Hatred Novels & Stories

Nanatili akong nakatayo na pinagmamasdan ang mag iina ng mapatingin sa gawi ko ang magkapatid. Halo halong emosyon ang nakikita ko sa kanilang mga mata, GALIT. SAKIT. AWA. HIYA. Pero ang nangingibabaw sa lahat ay ang betrayal. Alam ko ang nararamdaman nila pero masyado na akong kinakain ng galit ko at hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. "I'm sorry, you are not supposed to

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

And weirdly, gusto niya ang kabigatan nito. “I hate you,” he whispered between his heavy breathing. Dapat ba siyang masaktan or ma-offend sa sinabi nito? “Why would you hate me when you just fvcked me?” she whispered back. “Potomu chto ty zastavlyayesh' menya ispytyvat' te emotsii, kotoryye, kak ya prekrasno znala, ne dolzhny byli ispytyvat'. Ty vnesla khaos ne tol'ko v moyu zhizn', no i v moy chortov razum. Kak ty mozhesh' tak so mnoy postupat', Delansi? Kak takaya zhenshchina, kak ty, mozhet tak so mnoy postupat'?” dire-diretsong sambit nito habang nakadiin ang mukha sa kanyang leeg. “I just… hate you.” [translation: Because you're making me feel those emotions that I knew damn well I shou

Para na akong bombang malapit na sumabog. Namilog ang mga mata nya dahil sa galit. "What? How dare you to call Angel two faced! Hindi 'yon kayang gawin ni Angel. Bakit hindi ka na lang umamin? Nagseselos ka sa kanya dahil mas may oras ako sa kanya, hindi ba? Masama talaga 'yang ugali mo, Geneviève! Akala mo ba mapupunta sa'yo ang atensyon ko kapag ginawa mo 'yon? That will never happen because I hate you very much and I will never forgive you for what you've done! And now, you're making me hate you more!"

Katulad ng inaasahan niya, may hawak nang baril ang h*******k na may demonyong ngiti sa labi na naghihintay sa kanyang paglabas habang nakaupo sa gilid ng kama malapit sa pinto ng banyo kung saan malapit lang ang distansya ng dalawa. “¿Crees que puedes engañarme? Tratando de envenenarme con esa m*****a bebida, m*****a perra. (You think you can fool me? Trying to poison me with that damn drink, fucking bitch!)” He clenched his jaw that made Anna bark a laugh. He’s not only a psycho but also has trust issues and hallucinations causing him to harm people.

Am I going to feel wrath? Pumikit ako at ang mukha ni ate Diane ang na isip ko. Nakataas ang kilay habang pulang-pula ang mukha. Ang mga salita niya na tagos hanggang buto. Napalunok ako at dumilat. I fully understand Rafael, but differently. Anger gives a hole in someone's heart, but why can't I let myself feel this? Am I not normal?

I started shouting on top of my lungs, cursing that bastard rich boy na umalis lang na parang walang nangyaring masama at iniwan niya lang ako na nahihirapang akayin ang scooter ko. Nang naging maaliwalas na ang bugso ng damdamin ko ay sasampa na sana ako sa scooter when I notice the big scratch on my baby scooter head. Umiinit talaga ang dugo ko sa lalakeng iyon If I have a gun kanina sarap barilin ang gwapo niyang muka. Sssh, hindi siya gwapo slight lang hindi naman kasi tempted ang kotse niya.

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

halos mapiyok na ako sa harap niya. “Kung noon mo pa sinabi sa akin 'yan ay maiintindihan ko dahil mahal kita alam mo 'yan. May pakialam ka sa sasabihin ng iba pero sa akin na pwede mong masaktan dahil sa desisyon mo ay wala? Alam mo naman una pa lang sinasabi ko na sayo na wala kang kailangan patunayan sa akin dahil mahal kita! Ikaw ang dahilan kung bakit ako ganito Agatha! Inubos mo ang pagmamahal na meron ako, ang hirap na maniwala sa mga sinasabi mo, nakakatakot na darating ang araw na iiwan mo na naman ako. Ayaw ko ng madurog ulit sa parehong babae. I hate you but I still love you. Ang hirap at sakit mong mahalin alam mo ba ‘yon?”