Hatred Novelas e Histórias

Parang isang tahimik na laban kung sino ang unang tatalikod. Sa bawat segundo ng aming titigan, nararamdaman ko ang mga damdaming matagal ko nang itinago. Galit. Inis. Lungkot. At ang isang emosyon na pilit kong itinatanggi—ang pait ng pangungulila. Pero hindi ako ang unang umiwas. Siya.

Wala akong maintindihan, hinayaan ko na lang ito dahil wala na naman akong takas dahil ramdam ko na ang pagkagat nito sa ubod ng aking pagkababae na naging dahilan upang sumirit muli ang init sa aking kaibuturan. Hindi ko iyon mapigilan, Naluluha ako sa hindi mawaring dahilan pero wala ring saysay iyon kasi hindi naman nito ako mapapakinggan. Hindi nito alam na ang puso ko ay matagal na nitong pag-aari tanging konting pisi ng pagtitimpi at takot na lamang ang siyang aking pinanghahawakan. Oh Flix... Why is it difficult to hate you and forget you?

“Last night, you said you don’t hate me anymore. But do you like me now?” Sinuri niya ng tingin ang anyo ni Cayson, hinanap doon ang sinseridad nitong malaman ang kaniyang sagot. Subalit hindi niya iyon makita. Pakiramdam niya ay tila nagtatanong lang ito kung ano ang paborito niyang ulam. He looked like he didn’t really care. So why give him an honest answer? “Yeah, I don’t hate you anymore. But I still don’t like you.”

sagot ni Shawn. "You love him, and sa tingin mo hindi ka nya mamahalin dahil galit sya sa iyo. But believe me Carmella, I used to hate someone I love. Dahil ayokong aminin sa sarili ko na mahal ko na sya, that's why I'm keeping to remind myself na I hate her so much, para lang masabi ko sa sarili ko I don't love her, cause I hate her, the fact na ginagamit ko nalang shield ang salitang hate to protect the word love to come out" paliwanag nito na sa malayo nakatingin.

nakangiting sagot ni Alanis ngunit mababakas sa tinig ang galit. “And do tell me kung bakit pangalan ko ang nakasulat dito?” nakangiti rin na tanong ni Rafe na halatang pino-provoke ang dalagang kaharap. “Well, I know that kahit na sinong pontio pilato ang iharap kp sa’yo ay may mahahanap ka pa ring mali para ayawan ito. So why don’t I marry YOU instead?” “Hmm. Because… You HATE ME, LOATH ME, AND YOU DON’T LIKE ME.” nakangiti pa ring sagot ni Rafe na ikinainis naman lalo ng dalaga.

Sa sobrang inis ko ay naramdaman ko ang dugo ko na uminit at naririnig ko ang daloy nito sa tenga ko. Hinayaan ko din na manigas ang mga muscles ko at magrelax ang blood vessels ko. " You know what I hate about people?" Pagpapatuloy nya. " Since tayo nalang ang nandito, might as well you hear me out. I hate Stupid and idiotic ones. I guess you're one of those. Low life people doesn't deserve respect like you. " Bulong nya sakin. I can feel the bloodlust flowing in my whole system.

Love is really mysterious at kung kayo talaga ang nakalaan para sa isa’t-isa, anumang galit, malulusaw dahil kayo ang itinadhana. The more you hate, the more you love…ikanga sa mga favorite motto natin sa slumbook. And I am guilty without a doubt that the man I grew to hate, is the man that I will love until forever. I am Hyacinth Faith Segovia-Mediavilla, leaving you with a peaceful and happy heart that is now free from all the pain and burden, and is now ready to face a new life ahead!

tanong ko at hinawakan ko ang mga kamay niya nagulat ako na itinulak niya lamang ang kamay ko. “I hate you! Di ko kailangan ng awa mo! You want to be free? Yon' ba ang gusto mo?” i see his eyes never say lies because eyes see the truth. His eyes is full of hatred. I just look at him, my eyes started get watered. I feel my knee numb and stun at the same time i want to comfort him but I can't.

“You don’t know how many times I tried to hate you. I told myself over and over that I should. That I must. Because you hurt me in ways I never thought you could… and yet…” Bahagyang lumayo si Amber para tingnan siya sa mata, bagama’t puno ng luha ang mga mata nito. “The moment I saw you again… all of that hatred I clung to for so long just… slipped away. And it scared me, West. Kasi kahit anong pilit kong iwas, kahit anong pader ang itayo ko—when it comes to you… I fall apart.”

"Do it now! Ano pa ang hinihintay mo? Just don't blame the innocent people—" "Stop it," saka nito binalingan ang mga lalaking nakayuko pa rin ang mga ulo. Naglaho ang galit na reaction nito at napalitan ng malambot at marahang emosyon sa mukha. "I'm sorry for my sudden tantrums. Hindi ko lang talaga nagustuhan ang nangyari sa girlfriend ko. You know that I hated her seeing in pain and hurt kaya ganoon na lang ang galit ko." Bruce look at her again in an amused look.