Novel & Cerita Hatred

Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, ni hindi niya man lang ako pinigilan o hinabol. I hate him. ---

Sarkastikong sabi ni Vladimir. “Damn you Vladimir! You're the most filthy person here and not me! Don’t dare compare me to someone like you!” Galit na sabi ni Lyka. Bumulusok ang galit sa dibdib ni Vladimir at hinila siya patayo ng kama. Ngunit sadyang nanghihina ang kanyang katawan at inaapoy rin siya ng lagnat. Natigilan si Vladimir ng maramdaman ang sobrang init na temperatura ng asawa.

"OMG! Hindi lang ako makapaniwala friendship. Tito Conrad is so damn a perfectionist man. So how could he do that freaking thing?" "Hindi na ako magtataka sa bagay na 'yan Stacey. Dahil nagagawa niya nga kaming saktan ni mom physically. So, there is a possibility na mambabae rin siya lalo pa't wala na rin naman akong nababakas na pagmamahalan sa bawat isa sa kanila." Malungkot kong pahayag. "Tsk...so, what's your plan now?"

Parang isang tahimik na laban kung sino ang unang tatalikod. Sa bawat segundo ng aming titigan, nararamdaman ko ang mga damdaming matagal ko nang itinago. Galit. Inis. Lungkot. At ang isang emosyon na pilit kong itinatanggi—ang pait ng pangungulila. Pero hindi ako ang unang umiwas. Siya.

Wala akong maintindihan, hinayaan ko na lang ito dahil wala na naman akong takas dahil ramdam ko na ang pagkagat nito sa ubod ng aking pagkababae na naging dahilan upang sumirit muli ang init sa aking kaibuturan. Hindi ko iyon mapigilan, Naluluha ako sa hindi mawaring dahilan pero wala ring saysay iyon kasi hindi naman nito ako mapapakinggan. Hindi nito alam na ang puso ko ay matagal na nitong pag-aari tanging konting pisi ng pagtitimpi at takot na lamang ang siyang aking pinanghahawakan. Oh Flix... Why is it difficult to hate you and forget you?

“Last night, you said you don’t hate me anymore. But do you like me now?” Sinuri niya ng tingin ang anyo ni Cayson, hinanap doon ang sinseridad nitong malaman ang kaniyang sagot. Subalit hindi niya iyon makita. Pakiramdam niya ay tila nagtatanong lang ito kung ano ang paborito niyang ulam. He looked like he didn’t really care. So why give him an honest answer? “Yeah, I don’t hate you anymore. But I still don’t like you.”

"Nasasaktan ako na ganyan ang tingin mo sa'kin. Mahal kita, at kapag mahal mo ang isang tao ay magagawa mong tanggapin ang lahat sa kanya kahit ang mga bagay na hindi kapata-patawad. Love is greater than anger and hatred." Ngumiti ito at humalik sa kanyang noo. "Sana nga, sana nga magawa mong tanggapin ang hindi kapata-patawad sa'kin. Sana ganyan pa rin ang sabihin mo kapag nakilala mo ako."

Noon pa man ay yun na ang nangyayari. "Of course not! Ikaw vaklah ah, kung anu-ano sinasabi mo—" "What I mean is." And he rolled his eyes na tinalo pa talaga ang pagsiring namin ni Haze. "Those people who hates you—doesn't really hate you, but instead they are envious of you. Sa araw araw mo na kaharap ang salamin, napapansin mo naman siguro na sobrang ganda mo di ba?"

masakit para sa 'kin makitang nasa ganyan siyang kalagayan pero hindi. Pinapangako kong maghihiganti ako para sa anak ko. I will not let them be happy. Sinimulan nila 'to kaya tatapusin ko 'to. Ginising nila ang galit na matagal kong itinago. My hatred will never melt, even his love will never change my heart. “Sinimulan n'yo 'to Lucifer Montenegro kaya tatapusin ko 'to...”

sagot ni Shawn. "You love him, and sa tingin mo hindi ka nya mamahalin dahil galit sya sa iyo. But believe me Carmella, I used to hate someone I love. Dahil ayokong aminin sa sarili ko na mahal ko na sya, that's why I'm keeping to remind myself na I hate her so much, para lang masabi ko sa sarili ko I don't love her, cause I hate her, the fact na ginagamit ko nalang shield ang salitang hate to protect the word love to come out" paliwanag nito na sa malayo nakatingin.