Head Of Alexander 소설 & 이야기

Parang sumasalamin sa seryosong desisyong gagawin nila. Pumasok si Alexander, naka-tailored suit, may hawak na folder. Sa unang pagkakataon, nakita niya ito sa liwanag ng araw—mas lalo itong mukhang imposibleng basahin. Controlled ang bawat galaw, parang sanay sa negosasyon at kapangyarihan. “Good morning,” bati nito, sabay upo sa tabi niya.

Nakaabot rin sa kanyang pandinig ang mataas na tinig ng kanyang ama at ang galit na boses ni Alexander. Nang itulak niya ang pinto ay nanlaki ang kanyang mga mata sa nabungaran. Agad siyang pumasok at tinakbo ang kinaroroonan ni Alexander at pinigilan ito sa gustong gawin. "Kuya, stop it!" "Umalis ka rito, Alessandra! He hurt my only sister, my niece and nephew, he has no right to impose! You bastard!" Alex spat while pointing his fingers and darting his eyes in Nick's direction.

Sinabong niya ang buong katawan at shampoo ang buhok. Hinayaan na ni Alexander na ganoon ang tawag sa kaniya ng binata at wala namang ibang nakarinig. Pero huwag lang sa public place at kahit tanggap na niya sa sarili na ganoon ang pagkatao niya ay ayaw pa ring magusgahan. Kasal sila pero iilan lang anv nakakaalam at hindi nailathala sa pahayagan.

Noong mahanap na, roon niya napagtantong palapit na rin pala si Alexander sa direksyon niya, ito ang dati nilang kapitan sa basketball noong high school—iyong captain nila bago naipasa ang posisyon kay Zachariel. Habang pinanonood itong lumapit, hindi nakatakas sa mga mata ni Lyle ang isa pang pigura na nakasunod sa likuran ni Alexander ngunit hindi siya nag-abalang pinagtuunan ng pansin. May kung ano kasi siyang nararamdaman na masamang balita na nakadikit sa taong iyon bagamat hindi niya kinikilala. "Kanina ka pa dumating?" Tanong ng dati nilang kapitan bago tumigil sa harap niya at pinunasan ang pawis na nasa noo nito.

I didn't want to think negatively, but I couldn't stop my mind from wandering, especially knowing he has a son who is a pervert and an addict. "Am I not late?" Umawang ang aking labi nang narinig ko ang boses ni Alexander. Namilog ang aking mga mata nang bigla siyang yumakap sa akin at hinalikan ang aking pisngi. Dahan-dahan akong humarap sa kaniya at masama siyang tiningnan. Ang bilis niya naman nakalabas. Ganito ba kalakas ang koneksiyon ng kaniyang mga magulang sa gobyerno?

WARNING: r/pe "Please, let me go." galit na sigaw no Alexa sa boyfriend na si Alexander. Tumawa lang ang lalaki at madilim na tumingin sa kanya. "Masosolo na uli kita!" Alexander said creepily. Alexa tried to push him but he is strong. "You just used me for your own good, but now I will use you for my own good. You can't escape from me," he said and hugged her tightly. He pinned her above the kind size bed. Her hands above her head, tied.

The man laughed. “I’m sorry, man. I had to run some errands.” Tumuon ang mata nito sa akin. “What do we have here?” nakangiting tanong nito. “You have a visitor, I see,” dagdag pa nito. Nagbaba ako ng tingin sa kaniya. “This is Anna Sage, Alexander. Anna, this is Alexander – my right hand.” Tumango lang ako at nakipagkamay kay Alexander nang ilahad niya ang kamay niya sa akin.

Chua ang kaniyang malaking tiyan at humagalpak ng tawa. “You’re successful now and you don’t need it anymore. You made the right decision, Alex. Don’t worry, walang makakaalam sa sikreto mo. It’s safe with me. Unless ..” “Unless, what?” Tumaas ang kilay ni Don Alexander. “Unless your wife revealed your dark past to your son.” Inubos ni Don Alexander ang whiskey sa kaniyang hawak na kopita. Pumikit siya at ngumiti.

Naglakad siya palapit dito,nagulat pa ito ng hawakan niya ang mga braso nito. “ Where’s Hella,where is she?!” Tumaas na ang boses niya,naiiyak itong umiling. Napaatras siya,napaupo sa sahig. Awang ang labing hindi makapaniwala sa nangyayari,si Alexander ay lumapit saka iniluhod ang isang tuhod para daluhan siya.

Pero kay Alexander, lumalalim pa ang samahan nila, at mas dumadami ang pinag-uusapan. “Naks, Boss Alex, nandito ka pala!” bati ni Sandra, chief secretary ni Austin, nang makita siyang palabas ng elevator. Ngumiti si Alexander, parang walang inaalala, tapos tinignan si Sandra mula ulo hanggang paa. “Sandra, ilang araw din 'tong hindi kita nakita ah. Bakit parang mas gumanda ka pa?” Ngumiti si Sandra na parang naaaliw. “Boss Alex, ang bait mo naman! Alam kong darating ka, kaya nag-ayos nga ako.”