapusan. "Kung hindi mo ipinalaglag ang anak ko, masaya sana ako ngayon. Kung sana ay pumayag ka na kahit ako na lang ang mag-aaruga sa kanya siguro ay mapapatawad pa kita ngayon! You are heartless, Hikkary. You are damn selfish! You don't deserve my forgiveness! I hate you! I really hate you for the rest of my life! You are selfish!"

Habang nakatanaw sa masayang pamilya ay maraming pumapasok sa isip ko. Habang tumatagal ay marami akong mga natutunan sa buhay. I've learned that don't live your life with anger and hate in your heart. You'll only be hurting yourself more than the people you hate. Hating is a waste of time because it requires you to give a crap about things that aren't worth the craps you are giving. And hating my family... I think I didn't really hated them. It's just that... I got disappointed at nagtatampo. Even though nalilito ako kung sino talaga ang taong dahilan ng pagkaka kidnapped sa 'kin seven years ago.

Kasabay ng pagtibok na iyun ang pagpapakawala ko sa tatlong salitang alam kong makapagpapabago ng buhay ko. “Love me.. hater.”

Hindi naman nagtagal ay kapwa namin narating ang finish line ng kasarapan. Akmang babangon na sana ako para kargahin ang anak nang pigilan ako ng aking asawa. "Please, pahinga ka muna saglit. Let him be, ang pag-iyak ay nakabubuti rin para sa bata huwag lang masobrahan. Ang mali ay 'yong hinayaan mo siyang umiyak ng umiyak. Paglaki niya may tendency that an overactive adrenaline system and so the child will display increased aggression, 'pag laki niya may puruhan na lumaki siyang bayolente."

I said bitterly. Biglang lumambot ang mukha ni Rome ngunit agad yun nawala at napalitan ng madilim na anyo. Napaatras ako dahilan upang tumama ang bandang bewang ko sa desk. Hindi ko ipinakitang nasaktan ako ng kaunti at sinalubong ang titig niya na ngayon ay muling lumapit sakin. Halos magkadikit na ang katawan namin sa ginawa niya. Kahit yung dibdib ko ay sumasagi sa katawan niya dahilan para umarko ang katawan ko so my breasts won't be able to touch his masculine body. I feel something and it's not a good idea. He rests his hand beside me while looking straight into my eyes. "It's more than hate, Margaret. My family hates your clan. Gold d*ggers. Social cl*mbers."

Aniya. "Maghihiganti saan? Sa ibang tao? Anong saysay ng paghihiganti mo at pagpapahirap sa ibang tao kung malaya pang namumuhay ang taong pumatay sa kapatid mo?" "You don't understand, kiddo. Masyado ka pang bata." "Revenge will just double your hatred, and you won't feel relieved as long as that's what you're thinking."

"He's just wicked and a... jerk, uh... sometimes?" Napairap ako. "See? Hindi ka sure sa sometimes? May pa-sometimes ka pang nalalaman! He's a total jerk! Period! I hate him!" "Let's stop this topic. Baka nabulunan na 'yon ngayon." He laughed. "Pakiramdam ko rin ay baka mahulog ka pa sa kambal ko. The more you hate, the more you love, Zreinessa. Sinipa ko siya. "Asa siya! Huwag mo 'kong ma-the more you hate, the more you love diyan, Tredore."

"Akala ko pa naman nasasanay ka na sa kakulitan ko." Nagluluto na pala s'ya ngayon, at infairness ang bango ng niluluto n'ya, kung ano man 'yan. "You're annoying, and whatever endearment you call me becomes annoying as well." "You're ruthless, and I don't care how rude you are to me. It becomes undeniably cute.”

Tagos tagusan sa puso ng makakarinig ang bawat hinimaymay na salitang binibitawan nito. "To all my professors, parents, friends classmates, special someone, school staff and visitors. Good morning to everyone. There a times where we struggle in our daily life. Lahat tayo nakaranas ng mapagalitan ng mga parents, professors natin. At kung minsan nakaka inis, nakaka irita ang lahat ng pagbabawal nila sa atin. My fellow graduates, nasabi niyo na ba ito sa sarili niyo na; " I hate my parents, because they are strict. I hate my brother and sister, dahil sagabal sila sa kaligayahan ko. And I hate my guardians, because they embarassed us most of the time.