Hell Demon Novels & Stories

Mahahaba ang nga biyas at braso, para bang isang character sa horror na cartoons kung ihalintulad ni Clark noong bata pa siya. “Kapag ba namatay ‘yang asawa mo, hindi mo rin ipapalibing?” Makahulugang tanong niya. “Bakit naman hindi niya ipalilibing? Mamamaho ‘yon!” Sagot ni Wilson na lalong nagpatawa kay Clark. Sa isip ni Clara ay para siyang nanonood ng dalawang demonyo at hindi niya maiwasang tayuan ng balahibo.

Napakadumi niya, at may bahid pa rin ng dugo ang gilid ng kanyang labi, pero dugo iyon ng ibang tao. “Hayaan mong ipakilala ko siya sa iyo. “Ito si Demon na nangunguna sa underground boxing. “Ang libangan niya lang ay kumain ng laman ng tao. Thomas Mayo, pakainin natin siya ng iyong laman ngayon. "Demonyo, kainin mo siya!" Bahagyang ibinaba ni Demon ang sulok ng kanyang mga labi, at mabilis siyang lumapit kay Thomas.

Ang katawan ni Ruby na nagpapalabas ng amoy ng pampalasa ay napakalinis ng kaluluwa ng taong may anyong demonyo. Nararapat na tawagin si Hevan na demonyo dahil hindi niya alam ang salitang kapayapaan at pagpapatawad sa kanyang mga kaaway. Sinumang maglakas-loob na saktan siya, ang impiyerno ang pinakamabuting lugar para sa kanila. Kaya walang sinumang naglakas-loob na gumawa ng gulo sa kanya, ngunit hindi ito nalalapat kay Ruby.

“Demonyo pa rin ang mga demonyong pusa. Kung gagamitin ito nang mabuti, maaari rin siyang maging cultivator, isang bagay na malinaw na mas mainam kaysa sa walang kwentang normal na dugo tulad ng sa’yo. Ni wala kang espirituwal na mga ugat para makagpasimula ng pagsasanay.” Nang marinig ito, napayuko ang ulo ni Quincy, hindi magawang maiangat ito. Laslas! Sa pamamagitan nito, ang espada ni Dorothy ay tumama sa ulo ng halimaw. Ang ulo nito ay talagang katulad ng sa isda, ngunit meron itong dalawang matigas na barbs na halos sampung metro ang haba. “Isa itong Hell Fish. Mahinang demonyo lang ito, at wala itong gaanong kapangyarihan.”

“Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands. Yeah. I’m HEARTLESS. And I’m a DEMON. Don’t mess with me if you don’t want to see the demon side of mine.

Naiilang na wika ko dito habang ramdam ang pagiinit ng aking mukha at nagmamadaling pumunta ng banyo at ni-lock agad ang pinto. Matapos kong maligo agad rin naman akong nagayos ng sarili. Hindi ko na rin naabutan si Altas dito sa kwarto mukhang nainip ang demonyong yun dahil sa sobrang tagal ko sa banyo. Actually sinadya ko talaga yun. Matapos kong suklayan ang buhok ko bumaba na rin ako. May naamoy akong mabango pagkababa ko. Mabilis akong nagtungo sa kusina kung saan nanggagaling ang mabangong amoy na nalanghap ko. Laking gulat ko ng makita doon si Devil. The mighty Atlas Wood is fucking cooking. Thought it's really simple and easy, but the heck! He's the notorious business man and looked

The Unexpected Summons Amara's POV Buong gabi akong hindi nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang lalaking iyon. Si Damien Montenegro. Ang lalaking tinatawag nilang Devil of Business World. Napairap ako habang naglalakad papunta sa opisina kinabukasan. Hindi ko alam kung bakit siya sikat. Oo, gwapo siya.

"Isipin mo na lang kung nagkagusto ako kay Harmony, o si Harmony sa akin. Mas matanda siya ng isandaang taon sa akin! Ang ibig kong sabihin, hindi ko alam kung ano ang edad niya sa mundong ibabaw, pero dalawandaang taon at mahigit na kasi siyang nandito, kaya kung iisipin, mas matanda siya sa akin. At hindi rin naman ako magtatangkang magkagusto sa kanya dahil ayokong maipatapon sa limbo o sa impyerno." "Ano ang limbo?" "Sabi ng mga nandito, ang limbo ay lugar ng walang hanggang kadiliman at isang malalim na hukay na walang dulo. Para kang bumabagsak sa kawalan! Ang impyerno naman ay lugar ng walang hanggang paghihirap, pasakit, init at apoy." "Ayoko ring mapatapon sa lugar na ganoon," sabi

Isang daliri ang dumampi sa labi ni Elicia—basa, mainit, at sobra-sobrang nakakapahinto ng utak. Kasunod noon, ramdam niya ang braso ni Demon na dumungaw mula sa singaw ng banyo, mabilis at walang pagdadalawang-isip na pumulupot sa baywang niya, hinila siya papalapit na parang wala nang boundary na kailangang sundin.

Ang mata nito ay tila dalawang nag-aalab na bula, puno ng galit at kasamaan. “What the hell is that?!” sigaw ni Akeno habang humakbang siya palayo. Simula nang may mangyari sa amin ni Akeno, simula nang makuha na niya ang pagka-birhen ko, nakikita na rin ng mga mata niya ang mga sumusulpot na demonyo para kalabanin ako. “Water demon,” sagot ko, habang pinipigilan ang kaba sa dibdib ko. “Akeno, run. Get out of here now!”