Hatred の小説・ストーリー

Katulad ng inaasahan niya, may hawak nang baril ang h*******k na may demonyong ngiti sa labi na naghihintay sa kanyang paglabas habang nakaupo sa gilid ng kama malapit sa pinto ng banyo kung saan malapit lang ang distansya ng dalawa. “¿Crees que puedes engañarme? Tratando de envenenarme con esa m*****a bebida, m*****a perra. (You think you can fool me? Trying to poison me with that damn drink, fucking bitch!)” He clenched his jaw that made Anna bark a laugh. He’s not only a psycho but also has trust issues and hallucinations causing him to harm people.

dagdag nito. She was overwhelmed with the amount of hatred that her sister is giving her. She accepted all that hate from when she was little, kahit na hindi niya naman alam kung bakit gan’on na lang ang galit nito sa kanya. At first, akala niya ay dahil lang iyon sa simpleng sibling rivalry. But as they grew older, her sister’s hatred had intensified. Too intense that no sibling rivalry theory will be able to justify it.

"You've got to be kidding me! I don't like her, not at all! If ever, it's hatred." "Talaga ba?" Napangisi pa ang mokong. I stared at them deadpan as they started laughing. These fools always love to irritate me. "Whatever you say..." Dax said, deepening his voice for effect, "but remember, there's a thin line between love and hatred. For sure that hate you are feeling will turn into love. And before you know it, you'll be trapped. And you won't be able to escape until you accept it."

Aniya. "Maghihiganti saan? Sa ibang tao? Anong saysay ng paghihiganti mo at pagpapahirap sa ibang tao kung malaya pang namumuhay ang taong pumatay sa kapatid mo?" "You don't understand, kiddo. Masyado ka pang bata." "Revenge will just double your hatred, and you won't feel relieved as long as that's what you're thinking."

"Nasasaktan ako na ganyan ang tingin mo sa'kin. Mahal kita, at kapag mahal mo ang isang tao ay magagawa mong tanggapin ang lahat sa kanya kahit ang mga bagay na hindi kapata-patawad. Love is greater than anger and hatred." Ngumiti ito at humalik sa kanyang noo. "Sana nga, sana nga magawa mong tanggapin ang hindi kapata-patawad sa'kin. Sana ganyan pa rin ang sabihin mo kapag nakilala mo ako."

Am I going to feel wrath? Pumikit ako at ang mukha ni ate Diane ang na isip ko. Nakataas ang kilay habang pulang-pula ang mukha. Ang mga salita niya na tagos hanggang buto. Napalunok ako at dumilat. I fully understand Rafael, but differently. Anger gives a hole in someone's heart, but why can't I let myself feel this? Am I not normal?

I started shouting on top of my lungs, cursing that bastard rich boy na umalis lang na parang walang nangyaring masama at iniwan niya lang ako na nahihirapang akayin ang scooter ko. Nang naging maaliwalas na ang bugso ng damdamin ko ay sasampa na sana ako sa scooter when I notice the big scratch on my baby scooter head. Umiinit talaga ang dugo ko sa lalakeng iyon If I have a gun kanina sarap barilin ang gwapo niyang muka. Sssh, hindi siya gwapo slight lang hindi naman kasi tempted ang kotse niya.

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

halos mapiyok na ako sa harap niya. “Kung noon mo pa sinabi sa akin 'yan ay maiintindihan ko dahil mahal kita alam mo 'yan. May pakialam ka sa sasabihin ng iba pero sa akin na pwede mong masaktan dahil sa desisyon mo ay wala? Alam mo naman una pa lang sinasabi ko na sayo na wala kang kailangan patunayan sa akin dahil mahal kita! Ikaw ang dahilan kung bakit ako ganito Agatha! Inubos mo ang pagmamahal na meron ako, ang hirap na maniwala sa mga sinasabi mo, nakakatakot na darating ang araw na iiwan mo na naman ako. Ayaw ko ng madurog ulit sa parehong babae. I hate you but I still love you. Ang hirap at sakit mong mahalin alam mo ba ‘yon?”